Archief | september 2014

de bezichtigingen

Over de bezichtigingen zou ik nog een berichtje schijven. Het eerste huis wat we hebben bekeken was het huis van het oude vrouwtje. Haar schoondochter was mee en waarschuwde ons vooraf dat we met een gekleurde zonnebril door het huis heen moesten gaan en dat er het nodige moet gebeuren.

De deur ging open en het werd ons al snel duidelijk wat ze bedoelde met de gekleurde zonnebril, elke ruimte was een andere kleur. De muren varieerde van groen, blauw, roze, rood en noem maar op zelfs de plafonds waren voor zien van dezelfde kleuren. Alles was oud er was duidelijk in al geen jaren iets gedaan. Voor ons is dat prima we willen toch alles aanpakken en naar onze eigen smaak inrichten. De badkamer bijvoorbeeld willen we verplaatsen naar een andere kamer zodat er een toilet in past en een ligbad. Van de oude badkamer willen we dan een inloopkast maken. De indeling van het huis is nog helemaal in de originele staat. Voor ons heeft dat de voorkeur. De keuken is nog gescheiden van de woonkamer waardoor we erg veel kastjes kwijt kunnen en eventueel zelfs de wasmachine ook fijn zodat ik niet met manden hoeft te heen en weren in de zomer van zolder naar beneden om de was buiten op te hangen. De meterkast is aan vervanging toe inclusief alle bedrading. Ook is een nieuwe cv ketel gewenst. Al met al een oud huis waar veel moet gebeuren maar waar de ruimtes goed zijn. Ow zou ik toch bijna vergeten dat alle kozijnen zijn vervangen voor een kunstof variant met dubbelglas.
Het tweede huis wat we gingen bekijken Daar hadden we stiekem hoge verwachtingen van. Dat kwam mede doordat ons verteld was dat alles is opgeknapt en de daarbij behorende vaagprijs. We zagen al snel dat ook dit huis was voorzien van nieuwe kunstofkozijnen met dubbelglas. De indeling van de ramen viel ons gelijk op. Wat jammer dat ze gekozen hebben voor een groot raam met enkel een rooster om te luchten, onze voorkeur gaat uit naar een raam wat je open kunt zetten. In het halletje was de plavuizenvloer helaas stuk. Vele tegels gebroken nodig aan vervanging toe. Het toilet was op zijn zachts gezegd niet onze smaak. Mijn moeder zou het prachtig vinden. Het is geheel voor zien van donkerblauwe geglazuurde tegels, wel in goede staat en prima te gebruiken. Toen liepen we de woonkamer in en zei de makelaar er is echter een klein puntje hier. De balk in de achterkamer die is verbonden met de openkeuken is rot. Daar moet echt iets aan gedaan worden. Dat wil de verkopende partij eventueel nog oplossen voor de verkoop. Ok prima. De meterkast is vervangen maar de bedrading nog niet. Ze hebben de keuken aangepakt de muur open gebroken en er een open keuken van gemaakt. Ook deze is erg smaak gevoelig. Ik hou niet van de gouden greepjes op kastjes en de oven is voorzien van gouden knopjes. De kastjes zijn kersenkleur en de vloer betegeld met donker groene tegels. De achtertuin is opnieuw bestraat wat het voor het oog groter maakt. De badkamer hebben ze al verplaats en opgeknapt. De indeling is alleen niet erg handig Je moet douchen in het bad. Terwijl er door een andere indeling makkelijk een bad en aparte douche in past. De tegels aan de wand in de badkamer zijn gescheurd en het plafond hangt half omlaag. Er is veel schimmel een geval de boel er uit en een frisse nieuwe badkamer. De slaapkamers zijn ruim en prima. Op de zolder moet ook een hoop gedaan worden. Zo is bijvoorbeeld de wasmachine aangesloten op de ontluchtingspijp van het riool. De cv-ketel uit 1998 is ook de jongste niet meer. Al met al ook een flinke lijst met klussen die gedaan moeten worden. Dat viel ons wel erg tegen.

 

Het eerste huis heeft onze voorkeur dat zal wel duidelijk zijn. Ook al is het een oud huis en moet er veel gebeuren. De prijs is daar ook naar. Er is dan genoeg ruimte om de dingen aan te pakken en geheel naar onze smaak te maken. Echter geeft dit huis nogal wat onzekerheid het is niet zeker of het vrouwtje ook daadwerkelijk mag blijven in de instelling waar ze nu is. Of dat ze overgeplaatst gaat worden of dat ze misschien zelfs weer naar huis komt. Het is wel iets waar we rekening mee moeten houden en waar we goed over na moeten denken.

 

Het andere huis is in het zelfde blokhuizen. Er moet een hoop gebeuren en de vraagprijs is erg hoog. De wijk is precies wat we willen. En het geeft meer zekerheid omdat we weten dat de mensen die het nu huren er per 1 oktober uitgaan en wij er eventueel per 1 november in mogen. We hebben er voor gekozen om beide opties open te houden. We hebben een bod gedaan op het tweede huis. Een bod flink onder de vraag prijs. 1 omdat het niet meer waard is en we weten dat de buren in tip top staat ook in die prijsklasse verkocht is. En 2 omdat er veel aan gedaan moet worden en wij daar anders geen ruimte meer voor hebben in ons budget. We hebben er voor gekozen om te bieden zodat we dan een back up hebben mocht het huis van de vrouw niet doorgaan. We zullen zien hoe het gaat lopen. En in welk huis we uiteindelijk mogen gaan wonen.

voorlopige koopovereenkomst

We zijn al weer ruim een week verder en er is een hoop gebeurd!

Inmiddels zijn we bij de makelaar geweest om met de kopende partij om tafel te gaan. Om de puntjes op de I te zetten met betrekking tot de (ver)koop van onze woning. Daarna hebben we gelijk het voorlopige koop overeenkomst getekend. En dan begint weer het wachten. Na het tekenen krijg je namelijk 3 werkdagen bedenk tijd. Mocht je nog van de koop af willen kan dat binnen die 3 werkdagen zonder opgave van reden. Gelukkig kan ik nu al melden dat ze niet hebben afgezien van de verkoop en dat het heerlijk stil bleef in de 3 wacht dagen.

Wel viel mij op dat banken tegenwoordig nog al wat tijd nodig hebben om de bankgarantie voor elkaar te krijgen. Dat is in het geval van de aankopende partij pas op 1 november. Tot die tijd moeten wij dus wachten met de aankoop van een ander huis. Dit i.v.m. de restschuld, NHG regels en het rond krijgen van een nieuwe hypotheek.

Door wat we hier hebben meegemaakt in de wijk weten we heel goed wat we wel en wat we niet meer willen. We willen perse in een bepaalde straat wonen, in een bepaald blok woningen en anders willen we niet kopen maar tijdelijk iets huren tot dat er een mogelijkheid is om te kopen op die plek. Het betreft een oude wijk. Vol met groen, parkjes, speeltuintjes en vooral heerlijk rustig!

Manlief komt uit die buurt. Hij is er opgegroeid en zijn ouders wonen nog in de buurt, Zijn ouders zijn inmiddels wel verhuisd  naar een gelijkvloerse woning. Als we er zijn kom je altijd wel iemand tegen die even een praatje met je maakt. En echt interesse heeft hoe het met je gaat. We voelen ons daar in de wijk meer thuis dan hier in de wijk.

In het blokhuizen waar we graag willen wonen staat officieel niets in de verkoop. Maar omdat wij erg bekend zijn met de mensen daar wisten wij dat er binnen kort een huis vrij komt die momenteel nog verhuurd word. per 1 oktober gaan de huurders er uit en komt het huis in de verkoop. We belde de makelaar die ook de verhuur regelt en konden al bezichtigen!

Ook werden we benaderd door onze kapster. dat haar schoonmoeder in het zelfde blok op het moment is opgenomen in een instelling en dat ze niet weten of ze weer naar huis zal mogen. Of wij inmiddels al onze woning hebben verkocht? En nog steeds opzoek zijn naar een woning daar in de buurt? En of! Hou ons maar op de hoogte als er ontwikkelingen zijn! Ook hier hebben we al in het huis mogen kijken. Over de bezichtigingen schrijf ik binnen kort een ander berichtje!

Er gebeurd bij ons dus een hoop op huizen gebied. Leuk en spannend. Toch ook wel een beetje dubbel dat het einde in zicht is Dat we ons paleisje gaan verlaten en ook de herrie wijk. Dat dan weer wel! We kijken ontzettend uit naar een plek voor ons gezin waar we ’s nachts rustig kunnen slapen.
En hoe het huis er ook uit ziet. Ons paleisje maken we er wel weer van!

Wat is voor jullie belangrijk bij de aankoop van een woning?

Dit bericht is geplaatst op 20 september 2014. 3 reacties

Zal het dan toch…

Na bijna een jaar van geen bezichtigingen in onze woning kwam er een telefoontje van de makelaar. Het is weer zover. Ik heb een bezichtiging voor jullie over 2 dagen. Oke leuk en spannend. Echt heel spannend vind ik het allang niet meer, na vele bezichtigingen zijn we een stuk voorzichtiger geworden en is de hoop nihil. Toch zette we ons beste beentje voor. Ruimde het huis van boven tot beneden op. Alles werd gepoetst en gesopt. Manlief ontdeed de voortuin van onkruid en lapte de ramen. En door mijn stunt van een paar weken terug om het halletje te gaan schilderen was de eerste indruk echt goed! Alles zag er netjes en fris uit.

Omdat ik al een afspraak had staan voor mijn project verliet ik het huis als eerste. Tot over een paar uur! Manlief had de taak om zich de komende tijd te gaan vermaken samen met de kinderen en de hond. De hond dient niet in de woning aanwezig te zijn omdat dit kopers kan afschrikken dus zo mogelijk graag de hond elders onder te brengen tijdens bezichtigingen. Deze keer was het dus mogelijk. We hebben haar ook wel eens in de Bench in de schuur gezet. Terwijl wij bij de buren in huis afwachten tot de kijkers weer weg waren. Toen kon ze niet mee i.v.m. de aanwezige dieren van de buren. Maar goed dat terzijde.

De mensen die kwamen kijken waren erg enthousiast over de woning. De woning is goed onderhouden. En ze vonden het huis heerlijk licht en ruim. (Precies de punten waardoor ik ook op ons paleisje was gevallen). Manlief kreeg al snel een telefoontje van de makelaar dat hij weer naar binnen mocht en dat hij een positief gevoel had over deze bezichtiging. Dit zegt echter niet erg veel omdat hij dit ook bij bijna elke voorgaande kijker had gezegd. Afwachten dus.

Al snel had manlief de makelaar weer aan de telefoon hij vertelde dat ze een bod hadden gedaan van 145.000 euro. Een heel stuk onder de vraagprijs. Manlief liet weten dat hij daar niet mee akkoord ging maar nog met mij zou overleggen over hoe en wat en dat hij later terug zou bellen. Op het moment dat ik terug kwam van mijn afspraak kon ik het niet goed bevatten. Nu al een bod? Ow 145. ja dat is wel erg laag. Wat nou als we zeggen 155 niet meer en niet minder. Dit is onze prijs. Na heel wat wikken en wegen belde manlief de makelaar terug met ons voorstel. Dit bod vond de makelaar eigenlijk te hoog. Toch zette we door tegen het advies van de makelaar in. Hij gaf ons eenmalige tegen bod door aan de kopers en toen begon het wachten.

Omdat wij op dat moment geen idee hadden wat onze mogelijkheden waren hebben we gelijk een afspraak gemaakt met onze financieel adviseur om alles weer door te laten rekenen en te kijken wat onze opties zouden zijn. De volgende dag konden we daar al terecht op het moment dat de kinderen op de peuterspeelzaal waren hoe fijn is dat, geen geregel met oppas.  Het zag er allemaal prima uit. Door onze aflossingen van de afgelopen 1,5 jaar was er zelfs iets meer onderhandelingsruimte ontstaan dus als het om een klein bedrag zou gaan zouden we nog iets tegemoet kunnen komen. Daardoor zou onze restschuld wel weer groter worden maar goed Dat verlies wilde we dan ook nog wel pakken. De verkoop was immers zo dicht bij! Manlief belde de makelaar met het nieuws dat mocht het echt nodig zijn er nog een kleine speling in de prijs zat maar dat we eigenlijk die 155 echt als bodem prijs hanteren.

Inmiddels was het tijd om de kinderen weer van de peuterspeelzaal te halen. Ik ging nog even snel naar de supermarkt voor knakworstjes en brood. Eenmaal weer thuis bleek dat de makelaar weer gebeld had en dat ons tegenbod geaccepteerd was. joepie! Best reden voor een feestje dus smikkelde de kinderen van de knakworstjes ( koemelkvrije variant) en gingen daarna heerlijk slapen. Beide uitgeteld van het spelen op de peuterspeelzaal. En zo zaten wij even later vol ongeloof op de bank. Heerlijk met een bak koffie ons zelf afvragend. Zal het dan toch……

Dit bericht is geplaatst op 10 september 2014. 8 reacties

hollen of stil staan

Bij ons is het altijd hollen of stil staan. Zo gebeurd er weinig tot niets en zo is de hele week vol met afspraken en staan er een hoop veranderingen voor de deur.

Vorige week mocht onze jongste zoontje voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Al maanden keek hij er naar uit en vroeg elke keer als we oudste zoontje naar de peuterspeelzaal brachten of hij ook mocht blijven. Hij wilde niet meer met mama of papa mee naar huis  maar lekker blijven spelen met de andere kindjes. Het is fijn om te zien dat hij het enorm naar zijn zin heeft. Na een ochtendje spelen komt hij moe maar voldaan weer thuis. Tijdens de lunch zat hij enthousiast te vertellen over wat hij allemaal op ‘school’ heeft gedaan. We hebben zo enorm om hem gelachen toen hij vertelde dat er een nieuwe juf is op school (de stagiaire). Ik vroeg aan jongste hoe heet de nieuwe juf dan? Waarop hij antwoorde dat is juf kerstmis. Juf Kerstmis? ja juf kerstmis. Nee suffie zei de oudste daarop. Dat is juf Mariska!

Later die week mocht onze oudste komen kijken in de klas van de ‘grote school’. Wat vond hij dat spannend. We gingen bewust na school tijd kijken zodat de klas niet vol was met kindjes. Nieuwe dingen zijn altijd erg spannend en indrukwekkend voor hem. Hij heeft veel tijd nodig om alles in zich op te nemen en om aan het idee te wennen wat dan zijn nieuwe klas word. Ik moest overal met hem mee lopen en zijn hand vast houden terwijl onze jongste vrolijk door de klas banjerde en overal een kijkje nam. Hij wilde zijn nieuwe juf absoluut geen hand geven en geen gedag zeggen toen we weg gingen.

Omdat hij nog steeds elke middag slaapt en dit echt heel hard nodig heeft om alle prikkels van de ochtend te verwerken hebben we afgesproken dat hij in ieder geval tot januari alleen de ochtenden naar school gaat.

Een paar dagen later begon onze oudste zoon te vertellen over zijn nieuwe school. Over de nieuwe juf en wat hij allemaal in de klas had gezien. leuk! Ik ben erg benieuwd hoe dat zal gaan over een paar maanden.

Verder zijn er op het moment een aantal ontwikkelingen met betrekking tot ons huis. Nog te onzeker om er verder op in te gaan maar zeer spannend!