Verdrietig telefoontje

Vanmorgen kregen wij het verdrietige telefoontje dat onze kennis haar laatste adem heeft uitgeblazen. Haar man was paniekerig over de telefoon en erg verdrietig midden in het gesprek hing hij op. Manlief besloot even bij hem langs te gaan. Zelf durfde ik nog niet zo goed mee. Niet wetende hoe hij zou zijn.

Toen manlief daar aankwam was hij druk aan het opruimen in huis en was dus duidelijk op zoek naar afleiding. Toen hij manlief zag storte hij in, deed zijn verhaal over vanmorgen en sleepte manlief mee naar haar toe, met de woorden je moet afscheid nemen van haar. Manlief zei tegen mij dat het goed is geweest dat ik niet mee ben gegaan. Ze was slechts een paar uur overleden en nog niet afgelegd. De ziekte had ook duidelijk zijn sporen nagelaten, hij herkende haar bijna niet meer.

Hoewel wij wisten dat dit telefoontje er aan zat te komen is het toch een klap. Vooral voor haar man die de laatste maanden zo intensief voor haar heeft gezorgd. Wij zullen er dan ook voor hem zijn en hem steunen. Voor haar is het de verlichting waar we op hoopte, haar lichaam was op, het is goed zo…

 

6 thoughts on “Verdrietig telefoontje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s