Een dagje weg

De afgelopen week had manlief vakantie en hoewel de kinderen niet zo nodig een dagje weg wilde vonden wij het zelf wel leuk om er op uit te gaan. Tegen oma hadden de jongens de wens uitgesproken dat ze wel weer een keertje richting sprookjeswonderland wilde. Nu is het zo dat manlief en ik eigenlijk hadden besloten er niet meer heen te gaan. We waren en zijn van mening dat de jongens dat park inmiddels wel genoeg gezien zouden hebben. Ondanks dat we er niet echt om de hoek wonen hebben we wel een jaarkaart gehad toen ze beide in de peuter leeftijd waren. Maar goed sprookjeswonderland dus.

Voor we richting sprookjeswonderland zouden gaan gingen we op bezoek bij omi. De jongens wisten ook niet beter dan dat we enkel naar omi op visite zouden gaan. Geen spanning vooraf, werkt het beste. Bij omi dronken wij een kop koffie, hoorde haar verhaal aan. Waaruit elke zin bleek hoe groot haar gemis van opi nog elk uur van de dag is. Het is natuurlijk ook niet niks als je bijna 60 jaar samen bent geweest. Wel is ze al flink aan het veranderen geweest in huis. De grote boekenkast in de woonkamer heeft plaats gemaakt voor een luxe vitrine kast uit de zelfde lijn waar ze enkele jaren terug de rest van de meubels van hebben gekocht. Opi was echt een boekenfanaat terwijl omi daar helemaal niets mee heeft. Steeds geconfronteerd worden met de boeken deed haar te veel zeer. Nu pronken er allerlei frutsels in de Vitrine kast. Het past helemaal bij haar. Om een uur of 12 namen we afscheid.

In de auto onderweg naar sprookjeswonderland aten we de boterhammen. Dat gaf mij echt het ultieme vakantie gevoel. Gezellig kletsen en eten in de auto. Eenmaal aangekomen bij het sprookjeswonderland zagen wij dat de parkeerplaats echt overvol was, er waren slechts 3 plekjes nog beschikbaar we waren dus net optijd anders hadden we ergens anders moeten parkeren en een flink stuk moeten lopen. Hoe de jongens voorgaande jaren zich nog konden verwonderen over de kabouters in de huisjes werd er nu heel anders naar gekeken. Kijk mama, die wolf heeft een stroomdraad, dat is om zijn staart te bewegen. Mama, die heks vond ik altijd zo eng en nu zie ik dat ze vliegt aan een draad! De verwondering was er dus niet. Kleine kindjes worden groot.

De voorstellingen en shows hebben we ook over geslagen aangezien de jongens die kunnen dromen. De speeltuin vonden ze gelukkig wel leuk maar na een krap uurtje waren ze daarin ook uitgespeeld. We wandelde wat rond, bekeken de prachtige aankleding van het park. Dat moet ik echt toegeven de beplanting in het park is elk jaar weer om door een ringetje te halen.

De attracties waren gelukkig nog wel een succes. De schommel boot, het vliegende tapijt, de bekende lieveheersbeestbootjes, de auto’s, paardjes, noem maar op. Ja de jongens hebben zich evengoed prima vermaakt. Om half 4 gingen we al weer richting huis. Is het voor herhaling vatbaar? Nee, dat niet.

Eenmaal weer thuis draafde ik door op de adrenaline, ik weet wel dat het eigenlijk niet verstandig is om dan ook nog te gaan koken. Toch deed ik dat. Aan tafel voelde ik de dag er behoorlijk in hakken. Met moeite kreeg ik nog wat binnen. Ik was inmiddels echt onwijs misselijk. Alles draaide en alles deed me zeer. Mijn lichaam werd koortsig en het enige waar ik nog naar verlangde was mijn bed. Zo verstandig als ik was kroop ik dus voor 6 uur m’n bed in.

De dagen er na heb ik echt weer even pas op de plaats moeten maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s