Archief | mei 2014

overstap verzekeringen

vanaf het moment dat we zijn begonnen met bezuinigen staat er op mijn lijstje dat ik de verzekeringen eens moet gaan bekijken. wat hebben we eigenlijk voor verzekeringen, wat vinden we belangrijk en wat houden onze polissen precies in? allemaal vragen waar ik geen antwoord op had en laat staan de zin en energie om het uit te zoeken. Maar dat er mee bespaard kan worden dat was me al wel duidelijk uit posts van andere bloggers. En toch schoof ik het steeds voor me uit.

Uit eindelijk stond het puntje verzekeringen al 2 jaar op me lijstje en vond ik dat het tijd werd om het uit te gaan zoeken. Ik begon eerst met onze polissen door te lezen. Zodat ik wist wat we hadden en waar ik op moest letten als ik zou gaan vergelijken. Na dat ik de puntjes voor me zelf op een rij had gezet heb ik diverse vergelijkers gebruikt op internet. Toch wel opvallend was dat bij de verschillende vergelijkers voor onze wensen steeds de zelfde verzekering naar boven kwam.

Toen heb ik via de website van de verzekerings aanbieder de polisvoorwaarde op gevraagd. die zelfde middag had ik ze al in mijn mail box en kon ik ze naast die van onze huidige verzekering leggen en wat bleek? er zat maar een klein verschil in. bij onze huidige verzekering hadden we onder een bepaald puntje een eigen risico  van 600 euro bij de nieuwe een eigen risico van 750 euro. dat scheelde 150 euro op het moment dat de verzekering voor dat puntje uit moet keren. Echter scheelt het ons in de maand 26 euro aan premie. En dat gegeven tegen elkaar afgewogen, hebben we besloten om de stap te wagen.

Via internet vroegen we de nieuwe verzekering aan. Daarbij konden we aan geven dat we graag opzeg hulp wilde voor onze huidige verzekeringen. In onze mail box ontvingen we daarvoor handige opzegbrieven met de juiste gegevens die enkel ( na controle, op juistheid) ondertekend hoefde te worden en verstuurd naar de verzekering. binnen twee weken hadden we bevestiging van de verzekeraars dat alles was opgezegd met ingang van 31 maart. Ook kregen we van de nieuwe een bevestiging dat de verzekeringen in zouden gaan.

de overstap is gelukkig vlekkeloos verlopen. En zijn we nu twee maanden klant bij de nieuwe.
wel vraag ik mezelf af, waarom ik het al die tijd heb uitgesteld? zo moeilijk was het helemaal niet.
En zo heel veel werk ook niet. Ach, beter laat dan nooit.

Zijn er dingen die jullie lang hebben uit gesteld omdat je er tegen op zag? en eigenlijk helemaal niet zo veel voorstelde? zo ja, wat was dat dan?

gratis huishoudelijkhulp

Via een school in de buurt hebben we ons ingeschreven als ‘leergezin’ dat houd in dat je leerlingen de mogelijkheid bied om bij jou in het gezin te komen om te leren.

Op het moment hebben we onze 3e stagiaire in het gezin en deze zal 10 weken lang 16 uur in de week bij ons stage komen lopen. Dat houd deze keer in tot aan de zomer vakantie.

Ze komt leren hoe je huishoudelijke taken uit voert, waar je op let, welke materialen je gebruikt, en hoe je dat zo ergonomisch mogelijk doet. Vooral dat laatste puntje vind ik erg belangrijk, als ze dat nu goed aanleert zal ze daar verder haar hele carrière profijt van hebben. Behalve huishoudelijke taken komt ze ook om voor de kindjes te zorgen. Hoe verschoon je een luier? Hoe begeleid je een peuter met zindelijk worden? hoe bereid je het eten? hoe ga je om met driftbuien, hoe communiceer je met een kind op zijn/haar niveau, en ook de persoonlijke verzorging komt aan bod.

De eerste weken kost het mij heel veel energie om een stagiaire te begeleiden. Het is toch een vreemde in huis. Het is dan altijd even aan kijken.Hoe is ze, hoe snel zal ze het oppakken. En het belangrijkste is er een klik? want stel je voor dat er geen klik is met de stagiaire. Dan worden het lange dagen. niet leuk voor haarzelf niet leuk voor de kinderen en niet leuk voor ons. Gelukkig is de klik er en lijkt ze alles goed op te pakken.

Ondanks dat het mij zoveel energie kost vind ik het ook fijn. Juist de extra handen hulp. Die huishoudelijke taken uit mijn handen nemen en waarbij ik alleen uitleg geef en zo nodig bijstuur.
Zo worden er nu plekjes in huis gesopt waar ik normaal snel voor bij loop omdat ik simpel weg de energie niet heb om het zelf te doen. En ach behalve het gezin komt er toch niemand!
Erg fijn is ook….

Dat de badkamer een grote poets beurt krijgt zonder dat ik nog weken de gevolgen voel in mijn lichaam. Maar wel elke dag het frisse en schoongemaakte gevoel ervaar zodra ik de deur open doe.

Dat de stapels was worden weg gewerkt.

Dat de kindjes elke week een schoon bedje hebben. En dat ik daar mijn man niet eens voor om hulp hoef te vragen. (Het afhalen lukt mij zelf wel. Het opmaken is te zwaar.)

Dat ze met de kinderen aan het spelen is terwijl ik met een kop thee op de bank zit. Omdat mijn lichaam weer eens dienst weigert maar ik me voor de verandering niet schuldig voel tegen over de kinderen omdat die zich prima vermaken.

Dat als we aan het einde van de dag afscheid nemen. De kinderen het jammer vinden dat ze weer gaat. ik bedank haar, voor haar inzet en ze kijkt me vragend aan. Inzet? Ik heb de hele middag gespeeld! Ja dat hoort er ook bij, de kinderen hebben een super middag gehad. Dus dankjewel! nee zegt ze, jullie bedankt dat ik de kans krijg om te leren.

Ik ben zeer dankbaar voor deze mogelijkheid dat ik ondanks, dat ik ben afgekeurd me zelf nuttig kan voelen. Dat ik me kennis kan overdragen en dat ik iets doe met mijn diploma. Maar ook dankbaar dat die dagen de kinderen volop aandacht krijgen ongeacht hoeveel pijn ik heb en hoe moe ik ben. Dankbaar dat ons huis zo lekker leefbaar, fris en schoon voelt zonder mij compleet uit te putten.

En dat allemaal helemaal gratis!

Dit bericht is geplaatst op 22 mei 2014. 2 reacties

Geniaal kind!

afgelopen weekend, was het prachtig mooi weer, ik had al zitten te bedenken hoe ik voor de kinderen een zwembadje kon realiseren zonder weer iets te moeten aanschaffen, verder dan het babybadje kwam ik niet. Maar het baby badje is inmiddels toch echt te klein voor twee peuters.
Dan zie ik het al voor me hoe ze ruzie maken omdat ze er alle twee in willen. Half op elkaar zitten te duwen en te trekken, nee dat leek mij niet zo’n goed idee. Dus na overleg met manlief had ik besloten dat ik ondanks dat ik zo ontzettend moe ben naar het winkelcentrum zou gaan om een opblaasbadje voor de jongens te halen, manlief had immers nachtdienst gehad en dat kon ik niet van hem vragen. Hij had ook al zoveel gedaan afgelopen dagen maar dat terzijde. Een zwembadje dus, ik gaf de jongens een schone broek deed ze de schoenen aan en zette de fiets in de tuin. Toen onze jongste zoon van net 2 jaar maar bleef vragen wat we gingen doen want hij wilde zo graag lekker spelen.
Ik zei hem dat mama een verrassing had en dat we daarvoor naar de winkel zouden gaan.
Welke verrassing dan? Na een aantal keer zeuren en vragen gaf ik toe en ik vertelde dat we een zwembad zouden gaan kopen, toen zei dat slimme ventje: mama zwembad maken in zandbak?
Zo geniaal! Dat ik er zelf niet opgekomen was! Ik gooi het maar op de vermoeidheid! De zandbak hadden we 2 weken geleden leeg gehaald omdat de jongens het leuker vonden om het zand door de hele tuin te gooien dan er daad werkelijk mee te spelen in de zandbak. Die stond dus ongebruikt in de schuur.

de schoenen weer uit, Zwembroeken van boven gehaald kinderen omgekleed. Fiets weer terug in de schuur, zandbak uit de schuur gehaald. De zandbak heb ik eerst goed schoongemaakt. ( lees afgespoeld met de tuinslang) daarna gevuld. En de kindjes? Hadden het super naar hun zin. Ze konden heerlijk in het zwembadje poedelen, en hoefde niet naar het winkelcentrum.

Zelf was ik ook erg opgelucht, ik hoefde niet met twee kinderen op de fiets en daarna het winkelcentrum nog door opzoek naar een geschikt en betaalbaar opblaasbadje, om vervolgens weer terug naar huis te gaan om de boel op te blazen. Het scheelde nu niet alleen geld en tijd maar ook een berg energie en Ergernis, ergernis omdat een opblaasbadje bij ons niet eens een heel seizoen mee gaat. Die dingen gaan altijd stuk op het moment dat er in de winkels geen badjes meer zijn of als de winkels niet open zijn. Dit jaar voor ons dus niet opblaas badjes maar een lekkere stevige plastic schildpad zandbak/ zwembad geval die tegen een stootje kan en groot genoeg is voor onze jongens.

Ik ben trots op onze jongste zoon! Met zijn geniale idee!

Dit bericht is geplaatst op 19 mei 2014. 6 reacties

Moe, moe, moe

Toen ik afgelopen dinsdag wakker werd voelde ik aan mijn hele lichaam, dit is foute boel!
Mijn lichaam deed overal zeer me handen, knieen en enkels waren heel erg dik. En ik voelde me erg moe en koortsig. Een fibromyalgie aanval.

Omdat onze oudste zoon naar de peuterspeelzaal moest heb ik me uit bed gehesen, en de kinderen aan gekleed en een ontbijtje voor ze gemaakt. Manlief had in de gaten dat het echt niet ging en die heeft mijn moeder gebeld, met de vraag of ze kon komen helpen. Aangezien hij zelf middagdienst had. Me moeder vond het geen probleem ze heeft er zelfs een vergadering voor afgezegd op haar werk. We brachten zoontje naar de peuterspeelzaal en haalde vervolgens mijn moeder op die ongeveer 40 km verder op woont. Daarna heeft manlief zoontje weer opgehaald van de psz en is daarna naar zijn werk gegaan. De bedoeling was dat ze dinsdag zou komen
Helpen in huis, zodat ik me bed in kon, in de hoop dat ik wat zou opknappen. Maar aan het eind van de middag ging het nog niet beter en ze besloot dat het beter was dat de kinderen zouden komen logeren bij haar.

Omdat manlief de auto had mee genomen hadden we geen auto stoelen voor de kinderen. Dus ik spitte via internet de folders door en zag dat er bij kruidvat autostoelen in de reclame folder stonden. Toen de vriend van mijn moeder uit zijn werk kwam ben ik met hem mee gegaan auto stoelen kopen. Die heeft hij uit gepakt en in hun auto gezet. Onderstussen werden de tassen gepakt van de kinderen en zo zat ik dan aan het einde van de middag alleen thuis met een lichaam dat dienst weigerde. Bah wat voelde ik me alleen en ellendig. Ik voelde me vooral erg schuldig tegen over de kinderen, dat ik niet voor ze kon zorgen. Schuldig tegen over mijn moeder dat ik haar hele schema in de war had geschopt. En ik baalde verschikkelijk door de onverziene uitgave voor de autostoelen, omdat het niet was ingecalculeerd heb ik het ze gekocht met ons boodschappengeld. Het moest immers ergens vandaan komen. Het enige voordeel van deze pijnaanval was dat ik behalve geld ook de energie niet had om boodschappen te gaan doen. Dus kon ik dat vrij snel weer naast me neerleggen, dan eten we een weekje uit de voorraad word die ook eens gebruikt.

De dag erna (woensdag) ging het nog steeds niet beter, ik lag in bed of op de bank. Mijn lichaam wilde nog steeds niets. Ik had contact met mijn moeder en kinderen. ze konden best nog een nachtje blijven logeren geen probleem! De kinderen vermaakte zich prima die hadden een soort van mini vakantie bij opa en oma. Dus schuldig tegen over hun hoefde ik me ook niet te voelen!

Twee hele dagen lag ik op bed. Ik heb een hoop geslapen een beetje gelezen en een filmpje gekeken, en verder hoefde ik helemaal niets. Donderdag ochtend hebben we de kinderen weer opgehaald manlief was vrij van zijn werk. Dus die kon er zijn voor de kinderen, gelukkig ging het weer iets beter met me. Wel heb ik alles aan manlief over gelaten en lag ik op de bank de pijn was iets minder maar de vermoeidheid nog erg aanwezig!

Vrijdag hadden we onze hulp in huis ( daarover later meer) die de badkamer lekker heeft gepoetst en de was heeft weg gewerkt, de beddenverschoond de keuken weer aan kant.zo fijn dat ze ziet wat er gebeuren moet na een paar dagen dat er niets in huis is gedaan. Ook de kinderen kregen hun portie aandacht van haar.

Vandaag zaterdag, mijn lichaam weigert nog steeds gelukkig niet in dezelfde mate als afgelope week.
Maar de pijn is erg aanwezig en ik ben ontzettend moe,
Gelukkig is het prachtig mooi weer en de kindjes vermaken zich heerlijk in de tuin, lekker kliederen met water en stoepkrijt, spelen met de bal en racen met alles waar wielen onder zitten. Ik geniet volop ik zit in de tuin lekker in het zonnetje en mijn lichaam? Die doet maar, ik luister er niet naar.

Ik ben zeer dankbaar voor de mensen om mij heen, dat ze altijd voor mij klaar staan. dat ze zo enorm flexibel zijn. Ze zijn goud waard! Ik realiseer me dat het heel bijzonder is, en ik zou ook niet weten wat ik zonder ze zou moeten.

Sorry voor het rommelige logje, een heel fijn en zonnig weekend allemaal!

Dit bericht is geplaatst op 17 mei 2014. 2 reacties

boodschappen week 19

het is nu de 3e week dat ik onze uitgave voor de boodschappen noteer. Deze week zijn we over het week budget heen gegaan. ik had nog wat geld van afgelopen week over en wat klein geld in mijn portemonnee van de weken dat ik het nog niet bij hield. Aankomende week zullen we het dus met de 70 euro moeten doen want alles is zo goed als op.. nou ja, eerlijk is eerlijk er zit nog 11 cent in.
maar goed wat hebben we uit gegeven?

groente en fruit:                11,45
brood en deegwaren:          3,79
zuivel en olie:                     8,65
vlees en eieren:                 14,36
drinken:                              6,34
snoep en snacks                  0,75
verzorging:                        20,00
huishoudelijk:                     2,60
kruiden en sausen:              4,39
brood beleg:                        2,28
overig:                                     0

totaal:                                  74,61

groente en fruit viel deze week erg mee. We hadden nog fruit over van vorige week dus heb ik alleen bananen bij gehaald. We hebben deze week ook de eerste sla uit eigen tuin gegeten! zo lekker.

verzorging de hoogste kosten post deze week want de kinderen zijn naar de kapper geweest.

aan vlees en eieren hebben we ook veel uit gegeven. we hebben nog voor 2 dagen vlees in huis en een voorraad van 25 eieren.

ik ben weer heel benieuwd waar we aankomende week op uit zullen komen. ik vind het ook erg fijn om een idee te hebben waar we het precies aan uit geven.

boodschappen week 18

vandaag weer een overzicht van onze uitgave aan boodschappen. Zoals voorspelt deze week meer uit gave omdat we dingen gekocht hebben voor de voorraad. Deze week hadden we ook meer te besteden omdat ik het geld, wat we vorige week over hadden bij het budget van deze week had gedaan. totaal werd dat 100 euro. Gelukkig zijn we mooi binnen budget gebleven.

groente en fruit:                31,62
brood en deegwaren:          3,82
zuivel en olie:                   16,39
vlees en eieren:                 13,01
drinken:                            12,61
snoep en snacks                 2,87
verzorging:                              0
huishoudelijk:                     2,53
kruiden en sausen:              6,93
brood beleg:                        2,38
overig:                                 5,00

totaal:                                  97,16

Wel ben ik geschrokken van onze uit gave aan groente en fruit! Een deel van de groentes heb ik ingemaakt en in gevroren om later te gebruiken. Ik ben erg benieuwd of deze post altijd zo hoog is.
we zijn deze week ook langs de biologische boerderij geweest die hun eerste geoogste dingen al weer verkocht. En wat smaakte de bio sla weer heerlijk!

het kopje overig is het bedrag wat manlief in de pot heeft gedaan voor een zieke collega.

Dit bericht is geplaatst op 4 mei 2014. 2 reacties

onhandige peuter? of toch niet!

Onze oudste zoon is altijd erg onhandig. Zo onhandig dat hij daarvoor naar de fysiotherapie is geweest. Het leek altijd wel alsof hij over zijn eigen voeten struikelde en ook over elk kuiltje of hobbeltje in de weg struikelde hij. Ook was hij erg onzeker in het bewegen. Net of hij het niet zo goed durfde. Na een paar maanden fysio ging het stukken beter. Het vallen was veel minder en ook leek het als of het bewegen, rennen, klimmen en traplopen hem beter af ging. We namen afscheid van de fysio.

Een half jaar geleden moesten we op controle bij het consultatie bureau en daar kreeg hij een oogtest. omdat meneer erg onzeker is en heel erg eigenwijs ging het rechter oog goed en het linker oog niet. dus we maakte voor de zekerheid een nieuwe afspraak. De tweede keer zijn ze begonnen bij zijn linker oog en toen ging die goed en zag hij een stuk minder met zijn rechteroog. precies anders om dus. omdat ze dit wel erg vreemd vonden en niet zeker wisten of het kwam omdat hij het echt niet zag of omdat hij gewoon een dwarse peuter was kregen we een verwijzing voor de oogarts.

Een maand later mochten we op controle komen bij de oogarts daar kon hij wonder boven wonder met beide ogen alles prima zien. althans zo leek het want het kosten hem wel wat moeite. Vervolgens kreeg hij druppeltjes zodat ze met een apparaatje zijn ogen konden meten. En daaruit kwam dat hij toch wel slechte ogen had. Ze wilden het eerst nog 3 maanden aankijken hoe het zou ontwikkelen dus hadden we een nieuwe afspraak gemaakt voor begin april.

begin april kreeg hij weer een oogtest eerst zonder bril waar hij best veel moeite voor moest doen om alles goed te kunnen zien. En daarna met een bril met glaasjes erin op zijn juiste sterkte en je zag hem knipperen met zijn ogen en zonder problemen kon hij precies de juiste antwoorden geven. Ik had het gevoel dat er een wereld voor hem open ging. Met het brilletje keek hij rond en ik kon zien hoe hij alles in zich op nam heel bijzonder! Toen volgde er een overleg met de arts die voorstelde om het weer 3 maanden aan te kijken en dan een nieuwe afspraak te maken en dan eventueel bespreken of hij aan een bril moet. Dus ik vroeg hem maar zou het voor hem niet veel beter zijn om nu al een bril aan te schaffen? Ja mevrouw eigenlijk wel maar vind u dat niet erg dan? Ik dacht dat ik zowat van mijn stoel viel! erg? nee waarom zou ik dat erg vinden ik had immers 5 minuten daarvoor zelf gezien hoe hij reageerde op de bril met sterkte. De arts schreef een recept uit en wenste onze zoon veel succes met het uitzoeken van zijn bril. We maakte een nieuw afspraak voor over 3 maanden om zijn ogen opnieuw op te meten en ook de bril te laten door meten. we kregen het advies om niet voor een hele dure bril te gaan. De ogen van een kind veranderen nog al eens. Ook gaat een peuter natuurlijk heel anders met zijn bril om dan een volwassenen en zijn het die extra kosten dus niet echt waard.

Die zelfde week zijn we een brillenwinkel in gestapt met het recept van de arts en hebben we een bril uitgezocht, nou ja zoontje heeft met een beetje sturing van onze kant zelf zijn bril gekozen. Tot onze verrassing was er een leuke actie, de 2e bril gratis. Ze raden ons aan om een zonnebril op sterkte er bij te nemen voor hem, toch erg handig voor de komende zomer. We hebben vriendelijk bedankt. we kozen voor precies de zelfde bril. Dat leek ons toch verstandiger een reserve bril in huis te hebben met in ons hoofd die onhandige peuter die nogal eens struikelt, valt en ergens tegen aan botst.

Vorige week waren de brillen klaar en konden we ze ophalen. 1 als reserve die ligt veilig opgeborgen in de kast en de ander in gebruik. We kochten er nog extra opzet stukjes bij voor op de pootjes zodat de bril niet zo snel van zijn neus zou vallen. Al met al mochten we bij de kassa 184,50 euro afrekenen wat mij eerlijk gezegd nog erg mee viel voor 2 brillen.

Onze zoon moet nog erg wennen aan de bril en wil hem vaak niet op. Maar als hij hem op heeft dan valt hij niet meer, loopt zonder aarzelen de trap op en af. kan in en uit de auto stappen zonder te vallen. Kan wandelen zonder te vallen, Speelt heerlijk buiten zonder naar binnen te komen in tranen omdat er weer een broek stuk is. Nu dus wel even de twijfel gehad, hadden we inderdaad niet beter voor een zonnebril kunnen gaan. maar ach de keus hebben we gemaakt en een reserve bril is ook wel fijn.

Van de week zaten we in de auto roept zoon heel enthousiast mama! ik zie een vogel! Kijk daar doen we het nou voor! De bevestiging voor mezelf dat ik het goed heb gedaan om niet nog 3 maanden af te wachten voor een bril. En met me zoontje mee te genieten dat er voor hem een wereld is open gegaan!

Dit bericht is geplaatst op 2 mei 2014. 2 reacties