Archief | december 2016

Het perfecte cadeau voor een creatieve perfectionist

Dat ik een perfectionist ben zullen de gene die al langer mee lezen vast niet zijn ontgaan. Dingen zijn in mijn ogen (bijna) nooit goed genoeg. Dingen wil ik graag op mijn manier en wel perfect. Dat dit een utopie is en dat het is iets wat niet vol te houden is, ben ik inmiddels ook wel achter. Sommige dingen zijn niet perfect. Soms is goed ook prima. Sterker nog, in 99% van de gevallen is goed ook goed genoeg. Nee, dan is het niet perfect.

Maar goed ik zou een stukje schrijven over het super leuke en uitdagende cadeimage2au wat ik heb gekregen van manlief voor de kerst. Eigenlijk zouden wij geen cadeaus doen, maar manlief vond dat hij wat goed te maken had aangezien hij met sinterklaas vergeten was iets voor mij te kopen. Ik kreeg van hem een boek van Keri Smith met de titel wreck this journal. Een boek waar je, je heerlijk creatief mee kunt uitleven. Op elke bladzijde staat een gekke, leuke, rare, vreemde over de top opdracht. De opdrachten kun je uitvoeren op jou eigen manier. Het is de bedoeling dat je, je niet laat leiden door je perfectionisme maar gewoon creatief bezig bent.

Zo staat er op een van de eerst bladzijde dat je de rug van het boek moet breken. En dat vond ik toch wat lastig. Dan heb je een prachtig mooi nieuw boek en dan maak je het stuk. Adem in, adem uit en krak. Check! De rug van mijn wreck this journal is gebroken. image1Daarna viel mijn oog op de opdracht om koffie te morsen over een bladzijde. Hmm zonde, zonde, zonde! Daar moest ik toch iets creatiefs op kunnen bedenken dat ik het boekje niet gelijk de eerste dag al helemaal ‘verpest’. Al snel kwam ik op het idee om het boek als onderzetter te gebruiken. Het koffie kopje stempelde een kring en die vond ik acceptabel. Het zag er toch best leuk uit en ik stempelde er met opzet wat extra kringen bij. Alleen maar kringen, het was me toch wat te saai. Ik tekende er wat poppetjes in uit de losse pols. Niet mooi, niet perfect! Maar het resultaat is wel grappig. Zie je wel, ik kan dit! Het perfecte (een beetje) los laten.

Zo ontstond het goede voornemen voor 2017.  Om komend jaar vooral lekker creatief bezig te zijn. Mijn perfectionisme wat meer los te laten en meer uit mijn comfortzone te komen.

Wat is/zijn jou goede voornemen(s)?

 

 

Dit bericht is geplaatst op 27 december 2016. 4 reacties

Aflossing op de hypotheek

Zo aan het einde van het jaar kwamen manlief en ik tot het besef dat we dit jaar nog geen enkele aflossing hebben gedaan op de hypotheek. Oorspronkelijk was dit ook niet het plan dit jaar. Toch kriebelde het. Mensen die aflossen op de hypotheek zullen het vast wel herkennen. Een soort onbedwingbare behoefte, haast een verslaving te noemen.

Hoewel we ook een lening hebben lopen met een hogere rente en het verstandiger zou zijn om hierop een extra aflossing te doen, hebben we gekozen om een kleine aflossing te doen op onze aflossingsvrijehypotheek. Simpel weg omdat het een fijn gevoel is dat deze niet stil staat. Hoe klein de aflossing ook is, is het fijn dat de hypotheek schuld lager is dan aan het begin van het jaar. Dus berekende we wat we komende maand ongeveer nodig zullen hebben voor de verbouwing op zolder.  Plus wat extra geld voor onvoorzien en inplaats van het bedrag op de spaarrekening te parkeren of uit te geven aan het kerstdiner hebben we het overgeboekt naar de hypotheek versterker. Daarmee staat de teller van onze aflossingen dit jaar op 250 euro. Weer 250 euro waar we nooit meer rente over hoeven te betalen een fijn gevoel!

Hebben jullie dit jaar afgelost op de hypotheek?

 

Dit bericht is geplaatst op 22 december 2016. 6 reacties

Kerstsfeer

Doordat ik niet lekker in m’n vel zit is het best lastig om in de kerstmood te raken. Toch kan en wil ik kerst niet helemaal aan mij voorbij laten gaan dit jaar. Zin in gedoe heb ik niet dus besloot ik het me zo gemakkelijk mogelijk te maken. Geen ingewikkelt driegangenmenu voor ons met de kerst. Maar wel samen zijn. De avonden in iedergeval want manlief mag de eerste en tweede kerstdag overdag gewoon te werk.

De kerstboom opzetten daar zag ik als een berg tegen op. Gelukkig heb ik een super lieve man die de kerstboom samen met de jongens heeft opgezet. De lichtjes in de boom zorgen gelijk al voor de nodige gezelligheid in huis.

Manlief verraste me vervolgens met twee kerststerren. Met die planten op de kast groeit het kerstgevoel. Energie om zelf iets met de jongens te knutselen heb ik niet dus dat komt volgend jaar wel weer. Het is goed zo. De jongens maken op school wel het een en ander aan knutsels dus die zullen vlak voor de vakantie wel mee mogen naar huis. Traditie getrouw maken ze ook elk jaar een kerststuk op school. Die kunstwerkjes zullen de komende tijd ook op tafel staan te pronken. Zo hebben we in een handomdraai toch een kerstighuis.

Om nog wat meer in de kerststemming te komen kruip ik dagelijks onder een dekentje op de bank. Pak ik er een heerlijk warm kopje thee bij en kijk vele kerst films op Netflix. Langzaam maar zeker laad ik een beetje op en merk ik dat ik toch geniet.

Ben jij al in de kerststemming?

Gebroken masker

Mijn masker. Het masker wat ik elke dag opzet zodra ik een voet naast mijn bed zet. Het masker van de vrolijke ik. Het masker van de gezellige ik. Het masker wat o zo vertrouwd is voor de buitenwereld,  voor de kinderen en zelfs voor manlief.  Het vertoonde de laatste maanden al wat barsten. Het leek wel steeds iets verder te scheuren. Tot het kapot viel. Op de grond in duizend stukjes. Nu ziet de buitenwereld mij. Manlief en de kindereraamn zien mij. Totaal uitgeput en op. Niet meer in staat om vrolijk en gezellig te zijn en de schijn op te houden, mijn pijn te verbloemen. Want fk hey! Wat doet mijn lichaam zeer, en wat heb ik daar de pest in en vooral wat ben ik ontzettend moe.

Juist op het moment dat mijn masker in duizend stukjes brak, knapte ook het zolder raam. Scherven brengen geluk toch? De scherven van mijn masker ruim ik op en gooi ik weg. Lijmen heeft geen zin, de wereld moet voortaan genoegen nemen met mij.

Dit bericht is geplaatst op 13 december 2016. 9 reacties

Sinterklaas

( omdat het publiceren niet helemaal goed is gegaan, kun je nu een week later terwijl alles en iedereen al vol in de kerstsfeer is nog ons sinterklaasfeest verslag lezen.)

5 december de dag van het sinterklaasfeest, vol pieten, pakjes en pepernoten. Dagen hebben we afgeteld naar deze dag. Nou ja eigenlijk naar morgen want dan is de goedheiligman weer op weg naar zijn o zo geliefde Spanje.

Afgelopen vrijdag barste de bom in huize blogaanmnbeen de vele spanningen rond het sinterklaas gebeuren eiste zijn tol. Het bijna niet slapen van jongste zoontje en een overprikkeld oudste zoontje maakte de dagen steeds moeizamer. Dus na de grote ontploffing besloot ik even met oudste zoontje te praten over sinterklaas. Hij zat vol met vragen want hoe kan iemand zo oud worden? Nou schat hoe denk je dat het kan? Heel voorzichtig probeerde ik het zoontje zelf te laten invullen. Denk je dat iemand zo oud kan worden. Nee maar sinterklaas wel. Oké. Lieverd hoe denk je over de paashaas? Nou die bestaat natuurlijk niet, mam doe niet zo raar. En de kerstman dan? Nee die ook niet. En nee klaasvaak ook niet want dat zand in je ogen dat komt omdat er snachts mindertraan vocht word aangemaakt blablabla en zo kreeg ik de hele theorie te horen over klaasvaak die een verzinsel is. Maar lieverd denk je dat als al die andere eigenlijk niet echt zijn en een soort van spel, verzinsel en verkleden mensen zijn dat sinterklaas dan echt is? Nee, maar juf zegt het.

Daar zit je dan als moeder, je kan natuurlijk nooit op tegen de juf. Want juf is een soort heilige en die verteld altijd de waarheid. Tenminste in de ogen van mijn zoontjes zeker. Dus ik vertelde hem dat sinterklaas een verklede meneer is. Dat de pieten geschminkt zijn. Dat papa en mama de cadeautjes kopen en de schoenen vullen en toen zag ik zo’n grote opluchting op zijn gezicht. En toen stapte jongste de slaapkamer in. Ik had helemaal niet doorgehad dat hij ook naar boven was gekomen en in de hal had staan luisteren naar het gesprek wat ik had met oudste. Hoewel hij ons heeft horen praten en ik beide op het hart heb gedrukt dat dit ons geheim is. Geloofd jongste niet wat ik vertelde. Want juf zei!!! Dat klopt lieverd dat zegt juf, en je hebt helemaal gelijk de pieten komen echt op school maandag.  Wat zouden jullie ervan vinden dat we vanavond al pakjesavond vieren? Ja, joepie.

Dus op vrijdag avond toen ik de jongens een voor een onder de douche hielp en ze in hun pyjamaatjes hees zette manlief de zak met pakjes in de hal. Belde hij zijn vader met de vraag of hij over een kwartier op het raam wilde bonken. We waren nog maar net beneden of het gebonk klonk al. De jongens snelde naar de hal en ons ontspannen Sint feest kon beginnen nadat ik een vette knipoog kreeg van oudste.  We besloten om een kleuren dobbelsteen te gebruiken. Als er blauw gegooid werd mocht diegene een pakje pakken voor iemand anders. Het was gezellig en ontspannen. Voor ieder waren er 3 pakjes althans dat was de bedoeling, de Sint was mij vergeten. Helaas was het niet goed door gekomen bij manlief dat ik dit jaar echt niets voor mezelf zou kopen. De kinderen waren erg blij met hun cadeautjes. Omdat we kozen voor 3 dingen hebben we alles goed overwogen gekocht en zijn we echt opzoek gegaan naar iets wat ze heel graag wilde hebben of waarvan we dachten dat ze het leuk zouden vinden. De blij verraste gezichtjes tijdens het openmaken van de pakjes waren een genot om naar te kijken.

Hoe was jullie sinterklaasfeest?

Dit bericht is geplaatst op 12 december 2016. 2 reacties

Kabouterpad

Het voordeel van ploegendienst is, dat manlief soms ook door de week dagen vrij heeft. Dus wij plande een gezinsuitje op een woensdagmiddag. Smorgens stond manlief ijverig glutenvrije en melkvrije pannenkoeken te bakken terwijl ik een simpele groentesoep maakte en de rest van mijn energie op spaarde voor de middag.

We haalde de jongens niets vermoedend uit school en reden direct door richting de Schoorlse duinen waar het Staatsbosbeheer een heus kabouterpad heeft aangelegd. We melde ons bij de balie waar we een tasje ontvingen met benodigdheden, een plattegrond, een opdrachten boekje, een kralenketting, een speciaal vogelfluitje en spiegeltje. Ook kregen we voor onder weg drinken mee en wat lekkers. Beide jongens kregen een prachtige rode kaboutermuts en een kabouterspeldje. We betaalde voor ons gezin 22,50 euro waarvan we 10 euro van terug kregen als borg na het inleveren van het rugzakje.

De ketting die we kregen gaf de weg aan die we moesten lopen. Een kleine kraal in een bepaalde kleur gaf een paaltje aan waar we naar opzoek moesten en een grote kraal was een kabouter waarbij we een opdracht konden doen. De opdrachten waren erg leuk en divers, van zandwagentjes vullen, natuur tekeningen maken, paddenstoelen bekijken, vogels oproepen met het speciale fluitje, verschillende blaadjes zoeken tot een hoge berg beklimmen. Onderweg namen we pauze en smulde van de pannenkoeken die manlief had gebakken. Ondanks dat het regende hadden wij er bijna geen erg in. Het bos waar we in liepen beschermde ons voor de meeste regendruppels. De kinderen vermaakte zich heerlijk. Het rondje liepen wij in ongeveer 2 uur. Dit zou sneller kunnen maar ook veel langzamer het is maar net hoeveel tijd je aan de opdrachten besteed en of je net als ons ook tussen door gaat lunchen.

Eenmaal weer thuis waren we allemaal moe en rozig. Ik was dan ook super blij met de soep die al klaar stond en die ik dus alleen nog maar even hoefde op te warmen. Al met al was het een heerlijke middag.

Hebben jullie wel eens gehoord van het kabouterpad? Zo ja, ben je er wel eens geweest? Wat vond je er van?

Dit bericht is geplaatst op 11 december 2016. 2 reacties

5 kilo slanker zonder afvallen!

Ja, 5 kilo slanker en dat zonder dieet of zelfs zonder 1 gram gewichts verlies. Dat zal veel vrouwen als muziek in de oren klinken toch? Ten minste bij mij wel. Denkt u nou niet dat ik mezelf in een strak figuur corrigerend setje hijs, want nee daar begin ik niet aan!

Toch is het mij beloofd dat ik er over enkele weken 5 kilo slanker uit zal zien. Daar moet ik wel hard voor werken en trainen, dat dan weer wel. Nee, niet met gewichten of in de sportschool maar enkel door mijn houding aan te passen. Ik heb namelijk door jaren met een grote cyste te hebben rond gelopen in mijn eierstok een verkeerde houding aangenomen. Deels door de pijn en deels om de cyste de ruimte te geven in het bekken. Ik kantel nu mijn bekken standaard zodat mijn rug hol staat. Mijn buik naar voren zodat mijn buikinhoud buiten mijn bekken hangt. Nu moet ik gaan aanleren om mijn bekken weer recht te houden. Mijn rug weer recht en buik weer ‘gewoon’ op zijn plek die dan rust op de goede plek in het bekken. Snapt u het nog? Nou als het goed is, neemt u automatisch de juiste houding aan.

Deze houding is best lastig aangezien ik dus niet alleen verkeerd sta, loop maar ook zit en lig. Ik ben nu continu mijn houding aan het corrigeren en word er echt heel moe van. Ook heb ik gigantische spierpijn. Ik voel spieren waarvan ik het bestaan niet wist! Toch heb ik de motivatie om dit vol te houden enkel door wat de fysio me beloofde, die 5 kilo slanker…

 

Dit bericht is geplaatst op 7 december 2016. 2 reacties