heimwee naar onze vorige woning

Ruim 2 jaar geleden verhuisde we naar onze huidige woning. We hadden erg veel last van de mensen die in de wijk woonde. Vooral het nachtelijke geluidsoverlast maakte dat we heel graag wilde verhuizen. De situatie was simpel weg niet bevorderlijk voor mijn gezondheid. Op het moment dat de muziek aan ging bij de overburen steeg mijn stressniveau. Dit gebeurde helaas dagelijks nou ja, meestal nachtelijks. De politie meldde ons toen der tijd dat we dan ook maar niet in die wijk moesten gaan wonen.Toen hebben we eieren voor ons geld kozen en zetten ons huis te koop. Ruim 1.5 jaar later werd het eindelijk verkocht met een flinke restschuld. Voor de gene die langer mee lezen zal dit tot zover een bekend verhaal zijn.

Nu wonend in een zeer rustige en groene wijk zijn er toch dingen die ik mis. Namelijk het huis. Dat huis was af, helemaal naar wens, ons huis, ons thuis. Nu is het niet zo dat ik me hier niet thuis voel. Dat komt steeds meer en meer maar daarvoor is manlief dagelijks aan het klussen. Dat klussen, daar ben ik nu na 26 maanden wel een beetje klaar mee. Het is niet zo dat ik vind dat manlief niet snel genoeg is. Hij doet ongelofelijk veel. Ik ben ook ontzettend trots op hem! Maar de rust die het geeft dat je door je huis heen loopt, dat alles klopt en af is. Dat er geen zeeën van geld weglekken naar klusmaterialen. Dat manlief ’s avonds niet in bed ligt lijstjes te maken met wat er allemaal nog gedaan moet worden. Dat we samen ook echt ontspannen op de bank een film kunnen kijken. Want hoe je het ook went of keert manlief is in zijn achterhoofd altijd bezig met klussen.

Wat ik ook mis is de folderbezorger. Dat klinkt een beetje raar want wij hebben een nee/nee sticker op de brievenbus en buiten dat, ken ik die hele jongen niet. Maar het was altijd zo gezellig dat hij luid zingend de folders bezorgde bij de buren.

De supermarkt op steenworp afstand mis ik ook. Hier hebben we ook een supermarkt in de buurt. Die is net even verder en is van een andere keten. Ze verkopen er niet de producten die wij graag gebruiken. Ik ben best wel een gewoonte dier en heb erg moeten wennen in het begin. Ik had namelijk zo’n vast rondje/routine in die winkel dat ik zeker de eerste tijd een stuk duurder uit was of dingen vergat mee te nemen. Echter doen we nu de meeste van onze boodschappen bij een andere winkel.

Toch ben ik nog steeds elke dag blij dat we verhuisd zijn. Wakker worden en de vogeltjes horen fluiten is een luxe die ik nu zeer waardeer. De vele speeltuintjes waar de kinderen veilig kunnen spelen zonder dat ik eerst kapot geslagen bierflesjes en naalden moet opruimen. De kinderen kan ik hier lopend naar schoolbrengen dat is echt heel erg fijn. Wonend in ons oude huis moest ik daar zeker 5km voor fietsen. Hoe blij ik en trots ik ook ben op ons paleis in wording, zal ons oude huis toch altijd een speciaal plekje hebben. Het was namelijk ons eerste huis.

Herkenbaar? Of laat je makkelijk dingen los?

 

6 thoughts on “heimwee naar onze vorige woning

  1. Heel herkenbaar! Wij verhuisden vijf jaar geleden van de stad naar het platteland en ik mis soms nog het gemak van ons huis daar…

    Maar fijn dat je uiteindelijk toch vindt dat je de beste keuze hebt gemaakt. Dan komt het met de tijd wel goed.

    Like

  2. Heel herkenbaar. Ik mis mijn eigen flatje waar ik heerlijk alleen woonde, nu na 13 jaar nog altijd. En dat klussen is vreselijk. Ze zijn nu ook bij ons bezig met de trap te verven, wordt daar heel onrustig van, andere mensen in ons huis. Maar nog een paar dagen en dan zijn we met klussen zo goed als klaar. Er zijn altijd dingen die je nog wilt, maar dat heeft geen haast. De grote klussen zijn in elk geval klaar en die zijn ook uitbesteed geweest, dus altijd vreemde mensen over de vloer.

    Like

  3. ik heb gister met pijn in me hart ons huis leeg gehaald.
    ik mis het al enorm en heb het er super zwaar mee.
    nadat het leeg was nog een tijd geweest zittend denken alle herinneringen die leken alsof het gister was t geklus in huis en de tuin nu als ik er over typ word ik al emotioneel.
    idd de postman (bovengenoemd) de 2 minuten naar de bus halte zelfs de buurman waar ik amper contact mee had maar wel altijd vrolijk hoi tegen zei en vooral die gerenoveerde trap
    ja dat raakt me…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s