Zorg uit handen geven

Als je, je hele leven jezelf hebt kunnen redden en alles zelf hebt kunnen doen dan is het knap lastig om de zorg uit handen te geven. Inmiddels zorgt mijn oma al een half jaar voor mijn zieke opa. Op dit moment is opa zo ziek dat hij zijn bed niet meer uit kan. Hij word verschoond, gewassen en omgekleed op bed. Elke keer noemde we op of het niet fijn zou zijn dat ze hulp zou krijgen. Met het huishouden en de verzorging van opa maar daar wilde ze niets van weten. Dit gaat prima hoor zei ze steeds maar weer. tot dat we afgelopen week voor de deur stonden en de noodkreet groot was.

Opa was een paar dagen daarvoor uit bed gevallen. Oma probeerde hem nog op te vangen maar dit lukte haar niet. Ze ging daarbij door haar rug. Even voor de verbeelding , Oma is net aan 1,50 lang en weegt zo’n 50 kilo. Een klein tenger mensje dus. Ze belde haar zoons en die kwamen snel te hulp en hebben opa weer terug in bed getild. Vervolgens hebben ze haar op het hart gedrukt maandag direct langs de dokter te gaan voor medicatie voor haar rug. Gelukkig heeft ze hier gehoor aan gegeven.

Op woensdag stonden wij voor de deur voor een kop koffie. Ze begroete ons met, ik kan dit niet meer! Het is te zwaar. Goedemorgen oma, kom laten we eerst samen een kop koffie drinken dan praten we er over. Ze deed haar verhaal en zo kon het balletje gaan rollen. In dezelfde ochtend had mijn moeder de thuiszorg aan de telefoon die de volgende dag langs zou komen voor een intake, de huisarts moest daar voor tekenen en een indicatie geven. Gelukkig kon het allemaal snel geregeld worden en stond op vrijdagochtend de hulp voor de deur. Opa werd gewassen en aangekleed en verzorgd en oma had heel even haar handen vrij.

Dat oma even uit de situatie moest was ons duidelijk. Maar ze wilde opa heel begrijpelijk niet alleen laten. Hij kan ook niet alleen blijven. Ik regelde dus oppas voor opa. Mijn moeder wilde dat met alle liefde doen. Ik regelde vervolgens oppas voor de kinderen. Mijn schoonouders vonden dat geen enkel probleem. Gelukkig! Ze paste bij ons thuis op zodat de jongens gewoon optijd hun eigen bed in konden. Echt super fijn! En oma? Die namen manlief en ik mee uit eten. Het was een heel bijzonder moment. Een moment om te koesteren ze kon haar verhaal doen daaruit bleek dat de hulp vraag eigenlijk nog hoger lag dan ze liet blijken. Buiten de serieuze gesprekken was er ook ruimte voor een grap en luchtige onderwerpen. We hebben onwijs gelachen en haar letterlijk in het zonnetje gezet om op haar dessert vuurwerk te bestellen. Ze was zo verbaasd en straalde ontzettend. Al met al had ze een fijne avond. Na een zeer geslaagd etentje brachten we oma weer naar huis.

Daar haalde we mijn moeder op om haar thuis te brengen. Daar dronken we nog een kop thee en deelde ik mijn zorg over wat oma verteld had tijdens het etentje. Opa slaapt namelijk beneden en oma boven. Daardoor komt oma eigenlijk niet meer aan haar slaap toe. Elk geluidje dat ze hoort gaat ze haar bed uit om te kijken of het wel goed gaat met opa. Sinds opa uit bed is gevallen durft oma helemaal niet meer goed te slapen. De verpleegkundige die, die ochtend geweest was had ook aangegeven bij oma of ze het niet fijn zou vinden als opa ook nachtzorg zou krijgen. Want die had natuurlijk wel door dat het echt niet goed gaat met opa. Die wens uitte oma naar ons tijdens het etentje. Nu kan ik als kleindochter daarin weinig regelen maar ik kan het wel aangeven aan mijn moeder want zij heeft het contact met de zorgorganisatie.

Zo heeft ze zaterdag eerst contact opgenomen met haar broers en hebben ze regelt onderling dat er vanaf zaterdag elke nacht iemand bij opa slaapt/ waakt. Zodat oma aan haar nachtrust toe komt. Daarna heeft ze de nachtzorg aangevraagd bij de zorgorganisatie en als het goed is komt er vanaf dinsdag iemand van 23.00 tot 07.00 bij opa waken.

Ik heb er bewondering voor hoelang oma het heeft volgehouden om voor opa te zorgen. Nu is het tijd dat ze de zorg uit handen geeft hoe moeilijk dat ook is.

 

 

 

 

2 thoughts on “Zorg uit handen geven

    • Ja na een paar maanden aandringen heeft ze het toch geaccepteerd het kon ook niet anders. Ze heeft nu zo veel last van haar rug en 24 uur per dag de zorg van je zieke man is gewoon heel erg zwaar. Zeker als je al richting de 80 gaat. Ik ben blij dat het haar nu rust geeft en dat ze nu meer quality time heeft met opa voorzover je daar in deze situatie nog van kan spreken.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s