Archief | februari 2017

Lekkage dakkapel

Na een flinke regenbui hoor ik manlief roepen dat ik naar zolder moet komen. Samen kijken we naar de muren waar de waterdruppels aflopen. Snel leggen we handdoeken op de grond zodat het water niet door de vloer een weg kan zoeken naar de plafonds van de slaapkamers. Manlief ziet de bui namelijk al hangen dat hij die plafonds en isolatie weer moet gaan vervangen.

Toen kwam de grote vraag waar komt het water vandaan? Zou het dakkapel lek zijn? Zal er een dakpan gescheurd zijn die de lekkage veroorzaakt? Dat laatste was eigenlijk wat we dachten dat de oorzaak zou zijn maar aan twee kanten van de zolder tegelijk? Dat was wel heel toevallig. Na nadere inspectie bleek gelukkig dat het dakkapel niet lek is en dat de dakpannen ook nog heel op het dak liggen.

De reden van het vocht op de muren kwam door een te kort aan ventilatie. Manlief isoleert steeds meer van het dak waardoor het nu op zolder niet meer waait/ door tocht. Ook heeft manlief een gaskacheltje aan op het moment dat hij aan het klussen is. Van een gas kachel komt ook een hoop vocht. Voorheen werd er niet gestookt op de zolder dus had je veel minder een kou en warmte verschil met buiten. Tel daarbij op dat ik de was op de voorzolder laat drogen op een rekje. Door de slechte en grote deels ontbrekende isolatie was dit voorheen geen enkel probleem maar nu dus wel.

Vanaf nu hebben we de ramen op zolder dus open staan. Niet wagenwijd natuurlijk maar op de stormstand zodat er een continue doorstroming is van verse lucht. De muren zijn nu gelukkig weer droog. We hebben ook de knoop door gehakt dat er een radiator moet komen op zolder zodat er niet meer met een gas kacheltje gestookt hoeft te worden. Dat is sowieso wel een fijne aanpassing omdat we de ruimte in de toekomst als slaapkamer willen gaan gebruiken.

Al met al zijn we erg blij dat dit met een sisser afliep en dat er gelukkig geen lekkage is van het dakkapel.

Zorg uit handen geven

Als je, je hele leven jezelf hebt kunnen redden en alles zelf hebt kunnen doen dan is het knap lastig om de zorg uit handen te geven. Inmiddels zorgt mijn oma al een half jaar voor mijn zieke opa. Op dit moment is opa zo ziek dat hij zijn bed niet meer uit kan. Hij word verschoond, gewassen en omgekleed op bed. Elke keer noemde we op of het niet fijn zou zijn dat ze hulp zou krijgen. Met het huishouden en de verzorging van opa maar daar wilde ze niets van weten. Dit gaat prima hoor zei ze steeds maar weer. tot dat we afgelopen week voor de deur stonden en de noodkreet groot was.

Opa was een paar dagen daarvoor uit bed gevallen. Oma probeerde hem nog op te vangen maar dit lukte haar niet. Ze ging daarbij door haar rug. Even voor de verbeelding , Oma is net aan 1,50 lang en weegt zo’n 50 kilo. Een klein tenger mensje dus. Ze belde haar zoons en die kwamen snel te hulp en hebben opa weer terug in bed getild. Vervolgens hebben ze haar op het hart gedrukt maandag direct langs de dokter te gaan voor medicatie voor haar rug. Gelukkig heeft ze hier gehoor aan gegeven.

Op woensdag stonden wij voor de deur voor een kop koffie. Ze begroete ons met, ik kan dit niet meer! Het is te zwaar. Goedemorgen oma, kom laten we eerst samen een kop koffie drinken dan praten we er over. Ze deed haar verhaal en zo kon het balletje gaan rollen. In dezelfde ochtend had mijn moeder de thuiszorg aan de telefoon die de volgende dag langs zou komen voor een intake, de huisarts moest daar voor tekenen en een indicatie geven. Gelukkig kon het allemaal snel geregeld worden en stond op vrijdagochtend de hulp voor de deur. Opa werd gewassen en aangekleed en verzorgd en oma had heel even haar handen vrij.

Dat oma even uit de situatie moest was ons duidelijk. Maar ze wilde opa heel begrijpelijk niet alleen laten. Hij kan ook niet alleen blijven. Ik regelde dus oppas voor opa. Mijn moeder wilde dat met alle liefde doen. Ik regelde vervolgens oppas voor de kinderen. Mijn schoonouders vonden dat geen enkel probleem. Gelukkig! Ze paste bij ons thuis op zodat de jongens gewoon optijd hun eigen bed in konden. Echt super fijn! En oma? Die namen manlief en ik mee uit eten. Het was een heel bijzonder moment. Een moment om te koesteren ze kon haar verhaal doen daaruit bleek dat de hulp vraag eigenlijk nog hoger lag dan ze liet blijken. Buiten de serieuze gesprekken was er ook ruimte voor een grap en luchtige onderwerpen. We hebben onwijs gelachen en haar letterlijk in het zonnetje gezet om op haar dessert vuurwerk te bestellen. Ze was zo verbaasd en straalde ontzettend. Al met al had ze een fijne avond. Na een zeer geslaagd etentje brachten we oma weer naar huis.

Daar haalde we mijn moeder op om haar thuis te brengen. Daar dronken we nog een kop thee en deelde ik mijn zorg over wat oma verteld had tijdens het etentje. Opa slaapt namelijk beneden en oma boven. Daardoor komt oma eigenlijk niet meer aan haar slaap toe. Elk geluidje dat ze hoort gaat ze haar bed uit om te kijken of het wel goed gaat met opa. Sinds opa uit bed is gevallen durft oma helemaal niet meer goed te slapen. De verpleegkundige die, die ochtend geweest was had ook aangegeven bij oma of ze het niet fijn zou vinden als opa ook nachtzorg zou krijgen. Want die had natuurlijk wel door dat het echt niet goed gaat met opa. Die wens uitte oma naar ons tijdens het etentje. Nu kan ik als kleindochter daarin weinig regelen maar ik kan het wel aangeven aan mijn moeder want zij heeft het contact met de zorgorganisatie.

Zo heeft ze zaterdag eerst contact opgenomen met haar broers en hebben ze regelt onderling dat er vanaf zaterdag elke nacht iemand bij opa slaapt/ waakt. Zodat oma aan haar nachtrust toe komt. Daarna heeft ze de nachtzorg aangevraagd bij de zorgorganisatie en als het goed is komt er vanaf dinsdag iemand van 23.00 tot 07.00 bij opa waken.

Ik heb er bewondering voor hoelang oma het heeft volgehouden om voor opa te zorgen. Nu is het tijd dat ze de zorg uit handen geeft hoe moeilijk dat ook is.

 

 

 

 

Dit bericht is geplaatst op 13 februari 2017. 2 reacties

Kleuter verjaardag

Volgende maand word onze jongste zoon 5 jaar. Al weken heeft hij het er over. Over zijn verjaardagsfeestje bijvoorbeeld, wat hij wil doen en wie er mogen komen. Wat hij wil trakteren op school. Wie hij wil dat er op zijn grote verjaardag komen en welke taart hij wil en … noem maar op.

Het grappige is dat hij hierin heel anders is dan oudste zoontje. Oudste zoontje heeft vaak 1 cadeauwens of zoals afgelopen verjaardag geen enkele wens. Jongste daarin tegen heeft elke dag wel weer nieuwe wensen. Zijn lijstje word langer en langer. Ik dacht eerst dat ik het lastig vond dat oudste weinig wensen had. Maar eerlijk gezegd vind ik het ook knap lastig dat jongste juist zoveel wensen heeft. Want wat is nou dat gene wat hij echt graag wil? Waar maken wij hem heel erg blij mee en vind ik dat dan leuk om te geven?

Het voordeel van jarig zijn in maart is dat het voorjaar dan al voor de deur staat. Het weer mooier word en er meer buiten gespeeld word. Ik neig daardoor om iets te geven waar hij fijn mee buiten kan spelen. Ik zit te denken aan iets als een step of rolschaatsen. Nu zijn dit net de dingen die hij niet opnoemt. Ik vind het erg lastig. Gelukkig hebben we nog even voor we een keuze moeten maken.

Zelf ben ik een dag eerder jarig. Ik heb meestal net als oudste zoontje weinig tot geen wensen. Dit jaar is het anders. Ik wil namelijk heel graag cadeaubonnen van een bepaalde winkel.

Heb jij ook altijd je wensenlijstje paraat of is die net als die van mij bijna altijd blanco?

Dit bericht is geplaatst op 10 februari 2017. 2 reacties

Zwemles

Het moet er dan toch een keer van komen dat de jongens op zwemles gaan. Maar naar welk zwembad? Dat was tot nu toe de grote vraag. Na lang wikken, wegen en twijfelen heb ik eindelijk de knoop door gehakt. Ik ben uiteindelijk gegaan voor de meest praktische optie.

Hier in de buurt zijn er diverse zwembaden die zwemles aanbieden voor zeer uiteenlopende prijzen. Het verschil tussen de goedkoopste en duurste is ruim 800 euro per kind voor het A-diploma. Op sommige vlakken is het wel erg appels met peren vergelijken omdat het bij het ene zwembad wel mogelijk is om een pakket af te sluiten en bij de andere niet. Daarbij verschillen de grote van de groepen ook. Bij het ene zwembad word er les gegeven aan maximaal 8 kindjes terwijl er bij het andere zwembad 16 kinderen tegelijk les krijgen.

Het zwembad wat 16 kinderen tegelijk laat zwemmen kan natuurlijk de lessen goedkoper aanbieden dan het zwembad die plek heeft voor 8 kindjes. Ook is de wachttijd een stuk langer bij het laatste zwembad. Echter heb ik dit buiten beschouwing gelaten bij de keuze die ik maakte. In het begin had het namelijk mijn voorkeur om de jongens in een kleine groep te laten zwemmen. Maar dat zwembad is juist de gene wat voor mij niet te befietsen valt. Met een man in ploegendienst is dat eigenlijk wel een pre. Nu was er een buurvrouw die aangaf dat we eventueel best samen konden gaan. Zodat ik met haar mee kon rijden. Dit voelde voor mij best bezwaarlijk. Gewoon het idee dat ik steeds afhankelijk ben van iemand benauwde me. Want wat als ze een keer ziek is, op vakantie gaat, haar kind veel sneller afzwemt dan moet ik op zoek naar een andere oplossing. Nee, die optie viel voor mij dus af.

Er is een zwembad die naar mijn mening te klein is. Het heeft slecht twee banen, 1 gemengde kleedruimte. Wat misschien in een kleuterleeftijd niet zo erg is maar zodra ze wat ouder worden is het wel fijn dat ze hun privacy hebben. Sowieso vind ik die privacy ook voor kleuters erg belangrijk. De ingang van het zwembad word namelijk gedeeld met een kapperszaakje. Daar lopen dus mensen in en uit die direct het zwembad in kijken maar ook de kleedruimte. Dat voelde voor mij niet goed.

Uiteindelijk is de keuze gevallen op het zwembad waar we eventueel zelfs lopend naar toe kunnen gaan. De wachtlijst is op het moment 3,5 maand. Wat ik een redelijke tijd vind. Ik ben ook een zwembad tegen gekomen waar een wachtlijst was van 8 maanden.  De totale kosten voor het A-diploma komen op ongeveer 450 euro per kind. Waarvan ik de eerste 26 euro al betaald heb omdat ik beide jongens heb ingeschreven. Het is nu afwachten op het telefoontje dat ze ook daadwerkelijk mogen beginnen met zwemles.

Wat was bij jou de belangrijkste reden waarom je voor een bepaald zwembad koos?

Dit bericht is geplaatst op 9 februari 2017. 4 reacties

Boodschappen

De boodschappen mochten weer gehaald worden en aangezien ik de uitgave de afgelopen maand met jullie gedeeld heb dacht ik dat het misschien ook wel leuk zou zijn om jullie te laten zien wat we dan kopen. Dus maakte ik er vanmorgen wat foto’s van. We haalde deze keer de boodschappen bij de Ah. Het glutenvrijbrood moest aangevuld worden en ook het vlees werd wat minder in de vriezer. Ik hoopte dan ook wat koopjes te kunnen scoren.

Nadat we de kinderen naar school hadden gebracht reden we gelijk door naar de supermarkt. Als je vroeg heen gaat is immers de kans het grootste dat je nog afgeprijsde producten tegen komt. Ik moet zeggen dat het ons goed beviel het was namelijk ook heel erg rustig. Zo rustig dat we 17 minuten later de parkeerplaats al weer afreden!

Ik vond 3 verpakkingen met gehaktballetjes en een pak chipolata worstjes met een afprijs sticker. Erg fijn! Het glutenvrije brood waar ik naar opzoek was, was helaas weer uitverkocht. Geen nood de vriezer thuis is nog niet helemaal leeg. In plaats daarvan nam ik twee afgeprijsde glutenvrije fruitbroden mee. Dat is vergelijkbaar met een krentenbrood heel erg lekker. Niet iets voor alle dagen dus deze gaan ook de vriezer in zodat ik in het weekend af en toe een luxe broodje kan eten. Voor manlief en de kinderen kocht ik 6 volkoren broden.

image1

Voor manlief een pak vla en voor de kinderen een plantaardige variant als toetje na het eten. Zelf sla ik het toetje altijd af. Van die suikers vlak na het eten krijg ik geheid een uur later een onwijze trek in zoet. Ook kochten we wat brood beleg, een pot pasta en een pak vlokken. Op bestelling van oudste zoontje plakjes kipfilet. Normaal gesproken hebben we geen vleeswaren voor op brood in huis behalve als er dus specifiek om gevraagd word. Jongste zoontje wilde graag prinsessenkoekjes voor mee naar school.

Verder kocht ik de groente die in de reclame was. Deze week 2 zakken witlof voor 1.50 en rode bietjes en wortelen ook samen voor 1.50. Een verpakking buitenbeentjes peren en 2 kilo voordeelbananen. Onderweg naar de kassa zag ik dat er thee in de reclame was dus daarvan belande er ook 2 pakjes in de winkelwagen.

Manlief koos een verpakking uit met luxe koeken, helaas heeft hij er daarvan slecht 1 opgegeten. Hij had namelijk de verpakking op de leuning van de bank neergelegd en wij zijn de kinderen gaan halen. Toen we thuis kwamen zagen we de hond de laatste kruimels uit de verpakking likken. Zo zonde! Blijkbaar roken de koeken zo lekker dat de hond het niet kon weerstaan. Dit is overigens de eerste keer dat ze iets op heeft gegeten wat niet van haar was. Vanaf nu zullen we er dus voor zorgen om al het eetbare buiten bereik van haar te leggen als we weg gaan.

Bij de kassa mocht ik inclusief de koopzegels 44,62 euro afrekenen.

Geluk in een zakje

Ik mocht op controle bij de fysiotherapeut in het ziekenhuis in Alkmaar. Omdat ik erg vroeg een afspraak had, namelijk om 8 uur al. Bracht man mij eerst naar het ziekenhuis en vervolgens de kinderen naar school. Daarna mocht hij weer terug naar Alkmaar om mij op te halen. Dat vereiste nogal wat logistieke vaardigheden, want we wonen er nou eenmaal niet om de hoek. Afijn even na 9 uur was man weer terug in het ziekenhuis om mij op te halen. We besloten de stad in te gaan. Daar begonnen we met een kopje koffie bij de Hema. Voor slechts 2 euro kun je daar echter een heel ontbtijt nuttigen inclusief koffie. Samen met manlief deelde ik een ontbijtje. Nou ja, ik dronk de koffie en hij nuttigde de rest.

Omdat ik hoog nodig nieuwe schoenen nodig had besloten we in de stad een kijkje te gaan nemen. Ik heb best lastige voeten, vandaar dat ik al enige tijd rond liep met gaten in de zool maar slagen voor een nieuw paar lukte steeds weg niet. Nu namen we een kijkje in een schoenen winkel en het eerste paar laarzen wat ik aan trok zat als gegoten! Dus pakte ik van het zelfde model in een andere kleur er een paar schoenen bij, paste die en ook die zaten heerlijk. Als je altijd veel moeite moet doen om een passend paar schoenen te vinden bedenk je, je geen tweede keer en dus kocht ik beide paren. Hopelijk kan ik nu weer heel wat jaartjes vooruit met mijn nieuwe stappers.

In Alkmaar zit ook de allerleukste winkel. Tenminste in mijn optiek dan. Ze hebben wanden vol met potloden, speciale makers, krijt, aquarel spullen, verf benodigdheden en noem maar op. Doordat ik zo razend snel geslaagd was voor 2 paar schoenen vond ik dat ik best even mocht kijken in die winkel. Manlief zag de bui al hangen en zei: vooruit dan maar, we zijn er nu toch. Dus kocht ik van mijn eigen zakgeld 😉 Een zakje met geluk. Tenminste ik word er erg blij van.

Ik kocht namelijk speciale wateroplosbare krijtjes. Daar kan ik weer uren mee kleuren en kliederen of nou ja lekker creatief mee aan de slag. Daar word ik dus echt gelukkig van. Ik weet wel dat geluk niet in spullen of dingen zit en toch kan ik een enorm geluksgevoel ervaren bij bepaalde spullen.

Word jij gelukkig van spullen of dingen? Zo ja, wat is jou fijnste bezit?

Dit bericht is geplaatst op 7 februari 2017. 2 reacties

Boodschappenbudget

Het boodschappenbudget doopte ik In januari om naar huishoudbudget omdat dit voor mijn gevoel beter de lading dekt waar wij het geld aan uitgeven. Elke maand hebben wij een budget van 450 euro. In de eerste week van de maand gaf ik al ruim het dubbele uit van het week budget wat wij hanteren, 90 euro. Tel daarbij wat extra kosten voor een waterdicht hoeslaken en de kapper en zo nog het een en ander. Ik vind dat we het dan ook best netjes hebben gedaan. Want als ik alles bij elkaar optel kom ik op een totaal bedrag van 488,22 euro. Dat is echt veel minder over het budget dan ik van te voren had gedacht. Maar toch, over het budget is over het budget. De komende maand zal ik het dus weer bijhouden.

De uitdaging met het maand menu was een lachertje. Al heel snel kwam ik tot de conclusie dat het niets voor mij is. Ik werd er heel erg opstandig van en wilde niet eten wat ik op het menu had gezet. Een week menu maken werkt dus beter. Ook dan volg ik de dagen meestal niet. Dan schrijf ik  een aantal gerechten op wat ik zou kunnen maken met wat er in huis is en daar kies ik dan elke avond iets van. Het is fijn dat ik er niet meer over na hoef te denken wat we kunnen eten maar ik wil niet het gevoel hebben vast te zitten aan iets. Raar maar waar.

De maand februari houd ik wederom de uitgaven weer bij om te kijken hoe we uit zullen komen. Wellicht besluiten we dat het budget in maart toch omhoog moet.

 

 

Dit bericht is geplaatst op 3 februari 2017. 4 reacties