Archief | januari 2017

Ijsbloemen koud

De afgelopen dagen was het koud. Zo koud dat de ijsbloemen bij ons op de ramen stonden.  Het was ijsbloemen koud dus. Het enige verschil met vorig jaar was dat er dit jaar geen ijsbloemen aan de binnenkant van het raam stonden maar aan de buitenkant. Dat is fijn, heel fijn. Dat houd namelijk in dat onze nieuwe ramen de kou goed buiten houden. Het levert wel prachtige plaatjes op.

hebben jullie ook de ijsbloemen op de ramen staan?

Dit bericht is geplaatst op 24 januari 2017. 2 reacties

Dakkapel

Na maanden wachten was het eindelijk zover! Stiekem hadden manlief en ik nog onze twijfels, zou het dan echt gaan gebeuren? Na eerdere teleurstellingen van het uitstellen van de plaatsing tot een fabriek die failliet ging waren we best wat huiverig.

Om 8 uur zouden de eerste werkmannen zich melden. Gelukkig zijn we gezegend met kinderen die altijd vroeg wakker zijn want om kwart over 7 stonden de eerste al voor de deur. Geen enkel probleem want we waren allemaal al in de kleren en hadden de haren in de plooi. Ik schonk een kopje koffie voor ze in en manlief liep met ze mee naar zolder. Deze mannen waren van het bedrijf waarbij we het dakkapel bestelde, die meerdere werkzaamheden moesten uitvoeren de afgelopen maanden en wat op zijn zachts gezegd niet vlekkeloos is verlopen. Omdat ik hiervan zo ontzettend baalde heb ik er niet over geschreven op mijn blog, ik denk dat jullie om alle dingen hartelijk hadden kunnen lachen want buurman en buurman is er niets bij, maar dat terzijde.

De werkmannen dus. Ze kwamen om het werk voor te bereiden voor de dakkapel bouwers. Ze verplaatste een zolderraam vanaf de achterkant van het dak naar de voorkant van het dak. Al snel hadden we een groot gat in het dak waar daarvoor het raam had gezeten. In nog geen twee uur tijd was het raam overgezet en hadden we een mooie lichte voorzolder. We vroegen wanneer ze onze achterdeur zouden gaan doen. Er moest namelijk nog een sluitsysteem worden vervangen. De mannen pakte de spullen uit de bus en al snel bleek dat ze de verkeerde maat besteld hadden. Ongelofelijk, had ik al gezegd dat het nogal veel weg had van buurman en buurman? Afijn ze ruimde op en zwaaide af.

Op het moment dat ze weg reden ging bij ons de telefoon. De dakkapelbouwers meldde ons dat ze er met 20 minuten zouden zijn aldus hun navigatie systeem. Ik zette een verse pot koffie en verwelkomde de werkmannen. Er werd nagemeten en met overleg met manlief nog een kleine aanpassing gedaan aan de hoogte van het dakkapel. Er werd een grote zak op de zolder gezet en die vulde ze met de dakpannen. Voordat de zaag in het dak ging belde ze met de bestelde kraan. Het bleek dat deze pas om 1 uur geboekt stond terwijl ze toch echt om 11 uur de kraan al nodig hadden. Er werd wat geregeld en de zaag kon in het dak. Binnen notime waaide het ontzettend in huis en zat er een groot gat in het dak. De kraan reed voor en bereide alles voor. Om half twaalf moest ik de kinderen van school halen en ik zag nog net hoe het dakkapel de lucht in ging. De rest van het spektakel heb ik helaas gemist. Gelukkig heeft manlief foto’s gemaakt. Toen ik terug was met de kinderen stond het dakkapel al op zijn plek op het dak.

De vervallen zolder is nu veranderd in een grote ruimte met mogelijkheden want om eerlijk te zijn is het nog een bouwput. De ervaring leert dat manlief ook dit stukje van ons huis kan omtoveren tot een prachtige ruimte.

Uiteraard hou ik jullie op de hoogte van dit klusproject.

Dit bericht is geplaatst op 23 januari 2017. 6 reacties

Tijd voor elkaar

Soms vliegen de dagen voorbij en merk je dat je snakt naar tijd samen met je partner. De dagelijkse beslommeringen slokken dan zoveel je aandacht en energie op dat dit tenkoste gaat aan de tijd voor elkaar.

Manlief en ik besloten om een dagdeel te prikken in de agenda en die bewust leeg te houden. De vrijdagochtend moest en zou het worden.Wie had dat ooit gedacht dat wij zo iets ‘hips’ uit zouden proberen. De tijd voor elkaar vastleggen in de agenda.

Goed de vrijdagochtend dus. De dag starte lekker rustig op en de kinderen brachten we samen fris en fruitig naar school. Eenmaal weer thuis zaten we samen aan een ontbijtje en dronken we een lekker vers kopje koffie. Om vervolgens onze weg naar de slaapkamer te vervolgen. Daar liet ik me heerlijk masseren door manlief. Juist terwijl hij zijn handen onder de massage olie had ging de deurbel. Zo goed en zo kwaad als het ging kleedde hij zich hink- stap -springend aan en deed de deur open. Ik lag natuurlijk giechelend in bed. Tot dat manlief riep dat hij geld nodig had voor de postbode. blijkbaar was ons pakketje onderschept en moesten er extra invoerrechten betaald worden. Goh toen vond ik het toch niet zo grappig meer, nu was het aan mij om me snel aan te kleden.  Terwijl ik mezelf nog even fatsoenerend de trap af liep stond ik dus oog in oog met de postbode die van wege de kou in de hal was gaan staan. Terwijl ik naar de kamer liep om manlief te voorzien van het contante geld proeste ik het zowat uit. Hij had namelijk zijn trui binnenste buiten aangetrokken! Manlief betaalde snel de postbode en die wenste ons een fijne dag. Wat hebben wij gelachen!

Zullen we nog een poging wagen?  Ja laten we dat doen.  Dus hup wij weer naar boven, de kledingstukken vlogen wild door de kamer en wij doken samen tussen de lakens.  Het bed was nog niet warm of de deurbel ging alweer! Wij snel terug in de kleren, zo krijg je er wel handigheid in! Het was schoonmoeder die een kopje koffie kwam drinken. Dus droop ik af naar de keuken om een pot koffie te zetten.

Al met al hebben we een hilarische ochtend achter de rug. Totaal niet zoals we dat hadden voor gesteld maar ach we zijn weer een ervaring rijker. Zo weten we nu dus dat tijd voor elkaar niet vast is te leggen in een agenda. Volgende keer kunnen we beter kiezen voor een diner bij kaarslicht in een fijn restaurant.

Plannen jullie wel eens een dag(deel) bewust samen?

Dit bericht is geplaatst op 20 januari 2017. 2 reacties

Aflossing hypotheek

We hadden ons voorgenomen om elke maand een aflossing te doen op onze hypotheek dit jaar. Door het verbouwen op zolder lijkt ons geld wel te verdampen. Even een plankje hout hier, een schroef daar, vulmiddel en panelen voor een kast.  En voor je het weet is er geen ruimte meer voor de aflossing jammer maar helaas. Volgende maand beter. Het heeft wel weer een knop omgezet. Zodra het salaris binnen is eerst een aflossing te doen en dan te kijken hoe we de rest verdelen. Zo kunnen we wat er ook gebeurd toch kleine stappen vooruit doen.

De aflossing die we in december deden is verwerkt en scheelt ons nu elke maand 65 cent aan rente. Toch fijn! Het zijn weer 65 cent die we voortaan in eigen zak kunnen houden.

Sparen jullie eerst voor een aflossing? Of boek je het geld direct over van je salaris zodra je dat ontvangt? Ik ben erg benieuwd naar de tactiek van andere en hoe dat bevalt.

Dit bericht is geplaatst op 18 januari 2017. 6 reacties

over het budget

Afgelopen week begon heel goed. Ik deed boodschappen en rekende 16,80 euro af. Haalde groente, fruit en wat andere verse dingen en ik had echt het gevoel ja deze week kunnen we weer een deel van het huishoudgeld rechtbreien. Maar toen kwam de kapster o ja! Lieten we ons alle knippen, geen nood die 30 euro uit de knip kunnen we best missen. Het was immers al woensdag en op de helft van de week. Moet goed komen toch?

De donderdag gooide roet in het eten. In de ochtend hielden we de kinderen thuis van school (met toestemming). Om nog een keer langs mijn zieke opa te gaan. Hij heeft in de ochtend zijn ‘goede’ uurtje en het is wel fijn dat de kinderen dan nog iets kunnen vertellen tegen opi als hij wakker is. Daar aangekomen troffen we hem aan in zijn eigen ontlasting. Hij lag op een oranje bouwzeil want een luier was niet voldoende. Die aanblik vond ik zo triest dat ik oma voorzichtig vroeg naar de afmeting van hun bed. Ze accepteren geen hulp als je het aanbied dus moeten we voorzichtig te werk gaan. Omdat ze een ruime 40km van ons vandaan wonen heb ik mijn broertje gevraagd of hij de mogelijkheid had om die middag bij ons thuis wat op te pikken en bij opa en oma langs te brengen. Die toevallig is in onze woonplaats een opleiding volgt en hij vlak bij opa en oma woont. Hij vond het geen probleem.

Donderdagmiddag toen de kindjes wel op school waren reden manlief en ik naar het winkelcentrum. We gingen opzoek naar een waterdichthoeslaken. Na een aantal winkels vonden we gelukkig iets wat er op leek. Het was dan geen hoeslaken maar wel een molton, die in ieder geval het matras zodanig beschermd dat hij niet meer op een bouwzeil hoeft te liggen. Voor mijn gevoel was dit het minste wat ik kon doen voor opa en oma. De financiële schade was 28 euro uit de huishoudportemonnee. Mijn broertje bracht het langs opa en oma zoals afgesproken. Vrijdagochtend had ik oma aan de telefoon. Ze bedankte me want dit was namelijk veel fijner voor beide. Het geeft een fijn gevoel dat wij zo iets voor ze konden betekenen.

We merken dat opa’s lichaam op is en dat hij in zijn laatste fase is. Hij raakt de controle kwijt over zijn lichaam. Het is best moeilijk om te zien dat de sterke man, die altijd voor mij klaar stond nu zo klein hoopje mens is. Ook is het moeilijk om te zien hoe oma er mee worstelt geen zorg uit handen wil geven, maar het zelf eigenlijk ook niet aan kan. lastig hoor!

Vrijdag stond al vroeg de postbode op de stoep. Fijn het ( voor kerst) bestelde boek was er dan eindelijk! Minder fijn was de verassing toen bleek dat we nog invoerrechten moesten betalen a 15.40 euro. Zo verdween het laatste beetje geld uit de huishoudportemonnee. Echter moesten er wel wat boodschapjes gehaald worden omdat het fruit op was. Bij de supermarkt rekende we 11.75 af.

Zaterdagmiddag vroegen de jongens of we een verassingsmenu konden maken voor manlief. Ik gaf aan dat ik daar te moe voor was, maar dat we het misschien op zondag konden doen. Zondagmiddag had ik genoeg energie dus ging ik samen met de jongens op stap naar de supermarkt. Ze mochten zelf het menu bepalen. Het werd knolselderij- tomatensoep vooraf. Schnitzels met een lekker korstje, gebakken aardappelen met roerbak groente en een salade, en soja yoghurt toe. Manlief was blij verrast. Vlak voor we naar de supermarkt gingen kwamen we schoonouders tegen die zichzelf min of meer uitnodigde. Want een menu gekookt door de kinderen, dat wilde ze wel eens proeven. Zo schoven die dus ook aan de magische tafel zoals de kinderen het noemde. De jongens waren trots op hun kookkunsten en aten hun bordjes dan ook helemaal leeg. Dit extra etentje kostte natuurlijk ook extra geld. 17.37 euro om precies te zijn. Het was elke euro waard want wat hebben we er ontzettend van genoten.

Zo komen we uit op een bedrag van 315,62 euro in slechts 2 weken! Terwijl ons oorspronkelijke budget voor 2 weken 180 euro is. Dat is een overschrijding van 135.62 euro. Ouch, deze week word het dus beter opletten en de hand op de knip!

 

 

 

 

 

 

knipbeurt

Een van mijn goede voornemens dit jaar is om liever voor mezelf te zijn. Nu verdiende mijn haar al enige tijd een knipbeurt maar naar de kapper gaan is voor mij geen optie. Nu is het gefrut aan mijn hoofd en haar door een ander altijd een behoorlijke belasting. Waarom ik dat zo ervaar weet ik niet. Ik kan dus ook niet genieten van even lekker naar de kapper gaan.

Voor de jongens laat ik altijd een thuiskapster komen ook knipt ze dan manlief. Deze keer besloot ik om me ook te wagen aan een knipbeurt. Achteraf gezien ben ik daar heel blij mee. Er is een flink stuk vanaf gegaan en het oogt weer een stuk frisser en gezonder. Ze had een lekkere haar olie mee waardoor het minder pluist. Op de een of andere manier is mijn haar nou eenmaal wat droger in de winter en gaat het meer pluizen zodra de temperaturen het vriespunt bereikt heeft.

Voor de prijs hoef ik het zeker niet te laten ze knipte ons gezin voor slechts 30 euro. Dit moet ik gewoon vaker doen!

hoevaak gun jij jezelf een knipbeurt?

Dit bericht is geplaatst op 12 januari 2017. 6 reacties

Recordbedrag

Trouw ben ik weer begonnen met het noteren met de uitgaven voor de boodschappen en kleding zodat ik hopelijk aan het einde van het jaar weer een mooi overzicht en voornamelijk inzicht heb in deze kostenposten.

Maar tot mijn grote schrik gaven we in week 1 wel heel erg veel geld uit aan de boodschappen. Normaal heb ik een week budget van 90 euro. Hier kom ik wekelijks net wel of net niet mee uit. Vandaar dat dit ook wat extra aandacht verdiend.

De eerste dagen van de week gingen goed, ik haalde basis boodschappen. Vers fruit en groente een brood en wat kleine dingen. Vervolgens besloten we een keer frietjes te halen. Ik had nog wat producten nodig uit een andere supermarkt en nam wat extra mee. Op woensdag had ik het laatste sneetje glutenvrijbrood opgegeten en dat resulteerde na een paar dagen in enorme trek in een snee brood. Op vrijdag dus weer naar een andere supermarkt. Daar kocht ik het een en ander want,in reclame.Jammer maar helaas het brood was er niet. De mevrouw van de broodafdeling gaf aan dat ze problemen hebben met de leverancier en dat er geen pijl op te trekken is. Soms krijgen ze dozen vol om vervolgens weken geen levering te krijgen. Ik baalde er wel van.

Eenmaal thuis zag ik dat mijn week budget voor de boodschappen al op was. Ik had namelijk op vrijdag 91.35 euro uit gegeven. Geen drama iets over budget. Tot dat het zondag was en ik samen met manlief terug naar de supermarkt ging om te kijken of er glutenvrijbrood was. Hiep hoi het schap lag vol. Dus laadde we 10! Broden in. Ruimte genoeg in de vriezer en zo grijp ik de rest van de maand niet mis. Ook voor de mannen namen we 6 broden mee. Flessen limonade want 1+1 gratis. Wat pakken sojajoghurt want dezelfde aanbieding. Een fles glutenvrije chilisaus en ketjapmanis ivm alleen verkrijgbaar in deze winkel en een pak super lekkere brownies, stokbrood en langzaam maar zeker vulde de kar zich. Bij de kassa mocht ik 105 euro afrekenen. Slik! Eenmaal thuis was daar het besef dat we deze week dus bijna 200 euro hadden uit gegeven aan boodschappen! Een recordbedrag dus. Nu is het zo dat ik voor aanbiedingen en extra boodschappen uitgaven een extra potje heb die ik vul met overgebleven boodschappen budget. Dus budget technisch komen we nu niet in de problemen maar het bespaarde geld van 2016 is in deze week geheel verbruikt. Dat is wel een beetje zuur.

Mocht je de illusie hebben dat onze koelkast nu wel moet uitpuilen? Niets is minder waar het vers wat ik aan het begin van vorige week kocht is inmiddels op. Dus ik moet hoog nodig weer richting supermarkt voor groente en fruit.

Hoeveel geven jullie uit aan de boodschappen? Hebben jullie ook wel eens van dit soort gigantische uitschieters?

 

 

 

 

Dit bericht is geplaatst op 11 januari 2017. 12 reacties