Gemengde gevoelens

Afgelopen dinsdagochtend kwam jongste zoontje uit zijn hummetje van school. Alles wat we zeide was niet goed en resulteerde in een huilbui bij zoontje. Als hij zo is kan dat maar 1 ding betekenen hij is oververmoeid. Als je hem op dat moment zou vragen of hij thuis van school wil blijven om te slapen zegt hij nee. Dus besloot ik niets te zeggen en hem een middag thuis te houden. Omdat manlief ook thuis was kon ik oudste zoontje alleen terug naar school brengen.

Op het moment dat oudste zijn schoenen aan moest doen van mij vroeg jongste zoontje en ik dan? Nou wat dacht je er van dat jij lekker met papa een filmpje gaat kijken tot mama terug is? Echt! Mama mag dat? Ja dat mag.

Terwijl ik met oudste naar school wandelde legde ik hem uit dat zijn broertje zo naar bed gaat omdat hij super moe is en daarom thuis mocht blijven. O huilt hij daarom steeds? Ja dat denk ik wel. Dan moeten we eerst nog even naar zijn juf toe toch? Inprincipe zou ik dat even samen met oudste gaan melden maar eenmaal op school gekomen bekroop mij het gevoel dat het beter was als ik even alleen langs de juf zou gaan. Dus bracht ik eerst oudste in de klas en liep naar de juf van jongste.

Ik vertelde haar dat ik hem thuis zou houden omdat hij zo moe is en dat hij lekker zijn bed in gaat. Ja zegt ze hij had het erg lastig deze ochtend. O, hoezo? Ja ik kon wel merken dat hij moe was. Hmm oké. Maar ik heb nog een nieuwtje voor je. O? Ja jongste gaat komend schooljaar naar groep 2/3. Wat is de reden dat jullie daar voor hebben gekozen? Wij denken dat hij meer uitdaging nodig heeft aangezien hij op dit moment enorme sprongen maakt in zijn ontwikkeling en dan zit hij in groep 1/2 niet meer op zijn plek. Ik bedankte haar voor het korte gesprekje aangezien de klas vol met kleuters en ouders stond vond ik dit eerlijk gezegd ook niet het juiste moment om dit soort gesprekjes te voeren. Ik ging met een heel gemengd gevoel richting huis.

Slechts twee maanden geleden hadden wij namelijk een ouder gesprekje op school. Waarin ons werd verteld dat zoontje nog zo heerlijk kan spelen, zich goed kan vermaken, pietje precies is met zijn knutsels en werkjes en daar plezier in heeft. Dat hij komend schooljaar echt nog een jaar in de kleuterklas zou blijven als oudste kleuter. Wat ook helemaal niet zo vreemd is, aangezien hij pas in maart 5 jaar is geworden. Ik moet deze informatie nog even laten bezinken en zal zeker nog een gesprekje aanvragen met juf om alles door te kunnen spreken. Want ik vind dit nogal wat. Vooral ook doordat ik dit totaal niet zag aankomen.

Eenmaal weer thuis heeft manlief zoontje in bed gelegd en binnen no time was hij in dromenland. Ik heb zoontje zelfs om een uur of 4 wakker moeten maken omdat ik bang was dat hij anders savonds zo slecht in slaap zou komen. Echter gaf het inslapen geen problemen maar slaapt zoontje helaas de nacht nog steeds niet door. Ik moet zeggen dat het inmiddels wel iets beter gaat, hij is geen uren meer wakker snachts maar we mogen er nog steeds een aantal keer per nacht uit om hem terug in bed te leggen. Progressie dus!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s