Archief | januari 2018

De kleding van je oma

Het is al weer bijna een jaar terug dat ik van mijn oma een trui kreeg. Dan bedoel ik geen exemplaar die ze zelf gemaakt heeft. Nee ik bedoel een trui die ze heeft gedragen. Het is een vrij simpel en tijdloos model. Grijs, heerlijk warm en vooral comfortabel. Ik wist niet op dat moment of ik het daadwerkelijk zou gaan dragen. Ik bedoel het is wel de kleding van je oma. Wil je daar in gezien worden. Ik besloot om de trui op te hangen achter in de kast achter mijn trouwjurk. Als ik hem dan later zou tegen komen, kon ik altijd nog besluiten wat ik er mee zou doen.

Vorige maand was ik op zoek naar iets in de kast en mijn oog viel op de trui. Ik hing hem vooraan. In dat weekend besloot ik de sprong te wagen. Ik hoefde nergens heen en misschien was het wel een prima trui voor thuis. Op het moment dat ik hem aan trok zat hij gelijk al als gegoten. Manlief merkte het direct op. He, heb je een nieuwe trui? Nee, niet echt nieuw maar eindelijk eens aangetrokken. Het staat je leuk. Van binnen moest ik wel grinniken. Het is immers wel de kleding van oma.

Die middag kwamen m’n schoonouders op visite. Schoonmoeder merkte het ook direct op. Wat een leuke trui heb je aan! Het is natuurlijk altijd leuk om complimentjes te krijgen. Ik begon de trui van oma te waarderen. Hij was waarschijnlijk niet alleen heerlijk warm hij stond me ook nog leuk.

De tweede keer dat ik de trui aan had, dronk ik koffie bij een vriendin. Ook van haar ontving ik een compliment. Ze vroeg ook even waar ik die leuke trui gescoord had. Nou uhm om eerlijk te zijn, is dit een oude trui van oma. O, ja! Wat super leuk! Sindsdien draag ik de trui regelmatig.

Vorige week gingen we op visite bij mijn moeder. Ze vroeg of ik interesse had in een shirt van haar die ze niet meer droeg. Dus ik liet weten dat ik daar wel oren naar had. Ze liet het shirt zien. O bedoelt u dit super leuke shirt! Weet u het echt zeker dat u het weg doet? Ja, zei ze want ik pas het niet meer en ik vind het zo zonde als het blijft liggen. Ik paste het shirt en liet het aan manlief zien. Zijn reactie was een stuk minder complimenteus dan bij de trui van oma. Je gaat toch niet in een shirt van je moeder lopen? Waarom niet, vroeg ik hem. Ik draag toch ook de trui van oma? Ik geloof dat hij nog net niet van zijn stoel viel. Nou dan moet je het zelf maar weten, was zijn reactie. Inmiddels is manlief gewend aan het idee en vind het shirt toch ook wel leuk. ik ben er in ieder geval erg blij mee.

Zou jij de kleding van je moeder of zelfs van je oma dragen?

 

Dit bericht is geplaatst op 23 januari 2018. 1 reactie

Hema punten

Zoals bijna elke winkel heeft Hema een spaarsysteem. Je krijgt een punt per euro. Omdat ik nogal gek werd van alle klantenpassen had ik in de eerste instantie niet de behoefte aan nog een klantenspaarsysteem. Bij de kassa bedankte ik ook elke keer vriendelijk voor het aanbod. Tot het moment dat we over gingen op de aankoop van gordijnen voor de hele boven verdieping. In de eerste instantie bedankte ik weer vriendelijk. Maar mevrouw het zijn meer dan duizendpunten! Ja, dat kan wel zo wezen maar ik zit niet te wachten op weer een pasje. De mevrouw achter de kassa vertelde dat een pasje helemaal niet nodig is. Dat je de kassabon ook kunt scannen in een app en zo de punten bijschrijft. Het pasje kun je als optie erbij kopen. Nou uhm een app dus. Manlief begon al te lachen en zei dat hij daar wel zou naar kijken.

En zo geschiedde manlief installeerde de app op zijn telefoon en elke keer als ik een aankoop deed bij de Hema scande hij de kassabon. Gebruik maken van de punten dat deden we niet. Nu vernamen wij helaas het bericht dat alle gespaarde punten zullen komen te vervallen op 28 januari 2018. We scrolde tussen de mogelijkheden. Kwamen kortinsbon na kortingsbon tegen. Al snel zei ik tegen manlief dat we het maar aan ons voorbij moeten laten gaan. Korting op een product krijgen wat je eigenlijk in de eerste instantie helemaal niet wil kopen is voor de winkel misschien een goed idee maar niet voor onze portomonee.

Manlief spotte een andere optie. Je kon met de punten ook vouchers bestellen voor kopjes koffie voor mensen die gebruik maken van de voedselbank. Kijk dat vind ik dan wel weer een sympathiek initiatief. Dan kunnen ze bij inlevering van een voucher koffie komen drinken in een Hema filiaal. Toch een leuk uitje lijkt mij. Ze bieden verschillende opties aan. Zo kun je voor 350 punten 10 kopjes koffie schenken en voor 50 punten 1 kopje koffie. Helaas kun je elke optie maar een keer activeren desalniettemin kwamen wij uit op een donatie van 18 kopjes koffie.

Sparen jullie ook punten bij Hema? Waar gebruik je ze meestal voor? Wist je dat ze zouden vervallen?

 

 

Dit bericht is geplaatst op 22 januari 2018. 2 reacties

Buffer

Gister schreef ik over het leven met een beperkt budget. En dat ik er van baalde dat ik onze buffer moest aanspreken voor de rekeningen en onkosten die wij de afgelopen weken hadden. Dat ik twijfelde of we verder zouden aflossen of dat we er verstandiger aan zouden doen om de buffer weer aan te vullen.

Ik vind het best wel dubbel. Aan de ene kant hebben we een schuld waar we graag vanaf willen en waar we rente over betalen. Aan de andere kant staat er geld op de spaarrekening om tegenslagen op te kunnen vangen. Geld wat er in het meest gunstige geval maar staat te staan.

Toch kreeg ik van de meeste lezers de reactie om de buffer aan te vullen. Dankjulliewel daarvoor! Het is altijd fijn om reacties te krijgen en helemaal als een reactie je aan het denken zet.

Het riep bij mij vele vragen op. Hoeveel buffer hebben we nodig? Waar is de buffer voor? Wat voor soort rekeningen willen wij er van kunnen betalen? Wanneer is de buffer hoog genoeg? Maar ook, wat vind ik belangrijker? Nu een goed gevulde buffer die op peil is (en wat is dan op peil? ) of de schuld zo snel mogelijk aflossen.

Om een duidelijker beeld te krijgen raadpleegde ik een bekende zoekmachine op internet. Al snel kwam de bufferberekenaar van het Nibud naar boven. Ik vulde deze in. Aan de hand van een paar simpele vragen kwam er een bedrag uit rollen. Ze adviseren ons om een minimale buffer aan te houden van ruim 14 duizend euro. Zo ongeveer het bedrag wat wij nog open hebben staan als schuld. Dat is een flink bedrag wat ze ons adviseren als buffer. In ons meeste ideale plaatje hebben we inderdaad ook een soort gelijk bedrag achter de hand maar dat is niet aan de orde. Het lijkt me ook niet verstandig om nu ons plan te wijzigen en eerst de buffer aan te vullen tot dat bedrag voordat we een begin maken met aflossen.

Voor ons dient de buffer vooral om onvoorziene of niet alledaagse kosten te kunnen opvangen. Zoals onderhoud of reparatie van de auto. Het eigen risico van de zorgverzekering. De gemeentebelasting. Vervangen van apparaten in huis. Dingen waarvan je over het algemeen weet dat ze er aan komen alleen niet wanneer. Elke maand sparen we hier een vast bedrag voor. Komt er een rekening binnen die in deze categorie valt word het betaald van de buffer. Zo hebben we dus maanden waarin de buffer alleen maar groeit maar soms ook maanden waarin de buffer slinkt.

In het begin van ons samen zijn hebben manlief en ik ooit eens besproken dat we ten alle tijden een minimale buffer willen hanteren van 1000 euro. Inmiddels met een gezin voelt die 1000 euro echter als fragiel. Blij ben ik dan ook dat onze buffer op het moment boven deze grens ligt. Opzich is er dus geen nood om de buffer nu extra aan te vullen aangezien we maandelijks een vast bedrag overmaken. Nu ik dit realiseer heb ik er weer het volle vertrouwen in om de eerste week van februari een aflossing te doen van 1175 euro.

Welk bedrag houden jullie aan als buffer? Stel dat je een schuld heb, heeft dat invloed op de hoogte van je buffer?

Dit bericht is geplaatst op 19 januari 2018. 4 reacties

Leven van een beperkt budget

Aangezien we dit jaar flink willen aflossen op de schuld leven wij van een beperkt budget. Ik merk dat ik de laatste weken nog al chagrijnig ben als het aankomt op de uitgave. Nu hebben we gelukkig nog een spaarrekening waar we tegenslagen mee kunnen opvangen. Toch doet het zeer als je die moet aanspreken.

Dat de auto stuk ging precies op het begin van dit jaar en budget hielp natuurlijk niet mee. Gelukkig is de auto weer gerepareerd en hebben we al weer de nodige kilometers afgelegd. Toch is het wel balen dat de hele kinderbijslag gebruikt werd voor de reparatie en later zelfs extra geld van de spaarrekening afgehaald moest worden. Gelukkig hebben we spaargeld. Want stel nou dat we dat niet hadden. Dan waren we de eerste week van januari al door ons budget heen geweest van de hele maand!

Enkele dagen later viel er nog een rekening van het eigen risico van manlief op de mat. Ook daar hebben we gelukkig een spaarpotje voor. De rekening kan deze maand dus prima betaald worden. Maar stel je eens voor dat we er niet maandelijks een bedrag voor opzij hadden gelegd. Dan hadden we toch een flink probleem gehad.

Ik kan me voorstellen dat gezinnen die rond moeten komen van een beperkt budget helemaal in de stress schieten als er meerdere kosten elkaar opvolgen. Dat dergelijke rekeningen steeds opgeschoven worden waardoor er een aanmaning volgt en vervolgens een boete boven op de huidige rekening.

Komende maand is het de bedoeling om weer een bedrag van 1175 euro af te lossen op de schuld. Toch weet ik niet of dit verstandig is. Moeten we nu niet eerst de spaarrekening weer terug aanvullen? De rekening is echter nog voldoende gevuld om nog een tegenslag op te kunnen vangen en de rekening van de gemeente belasting te betalen die traditie getrouw in februari op de mat zal vallen. Toch voelt het wat fragiel. Maar het idee om dan maar niet af te lossen voelt als falen.

 

Dit bericht is geplaatst op 18 januari 2018. 11 reacties

Zorgen

Al enkele jaren is manlief aan het kwakkelen met zijn gezondheid. Een stapel van klachten die niet levensbedreigend zijn maar wel heel vervelend. De laatste maanden merkte ik aan manlief dat het echt niet goed gaat. Zijn klachten werden erger. In rust heeft hij last van zweet aanvallen, hartkloppingen, duizelingen. Altijd maar hoofdpijn en spierkrampen vaak tintelingen in zijn armen en benen en zo nog een tal van dingen.

Ik vond het hoogtijd voor een bezoekje aan de huisarts. Manlief ging onder protest mee want het zal allemaal wel mee vallen. De huisarts hoorde het verhaal aan en besloot manlief door te verwijzen voor een holter onderzoek. In December heeft manlief een week lang met de holter rond gelopen. Een holter is een kastje wat het hart ritme registreerd. Een week na het inleveren van de holter kon manlief bellen voor de uitslag. Dit was nogal een vreemd gesprek. O zei de assistente hier staat een heel verhaal, een momentje. Nee sorry ik mag deze uitslag niet geven. Ze maakte een bel afspraak en enkele uren later had manlief de huisarts aan de telefoon. Ja, ik weet niet zo goed hoe ik dit moet zeggen maar de eerste regel van het verslag staat. Het hart stopt er mee. Dus ik weet niet zo goed wat ik hier mee moet zei de huisarts. Een verwijzing naar de cardioloog volgde.

Dat waren twee weken in spanning. Want het hart stopt, dat is niet iets wat je zomaar naast je neer kunt liggen. Er doemde vele vragen op. Hoevaak stopt het hart? Hoe lang staat het hart dan stil? Wanneer gebeurd het? Bij de cardioloog ging manlief door de molen. Hij kreeg een hartfilmpje, een echo wat testjes en tot slot volgde er een gesprek met de cardioloog. Die kon ons heel goed uitleggen wat er nu aan de hand was. Door de testjes die ze gedaan hebben kon hij zien dat het hart van manlief gezond is. Tijdens activiteit is er niets afwijkends te zien. Maar in rust daar tegen is zijn hart zeer efficiënt. Zijn hartslag zakt tijdens rust naar 28 tot 40 slagen per minuut. Tijdens die lage hartslag slaat het regelmatig een slag of wat over. Op die momenten ligt het hart inderdaad stil. Het is een aandoening waar je oud mee kunt worden. Echter was er wel een kleine maar. Dit is een afwijking die niet wenselijk is in combinatie met slaapapneu vertelde de cardioloog. Normaal krijgt het hart weer de prikkel om te gaan slaan als je ademhaalt. Stop je ook met ademhaling wat met slaapapneu gebeurd dan mist het hart die prikkel en kun je in je slaap overlijden.

Helaas is manlief bekend met slaapapneu. Letterlijk een dodelijke combinatie. Ik heb manlief de afgelopen jaren al meerdere keren blauw naast me in bed gehad. Ik weet als manlief stopt met snurken dat ik alert moet zijn en hem wakker moet maken. Dan neemt hij een diepe hap lucht en draait zich om en slaapt verder. Hij heeft hier de volgende ochtend geen weet van. Manlief werd doorgestuurd naar de longarts zodat zijn apneu in kaart gebracht kan worden. Na het intake gesprek met de longarts werd er een afspraak gemaakt voor een slaaponderzoek. Afgelopen nacht was dat onderzoek. Manlief sliep met allerlei plakkers en kastjes. Gelukkig kon hij er voor kiezen om thuis te slapen. Toch fijner dan een nacht in het ziekenhuis. Echt lekker geslapen heeft hij niet. Hij voelde zich opgesloten met al die draadjes om zich heen. Straks gaan we samen het apparatuur terug brengen naar het ziekenhuis. En dan rest er weer het wachten op de uitslag. Samen met die uitslag krijgt manlief dan het behandelplan gepresenteerd. Ik ben heel benieuwd naar het vervolg.

 

Dit bericht is geplaatst op 11 januari 2018. 9 reacties

Auto

Wat waren we gister blij dat manlief de auto weer had gerepareerd. Toch bleek vanmorgen dat het nog niet helemaal oké is. De lagers in de geleverde trommel zijn niet goed. Tijdens het rijden maakt het wiel een vreemd geluid. Vanmiddag heeft manlief contact gehad met de leverancier en op zijn vroegst kunnen ze volgende week vrijdag een nieuwe set leveren. Nog een week zonder auto, wederom een week bom vol afspraken nee dat is niet haalbaar. Maar rijden met de auto is niet veilig.

Nog maar een week de auto lenen van schoonmoeder dan? Nee, dat is ook geen optie. Ze heeft haar auto ook nodig. Gelukkig is er een oud collega van manlief bereid om ons uit de brand te helpen. Hij is een eigen garage bedrijf begonnen en heeft de kennis en apparatuur in huis/garage om nieuwe lagers te persen. Voor een kleine 100 euro monteert hij de boel er dan ook onder. Slik, het is niet anders. We zijn allang al blij als de auto weer beschikbaar is. Want eerlijk is eerlijk, zonder auto is het best wel behelpen.

Zo wilde we in de vakantie heel graag bij omi op de koffie, ze woont een kleine 40 kilometer verder op. Met de auto ben je er zo. Die afstand fietsen red ik niet en met het openbaarvervoer naar haar woonplaats kost ons 1,5 uur enkele reis. Dankbaar waren we dat we de auto van schoonmoeder mochten lenen. Maar het zet je wel aan het denken hoe afhankelijk we zijn van onze auto.

Boodschappen deden we de afgelopen week op de fiets. Van huis uit ben ik niets anders gewend maar nu zelf met een gezin is het wel heel goed plannen. Wat neem ik mee en vooral wat niet. Deze aanbieding laten we aan ons voorbij gaan want de tassen zitten vol. 1 is genoeg hoor deze week we zijn op de fiets! Nee, schat laat dat maar liggen komt volgende keer wel als we met de auto zijn. Ja, maar het is op. Och we kunnen best een weekje zonder… Het was in iedergeval verrassend voordelig bij de kassa. 😉

Afspraken die vlak na elkaar geplant staan in de agenda. Normaal geen probleem want met de auto is het prima te doen. Echter zonder auto is het onmogelijk om in die tijdspanne van de ene afspraak naar de andere te raken.

De kinderen hadden in de vakantie diverse verzoekjes. Zullen we naar oma toe? Zullen we naar de bioscoop? Zullen we naar de binnenspeeltuin? Dat is een goed idee schat maar dan gaan we wel op de fiets, want de auto is stuk. Maar mama dat is wel heel erg ver! Ja dat is wel ver maar als je het leuk vind kunnen we er wel naar toe. Gevolgd door een diepe zucht van zoontje zullen we dat dan de volgende vakantie doen? Dat is afgesproken. Mama, zullen we een rondje in de Ikea doen? Nee, lieverd want we hebben geen auto. Nog altijd blijf ik me verbazen dat de kinderen het o zo leuk vinden om naar de Ikea te gaan. Helemaal als je bedenkt dat ze nog nooit in het speel gedeelte geweest zijn en dus altijd met ons het rondje lopen door de winkel.

Wat geeft de auto ons dan een hoop vrijheid. We kunnen gaan en staan waar we willen. Wat een luxe en wat is het fijn. Soms besef je pas wat je hebt, als je het mist..

Dit bericht is geplaatst op 10 januari 2018. 1 reactie

Hallo 2018!

Inmiddels zijn we allemaal weer helemaal opgeknapt en uitgeziekt. We kunnen het nieuwe jaar dan ook fris en fruitig beginnen.

Grootse plannen hadden manlief en ik samen mbt het aflossen van onze schuld. De aflossing stond al klaar om over gemaakt te worden tot dat manlief op oud jaarsavond naar zijn werk wilde gaan. Het achter wiel van de auto sloeg vast en die wilde niet meer voor of achteruit. Met een slepend wiel zette hij de auto op de parkeerplaats voor ons huis. Gelukkig mocht manlief de auto van zijn moeder lenen zodat hij toch naar zijn werk toe kon. De schrik zat er goed in. Gelukkig gebeurde het bij ons in de straat en niet op de snelweg.

Oudjaarsnacht vierde ik samen met de kinderen. Manlief was op zijn werk. Gelukkig lukte het om met hem te beeld bellen zodat we toch nog een beetje samen waren. Leuk is anders natuurlijk. Gelukkig staat er wel wat tegen over. Manlief krijgt namelijk 300% betaald op feestdagen. Hij kiest er voor om de extra uren op te nemen  als vrije dagen. Omdat hij ook met kerst heeft gewerkt kan hij 6 dagen vrij opnemen. Deze dagen heeft hij ingezet op de nachtdiensten in januari waardoor hij de hele maand 4 dagen werkt en er dan 6 thuis is dan weer 4 werkt etc. Dat noem ik nog eens een fijn begin van het jaar!

De auto staat nu dus stuk voor de deur. Manlief heeft er inmiddels al een hele middag sleutelen op zitten. Hij heeft het wiel los gekregen en zag dat de remvoering los was gekomen en dat die vast zat binnen in de remtrommel. Gelukkig kan manlief dit zelf vervangen. Via internet bestelde hij de benodigde onderdelen voor ruim 400 euro. Het is nu wachten tot het geleverd word en dan kan manlief hopelijk de auto repareren.

Vanmorgen zag ik dat de kinderbijslag gestort was waardoor het aflossingsbedrag inprincipe weer compleet is. Na een kort overleg hebben we de knoop doorgehakt en het bedrag over gemaakt. De eerste aflossing van 2018 is dus een feit!