Rommeldagje

Na het vieren van Sinterklaas en kerst is het huis zo rommelig. Overal liggen spullen die nog een vaste plek moeten krijgen. Er moet ruimte gemaakt worden in de spelletjes kast voor de nieuwe spellen. In die zelfde kast is de onderste plank voor kleur en knutsel materiaal voor de kinderen. Ik weet niet wat het is maar na slechts enkele dagen word niet alleen de onderste plank gebruikt maar vind ik de stiften, potloden, plakband, lijm gemaakte kleurplaten en knutselwerkjes terug door de rest van de kast. ( en het huis) Dus eerst orde scheppen in de chaos voor ik verder kan. Binnen enkele minuten heb ik een halve vuilniszak gevuld en is de kast weer netjes. Dat voelt goed.

Het volgende opruim projectje zijn de sokken en pyjama’s die de jongens gekregen hebben ontdoen van kaartjes en labeltjes. Onder het genot van een kopje koffie is dat  zo gedaan. De rotzooi die er afkomt gaat uiteraard gelijk in de vuilniszak en de kleding in de wasmand.

Beide hebben ze ook een voorleesboek gekregen die boeken liggen nog op de trap te wachten tot ze mee naar boven worden genomen. Dus hup mee naar boven en op de boekenplank. Het zijn maar kleine dingen maar zorgt voor zoveel rust in mijn hoofd.

Op de kamers van de jongens liggen nog lege doosjes van de LEGO die ze gekregen hebben. De bouwwerkjes zijn al gemaakt en in de doos vind ik alleen nog wat reserve blokjes en de boekjes. De reserve blokjes gaan in de grote LEGO bak, de boekjes in de bak waar we de LEGO boekjes in bewaren en de dozen kunnen weg. Het zelfde geld voor de doos van de playmobil set die jongste heeft gekregen en de doos van het knex van oudste.

Voor manlief en mij was er een lekkere douchegel en een luchtje. Die mogen in de kast in de voorraad bak. Verder was er voor ons een nieuw dekbedovertrek de oude die we hadden vielen letterlijk de gaten in. Tijd voor een nieuwe dus. Ik haalde ze uit de verpakking en deed ook deze in de wasmand. Manlief kreeg nieuwe matten voor in de auto. Wederom een zeer nuttig cadeau. Aangezien de matten nog in de woonkamer lagen waren ze een doorn in het oog nu ik aan de opruim was. Dus zette ik ook manlief aan het werk. Tijd om de oude matten uit de auto te halen en de nieuwe er in. In een hand om draai had hij de eerste vuilniszak vol.

Ik ben door manlief ontzettend verwend met een nieuwe armband die ik sinds dien draag. En twee prachtige kleurboeken. Uiteraard moest ik die onder het genot van nog een kopje koffie uitgebreid door bladeren. Na veel ge ooooh en aaaah werd het tijd om ze op te bergen. Omdat ik nu naar zolder ging en daar ook de wasmachine staat nam ik gelijk een volle wasmand mee naar zolder. Zette de machine aan en ruimde de boeken op in de kast. Mijn oog viel op de droger. O ja daar zat ook nog een was in die gevouwen moest worden. Dat ook gelijk maar doen. Tot slot nog de gevouwen was opruimen in de kasten en klaar.

Mijn energie was op. Toch zag ik dat er nog het een en ander gebeuren moest. Gelukkig was manlief bereid om nog even te stofzuigen en de keuken op te ruimen. De vaatwasser even leeg ed. Manlief vond dat de ramen ook weer gelapt moesten worden dus voegde hij ook die klus nog even toe aan zijn taken lijstje. Aan het einde van de middag was ons huis weer helemaal opgeruimd en schoon, de vraag is natuurlijk…. voor hoelang.

Open boek

Vorig jaar rond deze tijd brak mijn masker. Daarover kun je hier lezen. Het was zwaar en lastig. Het is een soort gewenning en het geeft een veilig gevoel. Zonder dat masker voelde ik me heel kwetsbaar en fragiel. Nu een jaar later ben ik trots op mezelf. Dat masker is nog altijd af en dat voelt eigenlijk wel heel erg prettig.

In het afgelopen jaar heb ik me zelf meer leren accepteren. Ik ben, wie ik ben en dat is goed. Dingen die ik leuk vind om te doen, doe ik omdat ik het leuk vind. Ongeacht wat een ander er van vind. Als ik pijn heb, dan heb ik pijn. Ik verstop me niet meer en zet geen glimlach op mijn gezicht. Denkt iemand heel anders over dingen, is dat goed. Het is voelt niet langer als een soort van falen als mijn denken niet match met het meerendeel. Tot mijn verbazing word dat geaccepteerd, mensen vragen juist om mijn mening en vragen door waarom ik er op een andere manier tegen aan kijk. Het heeft al interessante gesprekken opgeleverd.

Sinds ik dat masker niet meer opzet heb ik veel meer contacten met mensen. Met het opzetten van het masker trok ik toch een soort onzichtbare muur omhoog. Soms moet ik er nog erg aan wennen als iemand op het schoolplein in ene een arm om me heen slaat of me een knuffel geeft. Met de woorden ‘ die heb je nodig’. Of als iemand mij aanspreekt met het gaat vandaag niet zo goed eh met jou? Ik ben nu een open boek. Mensen die mij een beetje kennen, kunnen letterlijk van mijn gezicht aflezen hoe ik me voel.

Het heeft mij ook een vriendschap opgeleverd. Een vriendschap waarin er rekening word gehouden met mij en waarin ik geaccepteerd word wie ik ben. Dat klinkt zo vanzelfsprekend maar zo voelt dat voor mij niet. Ik ben blij met mijn leven zonder masker.

 

Dit bericht is geplaatst op 13 december 2017. 2 reacties

Kerst zonder stress

Wat een beetje sneeuw al niet kan doen voor het kerst gevoel. Oudste zoontje zei het lijkt nu net kerst. Ja zei jongste daarop, we missen alleen nog de cadeautjes onder de boom. Waarop manlief mij de vraag toe wierp, we zijn compleet toch? Compleet? Hoe zo compleet? Ja we zijn allemaal thuis. Nee, we hebben toch voor iedereen iets voor onder de boom. Ja, ik geloof het wel. Manlief gaf me een knipoog en ging naar boven de tas met cadeautjes halen.

Jongste die heel goed door had wat er te wachten stond rende naar boven om zijn sneeuwpoplampje te halen maar viel in zijn enthousiasme van de trap. Gelukkig was zoontje er een stuk beter aan toe dan zijn lampje want die lag in stukken op de trap. Met wat seconde lijm heeft manlief het lampje weer redelijk op kunnen lappen.

Ik zette een potje thee en manlief legde de pakjes onder de boom. We deden een dobbelspelletje en pakte om de beurt de pakjes uit en hadden samen een heerlijk ontspannen kerstfeest.

Misschien klinkt het wat vreemd om kerst te vieren slechts enkele dagen na Sinterklaas. Maar het was voor ons het juiste moment. Totaal onverwacht, beide kinderen gaven aan er aan toe te zijn. Oudste zoontje die nu heel ontspannen was en nog niet overliep van de prikkels kon nu ook volop genieten. Het was perfect. Een kerst zonder stress.

Hoe en vooral wanneer vieren jullie kerst?

 

Dit bericht is geplaatst op 12 december 2017. 2 reacties

Sneeuwpret

Hoewel er code rood is afgegeven genieten wij van dit winterse weer. De wereld bedekt met een wit laagje sneeuw heeft altijd zo iets magisch. Samen met manlief en jongste maakte ik een ommetje door de wijk.

Bij thuis komst kropen we op de bank onder een dekentje en genoten van een heerlijk warm kopje thee.

Nu ga ik heel hard duimen dat het door blijft sneeuwen zodat alle kinderen die morgen vrij zijn van school met volle teugen kunnen genieten van een flink pak sneeuw.

Winter Efteling

Afgelopen weekend waren wij naar de winter Efteling. Voor de kinderen was het de eerste keer dat ze in de Efteling waren. Hoewel het koud was hebben wij als gezin ontzettend genoten! Het was erg rustig in het park dus we konden praktisch zo door lopen bij elke attractie. Dat vond ik toch wel een plus punt. Manlief is druk in de weer geweest om een filmpje in elkaar te zetten, dus kijken jullie gezellig met ons mee?

 

Dit bericht is geplaatst op 4 december 2017. 8 reacties

Explosieve chocolademelk

Met dit weer mag een beker warme chocolademelk natuurlijk niet ontbreken. We zijn dan ook helemaal in onze nopjes dat we een plantaardige variant ontdekt hebben die nog lekker smaakt ook.

Afgelopen weekend dacht ik mezelf en de kindjes dan ook lekker te verwennen met een beker warme chocolademelk. Ik zette het glas in de magnetron en warmde het op. Ik pakte het glas uit de magnetron, tot zo ver ging het goed. Op het moment dat ik besloot om de chocolademelk nog even door te roeren met een lepel en ik die lepel ook daadwerkelijk in het glas deed veroorzaakte dat een explosie. De chocolademelk vloog om mijn oren. Ik had er de schrik natuurlijk goed in. Zoiets heb ik werkelijk nog nooit mee gemaakt. De hele keuken zat onder de chocolademelk! Het aanrecht, de kastjes, de vloer, de muren maar ook het plafond. Ik ben er zelf gelukkig goed vanaf gekomen. Maar ik baal echt ontzettend dat ons plafond nu voorzien is van een chocolade decoratie. Omdat we het plafond hebben laten spuiten zal dit heel wat liters verf gaan kosten om het weer egaal te krijgen. Om nog maar te zwijgen over de energie die het manlief zal gaan kosten.

Hebben jullie wel eens zoiets meegemaakt? En wist je dat dit kon gebeuren?

Dit bericht is geplaatst op 27 november 2017. 4 reacties

Paniek

De tranen rolde over zijn wangen en luid snikkend kwam hij naar mij toe. Mama ik weet niet wat ik aan Sinterklaas kan vragen. Ik heb alles al! Hoewel oudste zoontje op de hoogte is van alle ins en outs lijkt hij toch helemaal mee te gaan in het verhaal. Omdat ik op dat moment nog niet wist wat ik er precies mee aan moest en hoe ik het wilde aan pakken nam ik hem op schoot en liet hem even uithuilen.

Ik ging met hem het gesprek aan over het feit dat hij alles al heeft. Ja zegt hij ik heb een bak knex, ik heb LEGO, ik heb knuffels die ik mooi en lief vind, ik heb boekjes, ik heb spelletjes ik kan kleuren en knutselen ik wil en weet dus niets voor op mijn lijstje. Maar op school moet ik een verlanglijstje maken en iedereen wil zo veel maar ik heb alles al. Het gesprek veranderde al snel dat hij zich heel gelukkig voelt. Dat hij onzeker word omdat een ander wel altijd meer wil maar dat hij genoeg genoeg vind. Op zo’n moment kan ik alleen maar met heel veel bewondering luisteren naar mijn kind. Ik heb met hem afgesproken dat hij ook een brief kan schrijven naar Sinterklaas zonder cadeautjes en wensen er bij te plakken gewoon omdat het ook leuk is voor Sinterklaas om dat te lezen.

In overleg met manlief laten we zoontje lekker op gaan in het verhaal. Op het moment dat de paniek weer toeslaat zal ik hem wel vragen hoe het ook al weer allemaal zat. Waarschijnlijk komt hij dan met het antwoord dat hij wel weet dat het papa en mama zijn en dat het een toneelspel is.

Jongste is daarin heel anders. Elke dag voegt hij dingen toe aan zijn verlanglijstje die hij ook nog heeel graag wil hebben. Hij denkt dat Sinterklaas met een geldboot uit Spanje is gekomen. Langzaam aan bereiden wij hem voor dat Sinterklaas natuurlijk niet voor elk kindje wel 10 cadeautjes kan kopen. Dat hij echt een keuze zal moeten gaan maken en dat hij dan de drie cadeautjes kan vragen die hij het allerliefste wil. Natuurlijk dan niet de drie allerduurste maar echt die hij het mooiste vind en graag mee wil spelen. Ik ben heel benieuwd wat hij uiteindelijk gaat kiezen. Ook hebben wij hem er op geattendeerd dat als hij iets vraagt wat voor kindjes is vanaf 8 jaar dat hij dat niet zal krijgen omdat hij 5 jaar is. Boven aan zijn lijstje staat namelijk de beyblade arena starters set van 49,95 euro. Want niet meer is dan een plastic tol in een plastic Kuip. Waarvan wij echt niet van plan zijn om die aan te schaffen. Sterker nog de zakken staan gevuld en wel klaar voor het heerlijk avondje nog 11 nachtjes.

 

Dit bericht is geplaatst op 24 november 2017. 1 reactie