Archief | november 2016

Niet goed genoeg

Ik ben van mening dat ik dingen nooit goed genoeg doe of dat ik zelf niet goed genoeg ben. Dingen kunnen in mijn ogen altijd beter. Nu is het opzich wel fijn dat je altijd ruimte houd voor verbetering dat je, jezelf uitdaagd om beter te worden. Minder fijn is als het je beperkt in het dagelijksleven. Dat het meer beklemmend werkt dan verruimend.

Om met een simpel voorbeeld te komen is het schrijven van berichtjes voor mijn blog. Ik kan uren bezig zijn met dingen schijven, ideeën uitwerken en een berg concepten vullen. Als het dan zo ver is om iets online te zetten dan herlees ik het weer. Gooi het concept in de prullenbak want het is niet goed genoeg. Want wat zullen andere er wel niet van denken? Nu weet ik, dat veel van mijn schrijfsels vol taal en spellingsfouten zitten. Dat neem ik voor lief. Maar de inhoud van mijn berichtjes die vind ik nooit goed genoeg. Wat voor toegevoegde waarde hebben mijn berichtjes dan? Vrij weinig vind ik. Terwijl het soms heel fijn kan zijn om reacties te ontvangen en te lezen hoe anderen over iets denken. Ookal is hun mening geheel haaks op die van mij dat vind ik juist interessant helemaal als die mening dan duidelijk toegelicht is vanuit het perspectief van de ander.

Als moeder vind ik mezelf meer dan eens te kort schieten. Want als moeder moet je toch 24 uur per dag klaar kunnen staan voor je kinderen? Helemaal als je 24 uur per dag thuis bent. Dat kan ik dus niet. Daar baal ik ontzettend van. Zeer regelmatig breng ik mijn dagen namelijk horizontaal door. Liggend in m’n bed of op de bank. Ik ben altijd moe en heb altijd pijn. Hoewel ik alles doe wat binnen mijn kunnen ligt vind ik dat de kinderen eigenlijk een betere mama verdienen. Zou een andere mama nou ziek zijn? Dan zou ik trots op die persoon zijn dat ze altijd zo doorzet en dat ze ondanks haar ziekte er voor de kinderen is. Tja, blijkbaar ben ik erg kritisch en streng voor mezelf.

Als huisvrouw ben ik zelfs niet goed genoeg maar heel erg slecht. Nu zorg ik er wel bijna elke avond voor dat er een maaltijd op tafel staat. Heb ik geen energie om te koken dan ligt er gelukkig vaak iets in de vriezer wat makkelijk opgewarmd kan worden en dat red ik dan meestal wel. Maar ramen lappen? Dweilen? Nee dat doe ik niet. Dat doet manlief, de schat! Dat ik mezelf niet goed genoeg vind als huisvrouw  is overigens niet te zien in ons huis. Het oogt meestal dan toch netjes en opgeruimd. Dit heeft niets met mijn capaciteiten als huisvrouw te maken. Maar wel met het feit dat ik de kinderen leer hun rommel op te ruimen als ze ergens klaar mee zijn. Ook heeft 95% van de spullen een vaste plek in huis en dat scheelt! Geen troepjes op kasten maakt het schoonmaken ook heel makkelijk. Geen overvolle wasmanden maar elke dag een wasje aan zetten maakt het behapbaar. Zelfs als dat betekend dat ik mezelf soms letterlijk de trap op moet slepen. Een goede huisvrouw loopt op zijn minst met een zwierige zwaai de trap op met een grote glimlach op het gezicht. Toch? Nee, als een ander zich zo zou voelen zou ik zeker adviseren om de was lekker te laten liggen. Want wat kan het jou schelen dat er een berg ligt? Niemand die dat ziet, en anders maar wel.  So what? Best beklemmend zo kritisch stemmetje in je hoofd.

Als partner ben ik ook niet goed genoeg. Door de pijn ben ik nou eenmaal niet altijd de gezelligste in huis. Raar maar waar,meestal is manlief de dupe. De pijn en frustratie reageer ik wel eens op hem af. Hij kan er helemaal niets aan doen dat ik pijn heb. Sterker nog het lijkt mij verschrikkelijk om de gene waar ik zoveel van hou, pijn te zien hebben terwijl je niets voor die gene kunt doen. Gaan we toch een dagje samen weg? Of beter gezegd een middag. Dat vraagt om een goede voorbereiding door veel rust dagen in te plannen van te voren en daarna. Wat manlief dus extra belast en het uitje een stuk minder gezellig maakt. Is mijn gevoel dan. Terwijl hij zegt er van te genieten om dingen samen te ondernemen. Besluiten we een gezellig avondje samen thuis in te plannen? Eindig ik binnen no time met mijn ogen dicht op de bank terwijl manlief heel gezellig alleen de film kijkt. Tja… ik had op zijn minst de hele avond fris en fruitig samen de film moeten kijken met hem, daarna gezellig een borreltje drinken en nog even na kletsen maar helaas ik ben niet goed genoeg…

De laatste week heb je vast gemerkt dat er wat meer berichtjes online zijn gekomen. Het niet goed genoeg stemmetje probeer ik te doorbreken door alles wel online te plaatsen. Ik merk nu al dat het makkelijker word om op de pubiliceer knop te drukken. Daarnaast probeer ik net zo naar mijzelf te kijken als ik naar andere kijk. Minder kritisch en met meer liefde.

Dit bericht is geplaatst op 30 november 2016. 3 reacties

Schoolgeld

Daar was hij weer de jaarlijkse rekening van het schoolgeld. Dit jaar bedroeg de rekening 35 euro per kind. Voor ons betekent dat, dat we 70 euro mogen overmaken naar de ouderraadvereniging. Behalve een verzoek tot betalen zat er deze keer ook een brief bij gericht aan de ouders die het niet ruim hebben. Op vertoon van een speciale pas van onze gemeente die mensen met een bijstandsuitkering  ontvangen, kunnen ouders vrijstelling aanvragen voor het betalen van het schoolgeld. Dat pasje geeft ook korting op zwemles en andere diverse sporten voor kinderen. Een fijn initiatief voor deze mensen!

Al eerder schreef ik over een gezin wat het schoolgeld niet kon betalen. Helaas heeft dit gezin geen pas omdat ze geen bijstandsuitkering ontvangen en geen gebruik maken van de voedselbank. Voor de zoveelste keer zullen ze tussen wal en schip raken. Te kort verdienen om het te kunnen betalen en te veel om kwijtschelding te ontvangen. Waarschijnlijk zal het ook een combinatie zijn van verkeerde keuzes maken op het verkeerde moment. Ze doen er nu alles aan om de fouten te herstellen ( schulden) hebben meerdere banen dus ik begrijp heel goed dat het zuur is voor ze.

Verder vind ik de hoogte van het schoolgeld erg meevallen. Voor die 35 euro gaan de kinderen op schoolreisje, naar het theater, museum, vieren ze sinterklaas en kerst en hebben ze waarschijnlijk nog meer uitstapjes die ik nu vergeet op te noemen. Al met al is het een koopje.

hoeveel schoolgeld betalen jullie? En word daar dan ook het schoolreisje van betaald?

Dit bericht is geplaatst op 28 november 2016. 2 reacties

Grote besparing op de zorgverzekering

Al jaren hebben wij bij dezelfde zorgverzekering. 1x hebben wij de stap gewaagd en zijn we overgestapt naar een andere maatschappij. Heel hard hollend gingen wij een jaar later weer terug naar onze oude vertrouwde verzekeringsmaatschappij.

Behandelingen die we moesten uitstellen omdat die niet vergoed werden. Zoontjes die niet naar logopedie konden ivm een hoge eigenbijdrage en noem maar op. Nee wat zorgverzekering betreft blijven we zitten waar we zitten.

Het is helaas niet de goedkoopste verzekeraar en we betalen dan ook een pittige maand premie. Dit jaar betalen we voor ons gezin 289 euro per maand. Maar daar tegenover staat dat er nooit gezeur is over vergoedingen. Alles word gedekt en met een happerend lijf wat ik heb is dat wel zo fijn. Groot was onze schrik wel op het moment dat de nieuwe premie op de mat lag. Komend jaar moeten we maar liefst 313.90 euro per maand ophoesten voor dezelfde verzekering.

Na nog eens goed overwegen besloten manlief en ik dat we het tandarts pakket omlaag halen van 500 naar 250 euro vergoeding. Of dit toereikend is zal komend jaar blijken. Maar dan nog bleef er een flink bedrag aan premie over. Meer snijden in aanvullende verzekeringen is niet gunstig en zal juist duurder uitpakken.

Nu bieden werkgevers vaak de mogelijkheid om bij collectief aan te sluiten en daardoor korting te ontvangen op de te betalen zorgpremie. Maar wat als je zoals mij een (Wajong) uitkering ontvangt? Dan kun je, je niet aansluiten bij een collectief toch? Ik besloot op onderzoek uit te gaan.Na een rondje op net internet kwam ik de oplossing tegen voor ons. Namelijk de site: http://www.zorgvoorkoopkracht.nl

Er is namelijk een initiatief opgezet waarbij je, je geheel kosteloos kunt aanmelden. Maar meestal is het aanmelden niet eens nodig om gebruik te kunnen maken van het collectief. Ik bekeek het aanbod en zag dat onze verzekeraar er tussen stond. Ik besloot het eens te doorlopen om te kijken wat het met de premie zou doen. Al snel zag ik dat het voor ons maar liefst 11 euro per persoon per maand korting zou op leveren. Als gezin dus een korting van 22 euro per maand.( kinderen zijn immers gratis mee verzekerd) Samen met het tandarts pakket wat we aanpasten kwamen we op een totaal te betalen premie uit van net geen 273 euro.

Dat scheelt ons vergeleken met het nieuwe premie aanbod van 313,90- 273 euro, 40,90 euro in de maand. Vergeleken met de premie die we dit jaar betalen 289-273 euro, 16 euro. 16 euro per maand komt toch op een 192 euro per jaar wat we minder aan premie betalen. Dit geld gaat uiteraard regelrecht het zorg kosten potje in voor onvoorziene dingen en het eigenrisico.

Wat gaan jullie betalen aan premie volgend jaar? En wist je van het bestaan van deze site?

 

Dit bericht is geplaatst op 26 november 2016. 7 reacties

Financiële keuzes

Het geld vliegt er uit. Voorheen kon ik echt heel goed op de centen zitten. Ik overdacht een aankoop een aantal keer en vaak zag ik dan van de aankoop af. Al eerder schreef ik over de vele uitgave die we afgelopen jaar hebben gedaan. Veel waren nodig zo als een groter bed voor jongste. Sommige keuzes zijn ook luxe zoals de dakkapel die hopelijk volgende maand wel geplaatst word. (Dat heeft helaas wat vertraging opgelopen door het failliet gaan van de fabriek die de dakkapel zou bouwen.)

Maar hoe komt het nou dat ik tegenwoordig de keuze maak om het geld wel uit te geven?  Het enige antwoord dat ik kan bedenken is dat we nu meer zekerheid hebben. De financiële zekerheid dat ik mijn uitkering behoud. Al die jaren dat ik koos om dingen niet aan te schaffen had ik namelijk altijd het stemmetje in mijn hoofd die zei, is het echt nodig? Wat als de uitkering weg valt en dus je inkomen. Dan is het veel fijner om een buffer achter de hand te hebben. En dan koos ik meestal om het geld te sparen of af te lossen in de periode dat we ons huis wilde verkopen.

Nu met een klushuis ontkom je ook niet aan bepaalde uitgaven. Een groot bedrag gaat maandelijks dan ook naar bouwmateriaal en gereedschap. Maar elke euro die we daaraan uitgeven voelt als een investering in de toekomst. Alles wat we nu goed aanpakken hebben we hopelijk jaren lang plezier van. Elektra en dergelijke hoeven we als het goed is helemaal nooit meer naar om te kijken. Dat is een fijn gevoel.

Toch heb ik stiekem de hoop dat we volgend jaar weer de draad een klein beetje kunnen oppakken met aflossen. Niet met bedragen van honderden euro’s per maand zoals we eerder deden maar misschien kunnen we wel ruimte vinden om 100 euro per maand extra af te lossen. Volgend jaar staat hoog op ons wensen lijstje het vervangen van de dakpannen het geld daarvoor moeten we ook nog bij elkaar zien te sparen.

Hmm misschien word het tijd dat ik na ga denken over een financiële planning voor komend jaar. Hebben jullie al een financieel plan klaar liggen voor 2017?

Dit bericht is geplaatst op 25 november 2016. 2 reacties

Verdrietig telefoontje

Vanmorgen kregen wij het verdrietige telefoontje dat onze kennis haar laatste adem heeft uitgeblazen. Haar man was paniekerig over de telefoon en erg verdrietig midden in het gesprek hing hij op. Manlief besloot even bij hem langs te gaan. Zelf durfde ik nog niet zo goed mee. Niet wetende hoe hij zou zijn.

Toen manlief daar aankwam was hij druk aan het opruimen in huis en was dus duidelijk op zoek naar afleiding. Toen hij manlief zag storte hij in, deed zijn verhaal over vanmorgen en sleepte manlief mee naar haar toe, met de woorden je moet afscheid nemen van haar. Manlief zei tegen mij dat het goed is geweest dat ik niet mee ben gegaan. Ze was slechts een paar uur overleden en nog niet afgelegd. De ziekte had ook duidelijk zijn sporen nagelaten, hij herkende haar bijna niet meer.

Hoewel wij wisten dat dit telefoontje er aan zat te komen is het toch een klap. Vooral voor haar man die de laatste maanden zo intensief voor haar heeft gezorgd. Wij zullen er dan ook voor hem zijn en hem steunen. Voor haar is het de verlichting waar we op hoopte, haar lichaam was op, het is goed zo…

 

Dit bericht is geplaatst op 24 november 2016. 6 reacties

Slapend film kijken

Een slecht slapend kind heeft zeker zijn weerslag op je relatie. De avonden die je samen hebt worden steeds korter. Want hoe eerder je slaapt hoe meer kans je hebt om nog wat uurtjes slaap te pakken. Hoe langer de situatie duurt hoe vermoeider je samen bent en voor je het weet lig je elke avond kort nadat de kinderen ingestopt zijn zelf ook onder de wol.

In plaats van samen een bezoekje aan de bioscoop te brengen blijf ik liever thuis om een filmpje te kijken. Want het vorige bioscoopbezoekje was niet echt een succes te noemen. Ik moet namelijk bekennen dat ik het meeste van de film aan de binnenkant van mijn ogen heb gezien. Best zonde als je bedenkt dat je al snel een euro of tien betaald voor een kaartje. Daarbij komt dat de mede bioscoop bezoekers niet erg gecharmeerd waren vanhet snurk geluid op de achtergrond. Volgens manlief was het echt een goede film!

Thuis deden we vorige week nog een poging om samen een film te kijken. Nadat we de kinderen in bed hadden gelegd en er zeker van waren dat ze sliepen starten we de film. Het was pas kwart over 7. Want misschien was dat wel de oorzaak dat ik mij ogen niet langer open kon houden omdat de film in de bioscoop te laat begon. Maar goed. We plofte samen op de bank. Pyjamaatje aan en dekentje over me heen en een lekker warm kopje thee binnen handbereik. En toch ging het weer mis. Ik dronk het kopje thee leeg en besloot om even op de bank te gaan liggen. Nog geen 5 minuten later lag ik te slapen op de bank. Op het moment dat ik mijn ogen weer open deed zag ik de af titeling van de film. Manlief had dus weer gezellig alleen film gekeken. Toch voelde ik me er thuis een stuk minder schuldig om het koste immers deze keer geen entree.

Vallen jullie wel eens in slaap tijdens een film kijken?

Help, mijn kind slaapt niet door!

Zo het hoge woord is er uit. Als je nu denkt dat het gaat om een baby van een paar weken of misschien enkele maanden oud dan moet ik je helaas teleurstellen want onze bijna 5 jarige zoon slaapt nog steeds niet door!

Met niet doorslapen bedoel ik niet dat hij 2 of 3 keer per nacht uit zijn bed komt. Nee, onze zoon is elke nacht van 12 tot 3 uur elke 5 tot 10 minuten uit zijn bed. Dan staat hij naast me, Leg ik hem terug in bed, kruip mijn eigen bed in en jawel meneer staat weer naast me en leg ik hem weer terug tot de wekker een uur of 3 aan geeft en dan besluit zoontje om te slapen tot een uur of 5 om klaar wakker te zijn en niet meer te gaan slapen. Als het erg mee zit dan slaapt zoontje tot 6 uur. Ja, je kunt het ook positief bekijken. We hebben tenminste wel iets aan onze dag.

We hebben werkelijk al zoveel geprobeerd en niets lijkt te werken. Inmiddels zijn we zo ten einde raad dat we contact opnamen met de huisarts. Want wie weet had die nog de gouden tip of zagen wij als ouders iets over het hoofd? Jammer genoeg kon de huisarts ons niet meer vertellen. Hij zei wel dat we waarschijnlijk het grootste gedeelte al gehad hebben omdat de meeste kinderen die hier last van hebben er over heen groeien. Het duurt meestal tot een leeftijd van 5,5-6 jaar. Mocht hij er dan toch nog last van houden verzekerde de huisarts ons dat het probleem of beter gezegd fase zo als hij het noemde echt over zou zijn bij het aanbreken van de puberteit. Wie had dat ooit kunnen bedenken? Dat wij als ouders uit kijken naar de puberteit!

 

Dit bericht is geplaatst op 22 november 2016. 15 reacties