Archief | augustus 2017

Dromen

Soms heb ik van die nachten dat ik echt heel naar droom. Niet naar in de vorm dat het heel eng is maar de dromen zijn zeker een nachtmerrie te noemen. Het onderwerp van de droom is altijd manlief! Hoe je het ook wendt of keert hij is altijd de gene die in mijn droom overlijd of wil scheiden.

Dat laatste was afgelopen week het onderwerp van mijn droom. Manlief wilde van mij scheiden en ik had dat natuurlijk totaal niet aan zien komen. Luid snikkend werd ik wakker. Gelukkig wist manlief al weer hoe laat het was dus werd ik wakker in zijn armen. Hij zei goede morgen schat en gaf me een kus op mijn voorhoofd gevolgd door de woorden, het was maar een droom.

Manlief gaf aan wel blij te zijn met deze maandelijkse waarschuwing. Ik was totaal overdonderd, hoe zo maandelijkse waarschuwing? Hij vroeg mij of het mij nog niet was opgevallen dat ik elke maand die zelfde dromen heb de dag voor mijn menstruatie. Nee, eigenlijk niet. Man zei me let maar op mijn woorden morgen is het zover. Inderdaad manlief had gelijk! De volgende dag brak inderdaad mijn menstruatie door. Ik ben mij daar nooit bewust van geweest. Wel van het feit dat ik tijdens mijn zwangerschappen de meest verschrikkelijke dromen had. Maar niet voor mijn menstruatie.

Nu ben ik natuurlijk erg nieuwsgierig of dit herkenbaar is voor andere? Laat het me weten in de reacties!

Extra aflossing

Vorig jaar namen we de beslissing een extra lening aan te vragen om de verbouwingswerkzaamheden in en om ons huis een extra boost te geven. De planning was om van de lening een dakkapel te laten plaatsen en om de dakpannen te laten vervangen. Maar dingen veranderen soms. Het bestedingsplan van het geld veranderde ook. We lieten eerst de tuin aanleggen en daarna de dakkapel plaatsen. Daarbij lieten we ook alle ramen aan de voorkant van het huis vervangen. Dit was zeker nodig aangezien de ramen lek waren en we grote plekken met ‘mist’ zagen als we naar buiten keken. De ramen kwamen inclusief plaatsen op ruim 900 euro per stuk. Al met al kwamen de kosten boven ons budget uit van 20.000 euro.

Elke maand investeerde we verder in onze woning. De grote zolder kamer werd compleet verbouwd. De voorzolder nog even niet. De bovenverdieping werd voorzien van nieuwe gordijnen. De ramen aan de voorkant van de woning voorzien van screens. En nu zijn we op het punt dat we toe zijn aan een verbouw pauze. Nu kunnen we kiezen om het geld te sparen voor nieuwe dakpannen. Wat opzich een heel goed idee is. Maar we kunnen ook kiezen om af te lossen op de lening.

De lening heeft inprincipe een looptijd van 5 jaar. Mits we geen extra aflossingen doen. Het maand bedrag zal de gehele looptijd gelijk blijven ook als je een aflossing doet het enige wat dan veranderd is de looptijd. Ons maand bedrag is 373,73 euro en dat is best pittig. Steeds vaker heb ik de gedachte wat zou het fijn zijn als we van de lening af zijn en die 373.73 euro weer vrij te besteden is. Samen met manlief zocht ik de papieren op. Ik zag daar staan dat we op 31 december 2016 nog 18506 euro open hadden staan. Inmiddels zijn we een half jaar verder en was ik natuurlijk erg nieuwsgierig hoe de zaken er voor zouden staan.

In de papieren zagen wij ook staan dat als we inzicht wilde hebben in onze lening dat we een account konden aan maken. Manlief maakte een persoonlijk account aan en kon in ons persoonlijke account de actuele stand van zaken zien. Daar stond dat er nog een bedrag open stond van 16045,59 euro. Pff dat is best een hoop. Dus manlief opperde zullen we een aflossing doen? Ja! Dat is een goed idee maar hoeveel zullen we dan aflossen. Ik opperde zullen we beginnen met 250 euro? En dat dan elke maand extra blijven aflossen. Manlief gaf aan dat hij het extra aflossen van 250 euro per maand wel zag zitten maar dat hij om te beginnen liever een grote stap wilde maken. Nou 500 euro dan? Nee zei manlief ik zat eerder te denken aan 1000 euro. Ik gaf aan dat er de komende maand best nog wat uitgave aan zaten te komen. Te denken aan nieuwe winterjassen, schoenen, een rekening voor het eigenrisico van de zorg verzekering en noem maar op. Manlief verzekerde me dat het allemaal wel goed komt. We hebben immers extra spaarpotjes voor dit soort onkosten. Daar heeft hij inderdaad gelijk in. Dus we hebben direct de koe bij de horens gevat en 1000 euro extra afgelost op de lening!

Wat voelt het goed zeg. De actie, de kick van het extra aflossen. Ja dit smaakt naar meer!

Dit bericht is geplaatst op 30 augustus 2017. 4 reacties

Het is allemaal de schuld van Marie kondo!

Dat het de schuld is van Marie kondo moet natuurlijk met een knipoog gelezen worden. Maar er schuilt wel een kern van waarheid in anders had ik de titel van dit artikel niet zo genoemd.

Op het moment dat aflossen op onze hypotheek noodzaak was, omdat we graag wilde verhuizen raakte ik ook in contact met het minimalisme. Op de een of andere manier gaan die twee dingen bij mij hand in hand met elkaar. Je start met consuminderen en kan met steeds minder dingen toe. Met een verhuizing voor de deur konden er heel veel ongebruikte spullen ons huis verlaten. Elke kast was netjes, alles lag keurig geordend in elke lade en dat alles zonder ooit gehoord te hebben van de beroemde Marie kondo.

Na de verhuizing maakte we snel korte mette met de restschuld die over was gebleven. Na dat we de laatste euro hadden overgeboekt naar de maatschappij waar we de lening hadden afgesloten viel er letterlijk een enorme last van onze schouders.  Tot op de dag van vandaag zijn manlief en ik nog altijd blij met de beslissing die we destijds gemaakt hebben.

Toen we eenmaal in een rustiger vaarwater terecht kwamen, maakte ik kennis met het boek van Marie kondo. Het is een dame die een geheel eigen manier heeft van het omgaan met spullen en je spullen ordenen. In het boek komt het steeds maar weer terug dat alles wat ze gebruikt ‘joy moet sparken’ de kleding die in haar kast mag hangen of liggen of nou ja op een geheel eigenwijze dient opgerold en neergezet dient te worden sparkt in haar ogen joy. Ze zegt ook niet dat alle dingen uit je huis weg moeten maar dat het duidelijk joy sparkt zodat je, je fijn voelt in je huis. En dat is nou net het probleem waar ik nu tegen aan loop. Ons ooit zo mooi opgeruimde, geordende en vrij lege huis heeft plaats gemaakt voor een plek die joy sparkt in de ogen van elk gezinslid.

De kinderkamers zijn een walhalla van speelgoed, knutsels en knuffeldieren. Een kast in de woonkamer is geheel gevuld met allerlei gadgets, elektronica en laptops want dat sparkt heel veel joy voor manlief. Ik geef hem daarin geen ongelijk, om nog maar te zwijgen over het pareltje in huis, nou ja in mijn ogen dan. Je raad het vast al mijn art studio! Die zich steeds verder vult met prachtige potloden, markers, verf en kleurboeken. Een plek in huis waar ik me voel als een vis in het water!

Dan is daar in ene het moment dat ik door het huis loop en die overvloed aan spullen zie en mezelf afvraag waar is die consuminderaar gebleven? Het huis waar we wonen, leven en genieten van de spullen en van elkaar. Werkelijk waar alles sparkt joy! De enige die ik daar de schuld van kan geven is toch echt Marie kondo.

 

Dit bericht is geplaatst op 29 augustus 2017. 2 reacties

Een dagje weg

De afgelopen week had manlief vakantie en hoewel de kinderen niet zo nodig een dagje weg wilde vonden wij het zelf wel leuk om er op uit te gaan. Tegen oma hadden de jongens de wens uitgesproken dat ze wel weer een keertje richting sprookjeswonderland wilde. Nu is het zo dat manlief en ik eigenlijk hadden besloten er niet meer heen te gaan. We waren en zijn van mening dat de jongens dat park inmiddels wel genoeg gezien zouden hebben. Ondanks dat we er niet echt om de hoek wonen hebben we wel een jaarkaart gehad toen ze beide in de peuter leeftijd waren. Maar goed sprookjeswonderland dus.

Voor we richting sprookjeswonderland zouden gaan gingen we op bezoek bij omi. De jongens wisten ook niet beter dan dat we enkel naar omi op visite zouden gaan. Geen spanning vooraf, werkt het beste. Bij omi dronken wij een kop koffie, hoorde haar verhaal aan. Waaruit elke zin bleek hoe groot haar gemis van opi nog elk uur van de dag is. Het is natuurlijk ook niet niks als je bijna 60 jaar samen bent geweest. Wel is ze al flink aan het veranderen geweest in huis. De grote boekenkast in de woonkamer heeft plaats gemaakt voor een luxe vitrine kast uit de zelfde lijn waar ze enkele jaren terug de rest van de meubels van hebben gekocht. Opi was echt een boekenfanaat terwijl omi daar helemaal niets mee heeft. Steeds geconfronteerd worden met de boeken deed haar te veel zeer. Nu pronken er allerlei frutsels in de Vitrine kast. Het past helemaal bij haar. Om een uur of 12 namen we afscheid.

In de auto onderweg naar sprookjeswonderland aten we de boterhammen. Dat gaf mij echt het ultieme vakantie gevoel. Gezellig kletsen en eten in de auto. Eenmaal aangekomen bij het sprookjeswonderland zagen wij dat de parkeerplaats echt overvol was, er waren slechts 3 plekjes nog beschikbaar we waren dus net optijd anders hadden we ergens anders moeten parkeren en een flink stuk moeten lopen. Hoe de jongens voorgaande jaren zich nog konden verwonderen over de kabouters in de huisjes werd er nu heel anders naar gekeken. Kijk mama, die wolf heeft een stroomdraad, dat is om zijn staart te bewegen. Mama, die heks vond ik altijd zo eng en nu zie ik dat ze vliegt aan een draad! De verwondering was er dus niet. Kleine kindjes worden groot.

De voorstellingen en shows hebben we ook over geslagen aangezien de jongens die kunnen dromen. De speeltuin vonden ze gelukkig wel leuk maar na een krap uurtje waren ze daarin ook uitgespeeld. We wandelde wat rond, bekeken de prachtige aankleding van het park. Dat moet ik echt toegeven de beplanting in het park is elk jaar weer om door een ringetje te halen.

De attracties waren gelukkig nog wel een succes. De schommel boot, het vliegende tapijt, de bekende lieveheersbeestbootjes, de auto’s, paardjes, noem maar op. Ja de jongens hebben zich evengoed prima vermaakt. Om half 4 gingen we al weer richting huis. Is het voor herhaling vatbaar? Nee, dat niet.

Eenmaal weer thuis draafde ik door op de adrenaline, ik weet wel dat het eigenlijk niet verstandig is om dan ook nog te gaan koken. Toch deed ik dat. Aan tafel voelde ik de dag er behoorlijk in hakken. Met moeite kreeg ik nog wat binnen. Ik was inmiddels echt onwijs misselijk. Alles draaide en alles deed me zeer. Mijn lichaam werd koortsig en het enige waar ik nog naar verlangde was mijn bed. Zo verstandig als ik was kroop ik dus voor 6 uur m’n bed in.

De dagen er na heb ik echt weer even pas op de plaats moeten maken.

Ken je die mop?

Die mop over die lege wasmanden?

Op het moment dat je tevreden kijkt naar de lege wasmanden, denkt er even vanaf te zijn blijkt dit keer op keer te mooi om waar te zijn. Zo ook deze week.

Aan het begin van de week haalde ik de bedden af van de jongens. Heerlijk hingen de lakens droog te wapperen aan de droogmolen. Ik draaide nog maar een wasje onder het mom van ‘het kan maar gewassen zijn’ . Aan het einde van de dag pakeerde ik de wasmanden met gevouwen was op de overloop. De was terug in de kasten leggen is altijd een klusje wat ik uitstel. (vraag me niet waarom).

De volgende dag ging ik vrolijk verder met de wasjes weg wassen. Manlief haalde ons bed af en ik zorgde er voor dat de lakens in de wasmachine terecht kwamen. Als bonus draaide ik nog een witte was weg. Dus ook deze wasmanden parkeerde ik aan het einde van de dag vol gevouwen was bij de andere manden op de overloop. Na een blik in de badkamer zag ik dat er alleen nog een mand met spijkerbroeken stond. Ik besloot die gelijk maar in de machine te doen. Met mijn allerlaatste energie hing ik die savonds binnen aan de waslijn. De aanblik van die lege badkamer deed me goed. De planning was dus enkel de volgende dag even de gevouwen was in de kasten op te bergen en dan de komende dagen geen was te draaien.

De realiteit was helaas anders. Oudste zoontje had snachts een ongelukje in bed. Na een dagje met waarschijnlijk te veel prikkels. Deze keer was het helaas t geval dat ik ook zijn dekbed mocht wassen. Het dekbed wat net weer in de lakens was gestoken wegens toch wel fris in de nacht. Dus zo stond ik midden in de nacht een bed te verschonen zonder energie.

Dus kon ik vol goede moed de volgende ochtend weer verder met, je raad het al, de was! Ik denk dat ik me beter kan houden aan mijn voornemen van elke dag een wasje draaien, want zodra de manden leeg dreigen te raken vullen ze zich weer als vanzelf.

Dit bericht is geplaatst op 27 augustus 2017. 2 reacties

Oma op bezoek

Aan beide zoontjes vroegen we wat ze graag nog willen doen in de vakantie. Beide gaven aan dat ze niet zo nodig een dagje weg wilde. Echter hadden ze wel de wens dat oma een dagje langs zou komen.

Voorheen kwam mijn moeder elke vrijdag om wat in het huishouden te doen en mij te ondersteunen in de verzorging van de kinderen. Op het moment dat beide jongens naar de basisschool gingen werd het langzaam aan al minder. In het begin kwam ze nog om de week. Vooral om gezellig te kletsen en om de kinderen uit school te halen. Het was toch een soort van traditie dat oma er elke vrijdag was.

Op het moment dat opi erg ziek werd was mijn moeder daar veel harder nodig. Elke vrijdag (en andere dagen) hielp ze omi met de verzorging van opi en deed wat huishoudelijke taken. Na het overlijden van opi is mijn moeder dat blijven doen op de vrijdag.

Blijkbaar missen de jongens het erg en was er van hun kant behoefte aan. Dus stond oma in de vakantie om 8 uur op de stoep om een dag spelletjes te doen met de jongens. Op het moment dat oma 1 voet binnen zette stuiterde de jongens nog net niet tegen het plafond aan. Direct werden de memoriekaartjes uitgespreid over de tafel en werd een potje gespeeld. Echter bleef het niet bij dit ene spelletje, het ene na het andere spel kwam uit de kast vandaan. Het was ouderwets gezellig.

Wat is het toch een genot om de kinderen zo te zien genieten van de aandacht van oma.

Dit bericht is geplaatst op 26 augustus 2017. 3 reacties

Niet op vakantie

We hebben de knoop doorgehakt, we gaan niet op vakantie. Simpel weg omdat we het veel te duur vinden. Zelfs last minute aanbiedingen liggen ver boven de prijs die wij willen betalen voor een vakantie.

De dagen dat manlief thuis is plannen we dagjes weg met het gezin. Het geld wat we zouden uitgeven aan een vakantie hebben we nu geïnvesteerd in nieuwe en stevige bureaus voor de jongens. Hier waren we al even naar opzoek. Het bureau wat oudste zoontje voorheen gebruikte doet nu dienst in mijn art studio. Het blad van het bureau is van glas en zoontje er klom er regelmatig boven op. Dit vonden wij uiteraard erg gevaarlijk dus hadden we besloten dat het bureau uit zijn kamer weg moest.

Een kind proef bureau moest er dus komen. Met een duidelijk doel voor ogen bezochten we heel wat winkels maar helaas elke keer zonder ons gewenste bureau. Ook jongste zoontje had wel oren naar een bureau op zijn kamer. Uit eindelijk besloot ik mijn zoektocht voort te zetten in online winkels. Daar kwam ik het bureau wat ik voor ogen had al snel tegen. Beide zoontjes vonden het ook een mooi bureau. Het enige nadeel van dit bureau was de prijs.

Via marktplaats zocht en vond ik inderdaad dit bureau terug. Na enig onderhandelen kwam ik tot de conclusie dat een ruime honderd euro voor een beschadigd bureau ook niet helemaal was wat we voor ogen hadden. Ik bedankte de verkoopster voor haar moeite. Zocht verder op internet en vond een webwinkel waar ze toevallig deze week een aanbieding hadden van 20% korting op bureaus. In overleg met manlief bestelde ik voor beide zoons een bureau. Het voordeel is dat het gratis bezorgd word.

Morgen is de grote dag. De bezorger gaf aan al om 7.15 bij ons op de stoep te staan. Dat komt echt super goed uit. Vooral voor zoontje, dan hoeft hij niet de hele dag in spanning af te wachten.