Archief | oktober 2017

Verwarming aan

Vanmorgen was het dan zo ver. De verwarming ging aan. Ergens hadden we nog de hoop dat het pas in november zou gaan gebeuren maar de temperatuur in huis zakte te ver en de verwarming sprong in zijn programma.

Nu het stook seizoen weer is begonnen zijn er wel wat extra puntjes van aandacht. Deuren goed sluiten. Zorgen dat we de gordijnen in de trap op gang weer goed dichthouden, dit scheelt heel veel warmte! Warme lucht stijgt en voor je het weet is het op zolder heerlijk aangenaam terwijl het in de woonkamer maar niet warm wil worden. Savonds op tijd de gordijnen sluiten in de woonkamer en slaapkamers. Smorgens een half uur luchten. Goed ventileren is erg belangrijk.

Begin september heeft manlief nog een check up gedaan van het systeem. Is de ketel op druk? Is dit niet het geval dan moet er worden bij gevuld. Worden alle radiatoren warm? Is er nergens lekkage. Het is nou eenmaal veel fijner om achter gebreken te komen als het buiten nog niet vriest en je tijd hebt om dingen aan te pakken. Gelukkig was bij ons alles prima in orde.

Voorheen stond bij ons de thermostaat op 18 graden ingesteld, een prima tempratuur. Met kleine kinderen ben je over het algemeen een stuk actiever gedurende dag. Er word continu een beroep op je gedaan en je bied steeds de helpende hand met dingen. Nu de jongens beide naar school gaan merk ik dat ik wat meer stil zit en het sneller koud heb. Nu ben ik toch al de koukleum bij ons in het gezin. De kinderen lopen in de winter het liefst rond in een T-shirt en op blote voeten terwijl ik met een dikke winter trui op de bank lig te bibberen onder een dekentje. Dus we hebben de thermostaat nu in gesteld op 19 graden. Hopelijk gedij ik daar een stuk beter bij.

Staat bij jullie de verwarming al aan? En houden jullie extra rekening met gewoonte als het stookseizoen weer is begonnen? Tot slot natuurlijk de ham vraag: tot welke tempratuur stoken jullie?

Dit bericht is geplaatst op 30 oktober 2017. 6 reacties

Verandering

Ik schreef enkele maanden terug over de nieuwe baan van manlief. Echter is dit allemaal anders gelopen dan gedacht. Op het moment dat manlief de ploegwissel achter de rug had en op de hogere functie zou gaan lopen werd er een collega op die stoel gezet. De reden dat ze toch voor de collega gekozen hadden was niet de kennis maar het diploma die deze collega heeft. De leiding gevende stonden er stuk voor stuk niet achter maar konden niets veranderen aan de keuze van hogerhand. Zuur was het wel voor manlief maar hij besloot er het beste van te maken.

Al snel bleek dat de collega totaal niet geschikt was voor de functie en ondanks dat manlief niet op die stoel zat deed hij wel dat werk. Ik merkte dat manlief met veel plezier naar zijn werk ging. De uitdaging, oplossingen bedenken, beslissingen nemen de extra verantwoordelijkheid deden hem zeker opbloeien. Hij praat met veel passie over zijn werk en dat vind ik op mijn beurt weer leuk om aan te horen. Uit zijn verhalen merkte ik al dat hij steeds de gene was die overal over gecontact werd en de collega had geen idee van de hoed of de rand. Manlief heeft meerdere gesprekken met de collega gehad waarin die collega aan manlief aangaf dat het simpel weg niet in hem zit, dat hij dingen niet ziet, dat hij veel stress ervaart en de laatste tijd met tegen zin naar zijn werk gaat. Maar ook dat het lijkt alsof het bij manlief vanzelf gaat. Manlief reageerde op zijn beurt, dat hij gewoon zijn werk doet. De collega nam manlief in vertrouwen en vertelde hem dat hij in overweging nam om zich terug te trekken uit de functie. Manlief gaf op zijn beurt aan dat als hij dit serieus in overweging nam dat hij dit wel op korte termijn kenbaar moest gaan maken aangezien manlief einde van de maand terug geplaatst zou worden naar zijn oude ploeg. De collega gaf aan dat, dat juist ook zijn angst was omdat manlief nu al zoveel doet en weet en dat als hij inderdaad terug gaat naar zijn oude ploeg dat alles op de schouders van de collega terecht zou komen terwijl hij nu al zoveel stress ervaart. Manlief gaf nog even aan dat de collega er echt goed over na moest denken want er zijn natuurlijk ook financiële consequenties aan verbonden.

Een aantal dagen later vroeg de collega of manlief hem wilde ondersteunen in een gesprek met de leidinggevende omdat hij de beslissing had genomen om zich terug te trekken uit de functie. De leiding gevende vond het een verstandige beslissing en zou vervolg stappen gaan zetten. De leidinggevende vroeg aan manlief hoe hij dat zag en manlief gaf aan dat hij in principe aan het einde van de maand gewoon terug gaat naar zijn oude ploeg, mits ze andere plannen voor hem hebben. Op de vraag of hij eventueel op deze ploeg wil blijven antwoorde manlief met ja. En wat nou als je op die functie gezet zou worden, zou je dat dan willen? Ja zei manlief. Maar wat nou als je daarvoor toch naar school zou moeten. Liever niet natuurlijk. Maar als het niet anders kan, dan ga ik naar school.

Nu is het afwachten wat er gaat gebeuren. Er moet over vergaderd gaan worden maar de tijd dringt. Niet weten waar je aan toe bent brengt behoorlijke spanning met zich mee. Gaat hij terug naar zijn oude ploeg? Blijft hij op de nieuwe? Welke functie gaat hij dan lopen? Moet hij naar school? Wanneer begint dat dan?

Mocht manlief inderdaad de opleiding gaan volgen heeft dat voor het gezin zeker gevolgen. Manlief zal namelijk buiten zijn ploegendienst om zijn uren op school moeten inplannen, daarbij thuis huiswerk gaan maken. Dat word voor hem een hele uitdaging maar voor mij ook schakelen. Hij kan minder vaak een helpende hand bieden met de zorg voor de kinderen of in het huishouden. Ik weet zeker dat, dat wel goed zal komen maar dat we wel enorm moeten gaan wennen. Maar ook dat we meer dingen moeten gaan loslaten.

Ik ben dan ook heel erg benieuwd wat de komende weken zal gaan brengen.

Dit bericht is geplaatst op 27 oktober 2017. 4 reacties

Herfstknutsel

Nadat ik had geslapen als Doornroosje en manlief mij kwart over 11 wakker maakte met een kopje koffie op bed. Voelde ik me redelijk oké. Na een kort overleg met manlief besloten we dat vandaag de dag zou zijn om een bezoekje te brengen aan de pompoen boerderij. Ik friste mezelf op, kleedde me aan en nuttigde een ontbijtje. Wat meteen ook mijn lunch was.

Het was inmiddels al tegen twaalf uur eer we in de auto stapte. De kinderen hadden werkelijk geen idee waar we naar toe gingen. Het is keer op keer grappig als de jongens gaan raden waar we heen gaan. Hey, dit lijkt wel op de weg naar de supermarkt, nee ik wil geen boodschappen doen. Mama we gaan toch geen boodschappen doen? Jawel zegt andere zoontje want we hebben wel de tassen mee. Nee, ze rijden er langs we gaan verder. Dit lijkt wel op de weg naar opa en oma. Ja joepie naar opa en oma! 5 minuten later o nee, dit is niet naar opa en oma we rijden verkeerd. Papa en mama zeg nou waar gaan we heen?

8AAC984E-1317-4528-8414-2EE5674B1413

Op het moment dat we het erf opreden van de boerderij reden we letterlijk een pompoenenzee in. Het stond er helemaal vol met stellingen, tafels, bakken vol met pompoenen. Oudste zoontjes mond viel wijd open en merkte terecht op, zoveel pompoenen heb ik nog nooit bij elkaar gezien. Jongste vroeg direct of hij een pompoen mocht uitzoeken. We zochten wat kleine pompoenen uit en tot slot een grote. Met de grote pompoen hadden we namelijk plannen voor de middag. CB93517A-72F5-4C5F-A4B7-E0D808F2824F

We wilde de pompoen gaan uithollen met de jongens. Manlief zijn creativiteit werd ingezet evenals zijn spierballen. Het uithollen was lastiger dan we gedacht hadden. We hadden de stille hoop gehad dat de jongens dat zelf zouden redden met een lepel maar helaas er kwam wat meer kracht bij kijken. Gelukkig vonden ze het ook leuk om alle los gekomen zooi uit de pompoen te vissen. Het is slijmerig, het is glibberig iel. Manlief zorgde ervoor dat de pompoen helemaal uit gehold werd en creëerde  een grappig gezichtje.

Voor mij reste enkel de boel op te ruimen en er een leuk herfsthoekje van te maken met de kinderen. De pompoen staat nu prachtig te stralen! Ik vind het resultaat er erg gezellig uitzien. We kunnen weer terug kijken op een leuke middag in de herfstvakantie.

72447BAE-B6A5-4541-89AB-3D3369819661

 

Dit bericht is geplaatst op 26 oktober 2017. 4 reacties

Oogarts

De eerste dag in de herfstvakantie begon gelijk met een afspraak bij de oogarts. Eigenlijk had alleen jongste zoontje een afspraak staan. Zijn ogen moesten gedruppeld worden om te bepalen of zijn bril nog op de juiste sterkte is. En of dat hij misschien een lui oog heeft. De vorige keer hadden wij een afspraak aan het einde van de middag en was zoontje erg moe. De meting verliep niet geheel vlekkeloos en hij leek veel minder te zien dan verwacht. Dus deze keer stond de afspraak smorgens vroeg. Dat het vroeg was zagen wij terug in het hele gebouw. Zelfs de wachtkamer was helemaal leeg!46D4429C-8304-44F5-A363-DE5C0B6A5856

We waren dan ook direct aan de beurt. Omdat de bril van oudste zoontje aan vervanging toe is vroegen we aan de oogarts of oudste zoontje ook gelijk gedruppeld kon worden. Geen enkel probleem! Wat een service. Eerst was jongste aan de beurt omdat die ook zonder druppels bepaalde metingen moest doen. Gelukkig bleek al snel dat hij geen last heeft van een lui oog maar dat het waarschijnlijk de vermoeidheid is geweest zoals we verwacht hadden, fijn! Hup de druppels in de ogen bij beide jongens en terug de wachtkamer in.

Al snel zei de eerste het word allemaal zo wazig mama. Nog geen minuut later kwam ook de ander naar me toe, ik zie het niet zo goed meer. Beide jongens kwamen dan ook rustig naast me zitten in de wachtkamer. Vooral jongste vond het wel jammer die had graag nog even gespeeld in de speelhoek. Na een minuut of 20 werden we weer binnen geroepen voor de meting. Dat was echt binnen enkele minuten gedaan. Ze mochten om de beurt in een apparaatje kijken die de sterkte kon opmeten. De waardes werden op een kaartje geschreven en dat was het. De jongens mochten tot slot nog een kleurplaat uitkiezen en hoeven pas over een half jaar terug te komen.

Oudste mag inderdaad een andere bril gaan uitzoeken. Zijn ogen zijn iets beter geworden. Het is weliswaar een kleine vooruitgang maar omdat hij toch toe is aan een nieuwe bril dan gelijk maar glazen met de nieuwe sterkte. Voor jongste is er  geen verschil. Zijn ogen zijn niet voor of achteruit gegaan. Een beetje jammer vind jongste het wel want hij had graag een nieuwe bril willen uitzoeken. Zelf ben ik er stiekem wel blij mee. Het is simpel weg een stuk voordeliger als je voor 1 kind een nieuwe bril moet aanschaffen dan voor twee kinderen.

 

 

 

 

Dit bericht is geplaatst op 24 oktober 2017. 2 reacties

Druilerige zondag

Gister was het een druilerige zondag, miezer regen en stromende regen en af en toe de zon wisselde elkaar af. Manlief had nachtdienst gehad en had zijn slaap heel hard nodig. Om de haverklap moest ik tegen de jongens zeggen, doe een beetje rustig papa slaapt. Jongens laat elkaar nou met rust! Jongens onze woonkamer is geen speeltuin. Na een ander half uur werd het duidelijk dat ze even hun energie kwijt moesten.

Ik besloot dat we een regenwandeling zouden gaan maken. Ik vroeg de jongens hun schoenen en jassen aan te gaan doen, zo stil als muisjes. Al snel stonden we buiten. A5E2A7DC-6BA2-49F0-BE7C-362C0B920F36Ik had eigenlijk nog helemaal geen plan en besloot om maar gewoon een kant op te wandelen. De eerste minuten was het even zeuren en mopperen van de kinderen. Mama maar het regent, mama wat gaan we dooooeeehooeeen, mama! Jongens we gaan even een blokje om. Ik koos een straat waar we normaal niet door heen gaan en merkte direct verandering, wauw we gaan op avontuur! Dit is echt spannend. Mama je weet toch wel waar we zijn nu? Om de spanning er in te houden hield ik me natuurlijk van de domme. Omdat we in de buurt waren van het park besloot ik die kant op te gaan. Via een andere ingang dan die we normaal kiezen, liepen we het park in.

Voor de jongens leek alles wel nieuw. Ik blijf me er over verbazen hoe dezelfde plek er vanaf de andere kant compleet anders uit kan zien. Om het nog spannender te maken besloot ik om een stukje off-road te gaan. Er is een klein stukje ontdek pad aangelegd voor kinderen met boomstammen om overheen te lopen ed. Heel erg leuk. Op het moment dat we richting huis liepen begon het flink te regenen. Dat hinderde geen van alle. Eenmaal thuis waren we helemaal rozig. Ik kroop op de bank met een dekentje en een kop thee om weer door te warmen en de kinderen trokken hun pyjama aan. De rest van de middag vermaakte ze zich met bouwwerken maken van LEGO.

Het was genieten met een hoofdletter! Hoe was jullie zondag?

Dit bericht is geplaatst op 23 oktober 2017. 2 reacties

Voorbereidingen

Het is nu halverwege oktober en hoog tijd voor ons om na te gaan denken over de november en decembermaand. November is voor ons een maand die in het teken staat van feest. Er zijn maar liefst 6 verjaardagen en allemaal van de familie van manlief zijn kant. Elk weekend in november zijn we dus samen met ongeveer dezelfde groep mensen. Zoontje mag de spits afbijten hij hoopt dit jaar 7 te worden. Dan is er nog een Sint-Maarten viering en natuurlijk de intocht van Sint-Nicolaas.

Om de drukte een beetje te verspreiden zorgen manlief en ik dat we meestal in september de cadeautjes al in huis hebben. Helaas liep het dit jaar wat anders en mogen we nu nog het een en ander regelen. Voor de volwassene hebben we een aantal jaar terug afgesproken dat we geen cadeautjes meer doen. Een deel van de familie was het er mee eens en een deel zag het niet zitten en laten nou net die gene jarig zijn in de november maand. Omdat ons oudste zoontje de spits mag afbijten wat feestjes betreft besloten we dat we voor hem eerst opzoek zouden gaan voor een cadeau.

Na een paar keer voorzichtig vragen aan zoontje kwam hij met de wens dat hij graag geld wil voor zijn verjaardag omdat hij graag een nieuwe Nintendo ds wil. Het liefst een 3ds maar als ik niet genoeg geld krijg dan een 2ds. Oké lieverd en wat wil je dan van papa en mama? Ja ook centjes natuurlijk! Dan spaar ik sneller alles bij elkaar. We hebben hem uitgelegd dat als hij geld vraagt aan iedereen dat hij dus envelopjes krijgt en geen cadeaus om uit te pakken. Dat weet ik toch, was zijn reactie.

Het mooie vind ik dat zoontje er niet van uitgaat dat hij zomaar alles aan ons kan vragen en dat een ds echt een enorm duur cadeau is. Dat hij vanuit zichzelf dan de afweging maakt om dan ook aan ons geld te vragen in plaats van de ds zelf. Na heel wat wikken en wegen hebben manlief en ik samen besloten om de nieuwe Nintendo 3ds wel voor hem aan te schaffen. Helaas kwamen er wat meer onkosten bij dan vooraf ingecalculeerd. Blijkbaar word een ds verkocht zonder de lader of een spelletje en dat zijn wel twee belangrijke toevoegingen om ook daadwerkelijk iets te kunnen met de ds. Ook vinden wij het belangrijk dat er een hoesje bij zit maar die konden wij helaas niet vinden in deze winkel. Met een tevreden gevoel gingen wij naar huis met het o zo gewenste cadeau.

Een paar dagen later gingen manlief en ik op pad om kleding te shoppen helaas kwamen we zonder weer thuis. Ik kon gewoon niet vinden wat ik zocht, jammer maar helaas. We besloten even een kijkje te nemen in de speelgoed winkel wie weet konden we alvast een verjaardagscadeautje scoren voor ons neefje en nichtje. Maar ook daar konden we niet voor slagen. Echter zagen we wel enkele geschikte dingen voor pakjesavond. We besloten om die gelijk maar mee te nemen. Waar onder een hoesje voor de Nintendo 3ds. Dat bracht ons op het volgende idee.

Zoontje krijgt op zijn verjaardag van ieder in ons gezin smorgens een cadeautje op bed. Namelijk de lader, het spel en het hoesje. Zo kan hij de hele dag de envelopjes in ontvangst nemen zonder spijt te hebben van zijn keuze. Aangezien ik nu al weet dat hij spijt krijgt dat hij niet voor cadeautjes heeft gekozen als zijn wens smorgens vroeg al in vervulling is gegaan. Aan het einde van de middag waar de visite bij is krijgt hij van ons het grote cadeau. Ik kan bijna niet wachten tot hij jarig is en zijn koppie te zien als hij het pakje open maakt.

Voor pakjesavond hoeven wij enkel nog een kleinigheidje voor mezelf en manlief te halen en nog iets voor oudste zoontje zodat beide zoontjes evenveel pakjes hebben.  Ook voor kerst hebben we al enkele dingen in huis. Zo vorderen de voorbereidingen gestaag. Voor mij voelt dat erg fijn, nu heb ik de tijd om voor iedereen een passend cadeau te kopen in plaats van op het laatste moment toch te bezwijken voor het standaard bierpakketje, douchefris, cadeaubon of bloemetje. Nu is daar natuurlijk ook helemaal niets mis mee.

Hoe doen jullie dit soort dingen? Kopen jullie ook alles al ver van te voren of pas op het laatste moment?

Dit bericht is geplaatst op 19 oktober 2017. 3 reacties

Prachtige dag

Wat een prachtige zonnige dag was het vandaag. Niet te warm en niet te koud echt een cadeautje zo in oktober! We hebben er dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Manlief had vandaag ook een vrije dag, dat betekend dat we beginnen met koffie op bed. Ik vind dat echt heerlijk en ontspannen wakker worden. Ik krijg daar altijd een beetje een vakantie gevoel van helemaal vandaag met het zonnetje wat tussen een kier van het gordijn naar binnen scheen.

Na het ontbijt was het tijd om een beginnetje te maken met het huishouden. Ik hing een was op buiten! En zette een tweede was aan terwijl manlief een stofzuiger door de benedenverdieping slingerde. Meer dan dat kregen we niet gedaan vandaag aangezien we koffie visite kregen. Mijn schoonouders stonden voor de deur. We kletste over van alles en nog wat en voor we het door hadden was de ochtend voorbij gevlogen. Tegen lunch tijd zwaaide ze af en besloten manlief en ik te lunchen in de voortuin. Met een boterham op een bordje zaten we heel gezellig op het bankje toen er een kennis langs reed. Hij zwaaide, minderde vaart en deed zijn raampje omlaag om een praatje te maken. We vroegen of hij koffie had, en spraken af dat we met een kwartiertje daar zouden zijn.

Dat was precies genoeg tijd om nog een wasje op te hangen, de hond te laten plassen en de kinderen in te lichten dat we op visite zouden gaan. De kinderen vroegen of ze in de speeltuin mochten blijven spelen. Ze waren al aan het spelen met de dochter van de kennissen waar we naar toe zouden gaan. Prima, we spraken af dat als er iets was, dat ze dus naar hun huis toe zouden gaan.

Bij de kennissen hebben we de hele middag heerlijk in het zonnetje in de tuin gezeten. We zijn weer helemaal op de hoogte van alle ins en outs. We genoten volop van de gezelligheid. Pas tegen een uur of 4 waren we weer thuis. Thuis heb ik nog even zitten kliederen met verf in een kleurboek om een achtergrond te creëren tot het tijd was om te gaan koken. Echt energie om een culinair hoogstandje op tafel te zetten had ik niet meer. Dus met wat groente uit de koelkast en tomaten flanste ik een simpele pasta saus in elkaar. In een handomdraai had ik een maaltijd op tafel staan wat gelukkig bij iedereen goed in de smaak viel.

Nu zit ik heerlijk met mijn voetjes omhoog op de bank dit berichtje te typen. En vooral na te genieten van een fijne zondag.

Hebben jullie vandaag ook zo genoten van het weer?

Dit bericht is geplaatst op 15 oktober 2017. 4 reacties