Archief | oktober 2016

fiets

Volgende week is oudste zoontje jarig, dan word hij al weer 6 jaar. Bij een verjaardag horen nu eenmaal cadeaus en tja, Wat geef je een 6 jarige die geen specifieke wensen heeft en alles (en meer) heeft wat zijn hartje begeert. Manlief en ik wisten echt niets te bedenken tot we hem op zijn fiets voor de zoveelste keer voorbij zagen racen met zijn knieën tegen het stuur. Afgelopen zomer heeft manlief zijn stuur en zadel al op de maximale hoogte gezet, jammer genoeg is zoontje dat al weer ontgroeid. Hoewel hij vorig jaar ook een fiets heeft gekregen voor zijn verjaardag lijkt het ons voor dit jaar het meest nuttige en leuke cadeau wat we kunnen verzinnen.

We liepen in een bouwmarkt om hout te kopen voor de zolder. Waar we helaas niet konden vinden wat we zochten. De lengtes die ze verkopen zijn niet lang genoeg en er zit dus niets anders op dan het hout online te bestellen. Op weg naar de uitgang zag ik iets in mijn ooghoek. Een fiets? in een bouwmarkt? Zullen we even gaan kijken, opperde ik tegen manlief en al snel waren we het er over eens. Daar stond De Fiets. Een mooie stevige donkerblauwe fiets. Afgeprijsd van 279 euro naar 199 euro. Wel een duur cadeau zei ik tegen manlief. Zullen we er eerst een foto van maken en er dan even over nadenken.

Thuis bleef de fiets maar door mijn hoofd spoken. Dus besloot ik samen met manlief de foto aan oudste zoontje te laten zien. Hij vond de fiets erg mooi dus samen met manlief reed hij richting de bouwmarkt. Daar zag manlief dat er iets mis was met de buitenband van de fiets. Hij plopte namelijk uit de velg. Manlief bekeek het eens goed en dacht gezien te hebben dat de binnenband niet helemaal lekker zat. Dus vroeg hij aan personeel van de bouwmarkt of ze er even naar wilde kijken. De medewerker heeft geprobeerd de band te repareren maar het lukte niet. Manlief gaf aan de fiets best te willen kopen en dan zelf proberen te repareren maar dat als de fiets dan toch naar een fietsenmaker moet dat het dan wel een erg dure fiets word. De medewerker snapte dat zei ‘ik kan u een prijs overschrijf aanbieden’. Dat aanbod nam manlief natuurlijk meteen aan. De medewerker gaf ook aan dat als het alsnog niet zou lukken manlief de fiets altijd terug mocht brengen. Uiteraard wel binnen het retour termijn van deze bouwmarkt.

De medewerker regelde de prijs overschrijf en tot manlief zijn verbazing hoefde hij bij de kassa slechts 99 euro te betalen voor de fiets. Zoveel korting had manlief niet verwacht, wat een meevaller. De fiets werd ingeladen in de auto samen met een stuiterend zoontje. Thuis moest er natuurlijk gelijk geknutseld worden aan de band en in nog geen kwartier tijd had manlief het probleem verholpen. De binnenband van de fiets zat namelijk gedraaid. Nu staat de fiets keurig te wachten op de grote dag! Zoontje telt de dagen af.

Wat geven jullie uit aan een verjaardagscadeau?

Dit bericht is geplaatst op 29 oktober 2016. 4 reacties

Quiet 500

In 2013 kwam de eerste editie van de Quiet 500 uit. Een glossy magazine die als tegenhanger van de Quote 500 niet de 500 rijkste mensen op somt maar de 500 armste mensen. Ik vond het toen een zeer indrukwekkend en inspirerend blad om te lezen.  Waar mensen kracht vandaan halen en hoe ze de eindjes aan elkaar knopen en toch vaak de lichtpuntjes blijven zien. De vaak verdrietige verhalen over hoe ze in deze omstandigheden terecht zijn gekomen.

quiet

Op het moment dat mij te oren kwam dat er dit jaar weer een Quiet 500 zou verschijnen wilde ik die heel graag hebben. Manlief bestelde een exemplaar voor me en afgelopen vrijdag viel hij op de mat. Dagen heb ik zitten lezen en bladeren in het tijdschrift. Soms met een lach, Er staan vooral grappige ‘reclames’ in. Een voorbeeld is een afbeelding van achterlichten van een auto met de tekst: Au, die gaat aan mijn neus voorbij… Soms ook met een traan, Ik moet zeggen dat ik het toch heel schrijnend vind dat er mensen in Nederland in zulke armoede moeten leven. Blij was ik om te lezen hoe er dingen zijn veranderd. Wat de Quiet community heeft opgezet en bereikt. Dat gaf mij een goed gevoel. De editie van 2013 had vooral een persoonlijke inkijk bij mensen. Dat vond ik minder terug bij de nieuwe editie. Toch is het zeker de moeite waard om te lezen.

Je kunt het tijdschrift hier bestellen. Nee, ik heb geen aandelen maar ik draag het wel een warm hart toe.

Ken je het tijdschrift? Wat vind je er van? ik ben erg benieuwd.

 

 

Dit bericht is geplaatst op 26 oktober 2016. 3 reacties

Het leven

Soms neemt het leven een onverwachtse wending. Dat gebeurde er bij kennissen enkele maanden geleden. Mevrouw werd ziek en kwam in het ziekenhuis terecht nu een ruime 2 maanden later is ze weer thuis maar met de mededeling dat ze niet lang meer heeft.

Vanmiddag ging ik samen met manlief op bezoek zonder bloemetje, want er stonden er al zoveel. Dat vind ze zo zonde vertelde ze over de telefoon. Ik wist dat ze onwijs is afgevallen en dat ze aan allemaal slangetjes hangt en toch de eerste aanblik is schrikken. Tijdens het gesprek zakte ze steeds weg. Viel even in slaap om daarna het gesprek weer te hervatten. De man die met liefde de zorg voor zijn vrouw op zichneemt en alle bijkomende regeldingen en het huishouden runt. Het heeft een diepe indruk op mij gemaakt. De liefde tussen die twee mensen zo mooi maar ook zo kwetsbaar. Het leven…

Thuis branden wij het kaarsje en hopen op verlichting voor haar, voor hem.

Dit bericht is geplaatst op 25 oktober 2016. 2 reacties

Maandag

Maandag ik vind dat altijd een hele fijne dag. Er ligt een verse week voor ons. De kinderen moeten weer naar school en de week begint zoals gewoonlijk weer vol goede voornemens en ideeen. Dan in het bijzonder de maandag na een vakantie. Een lijst vol huishoudelijke klussen ligt klaar en mijn hoofd zit vol.

Om 6.40 ging de wekker. Net zoals elke andere schooldag druk ik een keer op snooze. Ik vind hetzo fijn om nog even 10 minuten rustig wakker te worden. Je te realiseren dat het bed zo heerlijk warm en zacht is. De kinderen waren vanmorgen weer optijd wakker nog voor 5 uur stond jongste al naast ons bed met de vraag of hij een filmpje mocht kijken. Nee, ga maar snel je bed weer in om nog een uurtje te slapen. Slapen doet hij dan zelden, meestal ligt hij te wachten tot hij de wekker hoort. Op de een of andere manier presteert hij het ondanks als eerste wakker te zijn altijd als laatste aangekleed beneden te verschijnen. Maar goed, aankleden dus en haar in de plooi. Hier moet u zich niet te veel bij voorstellen het is snel de borstel door mijn blonde lokken heen halen en een elastiek er in. Vervolgens tandenpoetsen en naar beneden.

Vanmorge begroete de vaat van gister mij op het aanrecht. Dus eerst boterhammen uit de vriezer voor de kinderen, een pot verse koffie zetten en de ravage opruimen. Daarna had ik de schoolbekers en trommeltjes klaar gemaakt en kwam oudste tot de ontdekking dat we in de vakantie vergeten zijn om een trainingsbroek te kopen voor de gym. Aangezien ze gym hebben in een heel oud maar vooral ook koud gebouw. Jammer maar helaas dat werd vandaag dus nog maals gymmen in een korte broek. Ondertussen de boterhammen smeren en de hond te eten geven. Kindjes aan het ontbijt? Check! Dan is het tijd om onze viervoeter uit te laten. Daarna een was in de machine te doen en voor ik het wist was het al kwart voor 8. Hoogtijd dus voor een 1e kop koffie. Na de koffie snel de kinderen poetsen, chocopasta achter oren weg boenen en de tandjes weer blinkend schoon. De brillen gepoetst en hup hup op weg naar school. Vandaag hadden we de luxe dat we met de auto naar school gingen. Er moest een zitzak mee naar oma om te repareren.

De zitzak brachten we gelijk langs oma. Om daarna thuis de tweede felbegeerde kop koffie te drinken en zelf te ontbijten. Samen met manlief dronk ik koffie en keken we het journaal toen de deurbel ging. De buurvrouw die had haar tas en de sleutels alvast in de auto gelegd en perongeluk het opslot knopje ingedrukt, haar zoontje in zijn stoeltje gezet en de auto deur dicht gedaan.Toen ze wilde instappen aan haar kant merkte ze dat de auto deur niet open wilde. Dus pleegde ze een telefoontje (met onze telefoon) naar haar moeder waar gelukkig een reserve autosleutel lag. Binnen 10 minuten stond die voor de deur en was het probleem opgelost.

Samen met manlief deed ik boodschappen met de auto want ik had gezien dat er pompoenen in de aanbieding waren voor slechts 1.29 euro per stuk. Die moesten natuurlijk worden ingeslagen. Eenmaal thuis hing ik de was op en zette een tweede machine aan. Tja en toen lag er een pompoen naar me te lonken op het aanrecht. Ik besloot om er een lekker soepje van te bouwen. Manlief lapte buiten om de ramen. Om kwart over 11 was de soep klaar en was er precies genoeg tijd om ook de 2e was op te hangen. Half 12 haalde we de kinderen uit school voor de lunch en ik lunchte met een heerlijke kom pompoensoep.

Na de lunch bracht ik een baksoep naar opa en oma. Waar schoonmoeder me vertelde dat de zitzak al gerepareerd was. Dus hebben we de zitzak gelijk maar meegenomen naar school, het kan maar gedaan zijn. Toen de jongens om 1 uur weer op school waren storte ik in. Ik had het ijs en ijskoud en was super moe. Dus kroop ik mijn bed in met een dubbeledekbed. Manlief liet me heerlijk slapen en is zelf de jongens uit school gaan halen. Om kwart voor 4 maakte hij me wakker. En nu zit ik met een  heerlijk warm kopje thee dit berichtje te schrijven. Voor het avond eten hoef ik gelukkig niet veel meer te doen de soep is immers al klaar en even opwarmen en broodjes afbakken dat gaat me nog wel lukken. Hmm, had ik me niet eerder al iets voorgenomen met balans?

Dat is gelijk ook mijn grote valkuil van de maandag. Vol goede moed begin ik aan de nieuwe week. Race ik in een ochtend gelijk door al mijn energie van de week heen en komt er daarna niets meer uit mijn handen omdat ik te veel pijn heb en te moe ben.

 

 

 

Kussens

Tja daar stond ik dan met mijn goede voornemen in de ik ea. Oog in oog met die perfecte kussens. De kleuren die precies goed passen bij het schilderij boven de bank. Maar hebben we het echt nodig nee? Maar ze zijn wel erg mooi! JA, en ze passen zo goed. Het staat zo gezellig. De herfst is begonnen dus hangen we graag  s’avonds op de bank. Samen een filmpje kijken of boek lezen. Een kopje thee erbij en dan heerlijk weg gezakt in die o zo leuke kussens onder een lekker warm dekentje. Ik zag het helemaal voor me en voor ik het wist lagen ze in mijn winkelwagentje. Tezamen met de hoeslakens voor jongste waar we oorspronkelijk voor naar de ik ea reden.

Voor ik het wist belande er van alles in het karretje en mochten we een flink bedrag afrekenen bij de kassa. Nou ja flink, het viel best mee. Maar flink is het wel als je eigenlijk alleen van plan bent om hoeslakens te kopen. Dus echt, morgen ga ik opnieuw op zoek naar dat consuminderpad beloofd!

Dit bericht is geplaatst op 19 oktober 2016. 2 reacties

Consuminderpad

Na jaren van consuminderen en zuinig aan doen vliegt het geld er nu aan alle kanten uit. We zijn het consuminderpad kwijt! Aan de ene kant wil ik heel graag het consuminderpad weer terug op, maar aan de andere kant voelt het ook wel eens fijn om het uit te geven. Nu is het niet zo dat we er nutteloze dingen van kopen. Het geld wat we uit geven word grote deels geïnvesteerd in de woning.

Het opknappen van de gevel, opnieuw voegen, stralen en isoleren. De tuin die we hebben laten aanleggen, de dakkapel die we besteld hebben. Maar ook apparaten in huis die aan vervanging toe waren. Zo kochten we dit jaar al een nieuwe vriezer en vaatwasser. De koelkast, wasmachine en televisie hebben ook zeer regelmatig kuren. Het zal me dan ook niet verbazen als die er binnenkort mee ophouden.

Jongste zoontje is niet alleen uit zijn kleding gegroeid maar ook uit zijn bed. Zijn tenen kwamen door het voeteneinde van het bed. Tijd voor een echt grote mannen bed dus. En hops de bodem van onze spaarpot is weer in zicht. Hoe fijn het geld uitgeven ook voelt het is  wel noodzaak om het consuminderpad weer snel terug te vinden.

Hoe meer ik er over nadenk om te besparen, hoe meer er ook gedachten in mijn hoofd komen om juist dingen te moeten kopen. Besparen op de boodschappen? hup snel naar de winkel en een voorraad in slaan, want dan bespaard het? huh? Besparen op kleding? Hup snel flink de kasten vullen want dan hoeven we daar de komende tijd niet naar om te kijken…. Bij elke besparing die er in mijn hoofd opduikt, komt het geld uitgeef monster naar boven. Het lijkt wel of ik door te willen besparen eerst geld uit moet geven. Maar dat is juist de grap van besparen, het is juist de bedoeling om minder geld uit te geven. Dus niet toe te geven aan het geld uitgeef monster en niet naar de winkel rennen om de kasten vol te stouwen met kleding en voorraad. De komende tijd zal ik eens proberen of ik dat monster in mij kan temmen.

 

 

Dit bericht is geplaatst op 18 oktober 2016. 4 reacties

Minimaliseren, (n)iets voor mij?

Als ik om me heen kijk dan denk ik ja, wat is ons huis toch heerlijk ruim. Dan hebben we voor mijn gevoel helemaal niet zoveel spullen. Of beter gezegd overbodige zooi. Maar eens in de zoveel tijd dan lijken mij ogen opeens open te gaan en dan zie ik overal waar ik kijk spullen waar we niets mee doen. Dingen die gewoon ergens maar liggen te liggen zonder duidelijk doel.

Dan bedenk ik dat er 7 opbergboxen vol met te klein geworden kleding in de kast staan opgeslagen. Waarom eigenlijk? De kinderen krimpen echt niet in ene zodat ze de kleding weer aan kunnen. Bewaren hoeft dus niet. Toch wil ik de kleding ook niet zo maar weg doen. Meestal is de kleding die in de opbergboxen zit al uitgezocht voor het er in terecht kwam. Het is allemaal nog heel en netjes geen vlekjes. Omdat ik voorstander ben van goede spullen een tweede leven geven besloot ik eerst de gok te wagen op Marktplaats. Maar helaas niemand leek interesse te hebben in een stel goede winterjassen, mooie spijkerbroeken of die heerlijke warme vesten. Dus de opbergboxen met kleding belande weer terug in de kast.

Hoewel de kinderen voor mijn gevoel helemaal niet zo veel speelgoed hebben. Bleek dit in werkelijkheid heel anders te zijn. Mijn gevoel is waarschijnlijk gebaseerd op het feit dat beide jongens altijd met het zelfde spelen. Zo heeft oudste een grote voorkeur voor de Lego en jongste voor de Playmobil. Daardoor staan er dus op zolder bakken vol met ongebruikt speelgoed. Die super leuke en verantwoorde houten treinbaan waar ze in werkelijkheid nooit mee spelen maar elkaars hersens in slaan. Als ze er dan eens op een blauwe maandag een prachtige baan van bouwen, maken ze ruzie om dat ene treintje waar ze toevallig allebei tegelijk mee willen spelen terwijl er nog tig andere treintjes in de bak liggen! Of wat dacht je van die 3 mega grote bakken vol met hun toet toet auto verzameling waar ze niet meer naar om kijken. Ik zette de hele verzameling op de bovengenoemde verkoopsite en geen mens die er een (fatsoenlijk) bod op deed. Dus ik zette alles weer terug in de kast.

Een verhuisdoos vol met Dora dvd’s staat er bij ons in de kast. Oudste was dol op Dora dat ontdekte we toen hij slechts 12 weken oud was. Hij werd rustig als Dora op tv was. Dus al snel schafte wij de ene na de andere dvd aan omdat je als ouders zijn de ook wel eens een ander liedje/ tekst wilde horen. Wat een verademing was het dat onze huilbaby stil was in zijn wippertje voor de televisie. Het gekrijs begon letterlijk weer als de aftiteling begon. Maar zoals met veel dingen belande zijn Dora fascinatie langzaam naar de achtergrond. Dus ik waagde de stap en zette de dvd’s op jawel de bovengenoemde website. Jammer maar helaas wilde zelfs niemand de films voor slechts een euro per stuk overnemen. Je raad het vast al, ik zette de doos terug in de kast.

Zo word het natuurlijk nooit wat met het minimaliseren bij ons. Maar het oogt wel opgeruimd 😉

 

 

 

Dit bericht is geplaatst op 11 oktober 2016. 6 reacties