Archief | december 2017

Overzicht

Voor we kunnen beginnen met het aflossen van onze schuld is het belangrijk om overzicht te krijgen. Als je eenmaal een doel en een plan hebt is het makkelijker om je daar aan vast te houden. Je weet immers dan wat je te doen staat en wat je bereikt als je door zet. Tenminste zo werkt het voor mij.

Behalve het overzicht in het reilen en zeilen van onze financiën moet ik ook overzicht hebben van alles in huis. Waarom dat is weet ik niet. Misschien geeft dat juist wel een veilig gevoel als ik weet waar ik aan toe ben. Ik wil graag weten wat er in welk kastje of lade ligt. Daarbij wil ik ook graag weten of er dingen zijn die aan vervanging toe zijn. Nu weet ik dat we op korte termijn een nieuwe mixer zullen aanschaffen, het ding wat al enkele maanden wat gebreken begon te vertonen van wel mixen tot niet mixen en dan weer haperen. Gister zei de mixer doe het zelf maar, hij viel na 9,5 jaar trouwe dienst uit elkaar. Door het uitelkaar vallen konden we al snel aan de binnenkant zien dat er wat dingen flink aangedaan waren. Plastic tandwieltjes waar amper nog tandjes op te zien waren en bedrading wat niet meer jofel was.

Het is ook duidelijk dat jongste toe is aan een nieuwe fiets. Het ziet er nu niet uit als hij op zijn fiets stapt. Het lijkt wel een reus op een kabouterfiets. Toch wachten wij heel bewust tot het voorjaar. Dan is hij jarig en kunnen we gelijk de juiste maat fiets aanschaffen. Dat soort dingen duidelijk voor ogen hebben geeft mij rust en overzicht.

Voor de financiën hebben manlief en ik samen al meerdere keren aan tafel gezeten. Want om 14096 : 12 = 1175 euro per maand af te kunnen lossen is het best nog een puzzeltje om het rond te krijgen. Juist het puzzelen en schuiven met budgetten geeft ons ook een boost. Het maakt ons weer creatief en laat ons anders naar dingen kijken.

Ik merk nu al dat ik andere keuzes maak in het dagelijks leven. De kinderen krijgen een bakje mee met een koekje of plak ontbijtkoek inplaats van beide een voor verpakt koekje. Ik kook een extra portie voor in de vriezer. Zo kunnen we op de zwemlesdag met een snelle greep een maaltijd op tafel zetten inplaats dat we uitwijken naar een afhaal maaltijd.

Ook manlief kijkt weer met andere ogen naar dingen. De meterkast is bij ons een tochtgat. Daar komt behoorlijk wat kou vanaf in deze winter maanden.  Manlief had bedacht de oude deurmat op maat te snijden en deze op de bodem neer te leggen van de meterkast. Met een extra plaatje hout aan de boven kant van de meterkast is het nu wind dicht. Wat scheelt dat een hoop kou in de hal. Het is een simpele oplossing maar geeft veel comfort.

Het is een stap in de goede richting en dat voelt goed.

 

 

Mijn creaties

Het is al weer even geleden dat ik mijn creaties aan jullie heb laten zien. Ik heb de afgelopen maand heel wat uurtjes door gebracht in mijn eigen fijne zolder kamer. Daardoor heb ik heel wat plaatjes kunnen voorzien van wat kleur. Kijken jullie gezellig mee?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Mocht je vragen hebben over een plaat. Bijvoorbeeld uit welk boek het komt of wat voor materialen ik gebruikt heb? Stel ze gerust in de reacties.

 

Dit bericht is geplaatst op 16 december 2017. 2 reacties

Word 2018 een bespaarjaar?

Wie al langer mee leest, weet dat wij jaren hebben gehad waarin we elke euro omdraaide. We hadden een duidelijk doel voor ogen, verhuizen. De hypotheek moest omlaag om de restschuld te verkleinen. Hoe lager de restschuld hoe groter de kans was dat we een fijn nieuw huis konden financieren. We hebben toen alles op alles gezet en bijna 40 duizend euro afgelost in een krappe twee jaar. Na de verhuizing is ons spaarzame leven omgeslagen. Het geld vliegt er uit. Nu is dat deels te verklaren door de grote klus projecten die we hebben uitgevoerd. Daardoor is er een geld kraan wijd open komen te staan en lekt er aan alle kanten geld weg. Zonde want als we willen kunnen we prima uit de voeten met minder.

Regelmatig heb ik het idee dat ik de schuld wil aflossen. Soms drukt de schuld enorm op onze schouders en het andere moment voelt het zo licht als een veertje. Waar het aan ligt? Ik heb geen idee. Al meerdere keren hebben manlief en ik samen het plan gehad om de schuld versnelt te gaan aflossen.  We deden al 2 eerdere pogingen, we losten een bedrag af en daar bleef het dan bij. De routine van elke maand extra aflossen is kwijt.

Al een aantal keer opperde ik bij manlief het idee om volgend jaar alles op alles te zetten om de gehele schuld af te lossen. Misschien wat te hoog gegrepen, maar wie niet waagt wie niet wint. Op dit moment staat er nog een bedrag open van, schrik niet: 14096 euro en een paar cent. Dat houd in dat we elke maand een flinke smak geld over zullen moeten maken naar de krediet verstrekker. Dat houd ook in dat we flink moeten gaan snijden in de budgetten en vaste lasten die we nu hebben. Hoe precies heb ik nu nog niet duidelijk voor ogen. Komende weken zullen manlief en ik samen om tafel moeten om een plan te maken. Als alles op papier staat weet ik zeker dat, als we onze schouders er onder zetten we de smaak van het consuminderen en aflossen weer snel te pakken zullen krijgen. Word vervolgd…

Dit bericht is geplaatst op 15 december 2017. 4 reacties

Rommeldagje

Na het vieren van Sinterklaas en kerst is het huis zo rommelig. Overal liggen spullen die nog een vaste plek moeten krijgen. Er moet ruimte gemaakt worden in de spelletjes kast voor de nieuwe spellen. In die zelfde kast is de onderste plank voor kleur en knutsel materiaal voor de kinderen. Ik weet niet wat het is maar na slechts enkele dagen word niet alleen de onderste plank gebruikt maar vind ik de stiften, potloden, plakband, lijm gemaakte kleurplaten en knutselwerkjes terug door de rest van de kast. ( en het huis) Dus eerst orde scheppen in de chaos voor ik verder kan. Binnen enkele minuten heb ik een halve vuilniszak gevuld en is de kast weer netjes. Dat voelt goed.

Het volgende opruim projectje zijn de sokken en pyjama’s die de jongens gekregen hebben ontdoen van kaartjes en labeltjes. Onder het genot van een kopje koffie is dat  zo gedaan. De rotzooi die er afkomt gaat uiteraard gelijk in de vuilniszak en de kleding in de wasmand.

Beide hebben ze ook een voorleesboek gekregen die boeken liggen nog op de trap te wachten tot ze mee naar boven worden genomen. Dus hup mee naar boven en op de boekenplank. Het zijn maar kleine dingen maar zorgt voor zoveel rust in mijn hoofd.

Op de kamers van de jongens liggen nog lege doosjes van de LEGO die ze gekregen hebben. De bouwwerkjes zijn al gemaakt en in de doos vind ik alleen nog wat reserve blokjes en de boekjes. De reserve blokjes gaan in de grote LEGO bak, de boekjes in de bak waar we de LEGO boekjes in bewaren en de dozen kunnen weg. Het zelfde geld voor de doos van de playmobil set die jongste heeft gekregen en de doos van het knex van oudste.

Voor manlief en mij was er een lekkere douchegel en een luchtje. Die mogen in de kast in de voorraad bak. Verder was er voor ons een nieuw dekbedovertrek de oude die we hadden vielen letterlijk de gaten in. Tijd voor een nieuwe dus. Ik haalde ze uit de verpakking en deed ook deze in de wasmand. Manlief kreeg nieuwe matten voor in de auto. Wederom een zeer nuttig cadeau. Aangezien de matten nog in de woonkamer lagen waren ze een doorn in het oog nu ik aan de opruim was. Dus zette ik ook manlief aan het werk. Tijd om de oude matten uit de auto te halen en de nieuwe er in. In een hand om draai had hij de eerste vuilniszak vol.

Ik ben door manlief ontzettend verwend met een nieuwe armband die ik sinds dien draag. En twee prachtige kleurboeken. Uiteraard moest ik die onder het genot van nog een kopje koffie uitgebreid door bladeren. Na veel ge ooooh en aaaah werd het tijd om ze op te bergen. Omdat ik nu naar zolder ging en daar ook de wasmachine staat nam ik gelijk een volle wasmand mee naar zolder. Zette de machine aan en ruimde de boeken op in de kast. Mijn oog viel op de droger. O ja daar zat ook nog een was in die gevouwen moest worden. Dat ook gelijk maar doen. Tot slot nog de gevouwen was opruimen in de kasten en klaar.

Mijn energie was op. Toch zag ik dat er nog het een en ander gebeuren moest. Gelukkig was manlief bereid om nog even te stofzuigen en de keuken op te ruimen. De vaatwasser even leeg ed. Manlief vond dat de ramen ook weer gelapt moesten worden dus voegde hij ook die klus nog even toe aan zijn taken lijstje. Aan het einde van de middag was ons huis weer helemaal opgeruimd en schoon, de vraag is natuurlijk…. voor hoelang.

Open boek

Vorig jaar rond deze tijd brak mijn masker. Daarover kun je hier lezen. Het was zwaar en lastig. Het is een soort gewenning en het geeft een veilig gevoel. Zonder dat masker voelde ik me heel kwetsbaar en fragiel. Nu een jaar later ben ik trots op mezelf. Dat masker is nog altijd af en dat voelt eigenlijk wel heel erg prettig.

In het afgelopen jaar heb ik me zelf meer leren accepteren. Ik ben, wie ik ben en dat is goed. Dingen die ik leuk vind om te doen, doe ik omdat ik het leuk vind. Ongeacht wat een ander er van vind. Als ik pijn heb, dan heb ik pijn. Ik verstop me niet meer en zet geen glimlach op mijn gezicht. Denkt iemand heel anders over dingen, is dat goed. Het is voelt niet langer als een soort van falen als mijn denken niet match met het meerendeel. Tot mijn verbazing word dat geaccepteerd, mensen vragen juist om mijn mening en vragen door waarom ik er op een andere manier tegen aan kijk. Het heeft al interessante gesprekken opgeleverd.

Sinds ik dat masker niet meer opzet heb ik veel meer contacten met mensen. Met het opzetten van het masker trok ik toch een soort onzichtbare muur omhoog. Soms moet ik er nog erg aan wennen als iemand op het schoolplein in ene een arm om me heen slaat of me een knuffel geeft. Met de woorden ‘ die heb je nodig’. Of als iemand mij aanspreekt met het gaat vandaag niet zo goed eh met jou? Ik ben nu een open boek. Mensen die mij een beetje kennen, kunnen letterlijk van mijn gezicht aflezen hoe ik me voel.

Het heeft mij ook een vriendschap opgeleverd. Een vriendschap waarin er rekening word gehouden met mij en waarin ik geaccepteerd word wie ik ben. Dat klinkt zo vanzelfsprekend maar zo voelt dat voor mij niet. Ik ben blij met mijn leven zonder masker.

 

Dit bericht is geplaatst op 13 december 2017. 2 reacties

Kerst zonder stress

Wat een beetje sneeuw al niet kan doen voor het kerst gevoel. Oudste zoontje zei het lijkt nu net kerst. Ja zei jongste daarop, we missen alleen nog de cadeautjes onder de boom. Waarop manlief mij de vraag toe wierp, we zijn compleet toch? Compleet? Hoe zo compleet? Ja we zijn allemaal thuis. Nee, we hebben toch voor iedereen iets voor onder de boom. Ja, ik geloof het wel. Manlief gaf me een knipoog en ging naar boven de tas met cadeautjes halen.

Jongste die heel goed door had wat er te wachten stond rende naar boven om zijn sneeuwpoplampje te halen maar viel in zijn enthousiasme van de trap. Gelukkig was zoontje er een stuk beter aan toe dan zijn lampje want die lag in stukken op de trap. Met wat seconde lijm heeft manlief het lampje weer redelijk op kunnen lappen.

Ik zette een potje thee en manlief legde de pakjes onder de boom. We deden een dobbelspelletje en pakte om de beurt de pakjes uit en hadden samen een heerlijk ontspannen kerstfeest.

Misschien klinkt het wat vreemd om kerst te vieren slechts enkele dagen na Sinterklaas. Maar het was voor ons het juiste moment. Totaal onverwacht, beide kinderen gaven aan er aan toe te zijn. Oudste zoontje die nu heel ontspannen was en nog niet overliep van de prikkels kon nu ook volop genieten. Het was perfect. Een kerst zonder stress.

Hoe en vooral wanneer vieren jullie kerst?

 

Dit bericht is geplaatst op 12 december 2017. 2 reacties

Sneeuwpret

Hoewel er code rood is afgegeven genieten wij van dit winterse weer. De wereld bedekt met een wit laagje sneeuw heeft altijd zo iets magisch. Samen met manlief en jongste maakte ik een ommetje door de wijk.

Bij thuis komst kropen we op de bank onder een dekentje en genoten van een heerlijk warm kopje thee.

Nu ga ik heel hard duimen dat het door blijft sneeuwen zodat alle kinderen die morgen vrij zijn van school met volle teugen kunnen genieten van een flink pak sneeuw.