Niet goed genoeg

Ik ben van mening dat ik dingen nooit goed genoeg doe of dat ik zelf niet goed genoeg ben. Dingen kunnen in mijn ogen altijd beter. Nu is het opzich wel fijn dat je altijd ruimte houd voor verbetering dat je, jezelf uitdaagd om beter te worden. Minder fijn is als het je beperkt in het dagelijksleven. Dat het meer beklemmend werkt dan verruimend.

Om met een simpel voorbeeld te komen is het schrijven van berichtjes voor mijn blog. Ik kan uren bezig zijn met dingen schijven, ideeën uitwerken en een berg concepten vullen. Als het dan zo ver is om iets online te zetten dan herlees ik het weer. Gooi het concept in de prullenbak want het is niet goed genoeg. Want wat zullen andere er wel niet van denken? Nu weet ik, dat veel van mijn schrijfsels vol taal en spellingsfouten zitten. Dat neem ik voor lief. Maar de inhoud van mijn berichtjes die vind ik nooit goed genoeg. Wat voor toegevoegde waarde hebben mijn berichtjes dan? Vrij weinig vind ik. Terwijl het soms heel fijn kan zijn om reacties te ontvangen en te lezen hoe anderen over iets denken. Ookal is hun mening geheel haaks op die van mij dat vind ik juist interessant helemaal als die mening dan duidelijk toegelicht is vanuit het perspectief van de ander.

Als moeder vind ik mezelf meer dan eens te kort schieten. Want als moeder moet je toch 24 uur per dag klaar kunnen staan voor je kinderen? Helemaal als je 24 uur per dag thuis bent. Dat kan ik dus niet. Daar baal ik ontzettend van. Zeer regelmatig breng ik mijn dagen namelijk horizontaal door. Liggend in m’n bed of op de bank. Ik ben altijd moe en heb altijd pijn. Hoewel ik alles doe wat binnen mijn kunnen ligt vind ik dat de kinderen eigenlijk een betere mama verdienen. Zou een andere mama nou ziek zijn? Dan zou ik trots op die persoon zijn dat ze altijd zo doorzet en dat ze ondanks haar ziekte er voor de kinderen is. Tja, blijkbaar ben ik erg kritisch en streng voor mezelf.

Als huisvrouw ben ik zelfs niet goed genoeg maar heel erg slecht. Nu zorg ik er wel bijna elke avond voor dat er een maaltijd op tafel staat. Heb ik geen energie om te koken dan ligt er gelukkig vaak iets in de vriezer wat makkelijk opgewarmd kan worden en dat red ik dan meestal wel. Maar ramen lappen? Dweilen? Nee dat doe ik niet. Dat doet manlief, de schat! Dat ik mezelf niet goed genoeg vind als huisvrouw  is overigens niet te zien in ons huis. Het oogt meestal dan toch netjes en opgeruimd. Dit heeft niets met mijn capaciteiten als huisvrouw te maken. Maar wel met het feit dat ik de kinderen leer hun rommel op te ruimen als ze ergens klaar mee zijn. Ook heeft 95% van de spullen een vaste plek in huis en dat scheelt! Geen troepjes op kasten maakt het schoonmaken ook heel makkelijk. Geen overvolle wasmanden maar elke dag een wasje aan zetten maakt het behapbaar. Zelfs als dat betekend dat ik mezelf soms letterlijk de trap op moet slepen. Een goede huisvrouw loopt op zijn minst met een zwierige zwaai de trap op met een grote glimlach op het gezicht. Toch? Nee, als een ander zich zo zou voelen zou ik zeker adviseren om de was lekker te laten liggen. Want wat kan het jou schelen dat er een berg ligt? Niemand die dat ziet, en anders maar wel.  So what? Best beklemmend zo kritisch stemmetje in je hoofd.

Als partner ben ik ook niet goed genoeg. Door de pijn ben ik nou eenmaal niet altijd de gezelligste in huis. Raar maar waar,meestal is manlief de dupe. De pijn en frustratie reageer ik wel eens op hem af. Hij kan er helemaal niets aan doen dat ik pijn heb. Sterker nog het lijkt mij verschrikkelijk om de gene waar ik zoveel van hou, pijn te zien hebben terwijl je niets voor die gene kunt doen. Gaan we toch een dagje samen weg? Of beter gezegd een middag. Dat vraagt om een goede voorbereiding door veel rust dagen in te plannen van te voren en daarna. Wat manlief dus extra belast en het uitje een stuk minder gezellig maakt. Is mijn gevoel dan. Terwijl hij zegt er van te genieten om dingen samen te ondernemen. Besluiten we een gezellig avondje samen thuis in te plannen? Eindig ik binnen no time met mijn ogen dicht op de bank terwijl manlief heel gezellig alleen de film kijkt. Tja… ik had op zijn minst de hele avond fris en fruitig samen de film moeten kijken met hem, daarna gezellig een borreltje drinken en nog even na kletsen maar helaas ik ben niet goed genoeg…

De laatste week heb je vast gemerkt dat er wat meer berichtjes online zijn gekomen. Het niet goed genoeg stemmetje probeer ik te doorbreken door alles wel online te plaatsen. Ik merk nu al dat het makkelijker word om op de pubiliceer knop te drukken. Daarnaast probeer ik net zo naar mijzelf te kijken als ik naar andere kijk. Minder kritisch en met meer liefde.

3 thoughts on “Niet goed genoeg

  1. Lieve Blogaanmnbeen,

    Wat de onzekerheid en het gevoel altijd tekort te schieten betreft: welkom bij de club.
    Ik denk dat heel veel vrouwen zich zullen herkennen in jouw verhaal.
    Vrouwen zijn vaak echte piekeraars. Gedeelde smart is halve smart, zullen we dan maar zeggen.
    Als ik jouw verhalen lees vind ik dat je het juist heel goed doet.
    Jij bent ook veel thuis bij je kinderen dat heeft een kind wat een aantal dagen naar een kinderdagverblijf gaat bv. niet. Ik denk dat jouw kinderen niets tekort komen en dat je dan af en toe horizontaal ligt, dat is voor jou vervelender dan voor je kinderen, denk ik.
    Jij doet het prima!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s