Logeren

Op het moment van schrijven ben ik samen met de kindjes aan het logeren. Niet omdat we dat nou zo gezellig en leuk vinden. We zijn aan het logeren op dokters advies. Manlief heeft nachtdiensten en nergens last van naar eigen zegge.

Donderdag ochtend kwam er een bedrijf bij de buren om isolatie werkzaamheden uit te voeren. Hun vloer en spouwmuur werd geïsoleerd. Helemaal super natuurlijk! Een fijner comfort in de woning, minder stookkosten is natuurlijk erg fijn. Na enkelen uren na het aanbrengen van de vloer isolatie (Ze gebruikte een soort van spuitpur) merkte ik dat ik wat kort ademig werd. Echt aandacht besteede ik er niet aan. In de loop van de avond werd ik wat benauwder maar nog niet dat zodanig dat er bij mij alarm bellen gingen rinkelen. Omdat manlief nachtdienst had was er ruimte naast mij in bed en jongste zocht me midden in de nacht op. Hij sloeg zijn armpjes om me heen en zei mama huil maar niet. Ik vertelde hem dat ik niet huilde of verdrietig was. Maar u piept zo raar. Ga maar slapen lieverd, dan gaat mama ook slapen.

Bij het op staan had ik door dat er iets niet klopte. Ik was wel heel benauwd geworden. Elke inspanning koste mij enorm veel moeite. Ik besloot de huisarts te raadplegen. De assistente vond dat ik onmiddellijk langs moest komen. De huisarts stelde een allergische reactie vast. Een reactie op het isolatiemateriaal van de buren. Ik kreeg gelijk een inhaler en een handvol pillen voorgeschreven om de reactie de kop in te drukken. Dat was echter nog niet alles. De huisarts zei ook dat ik niet terug het huis in mocht gaan. Dat ik zeker voor het weekend en waarschijnlijk langer iets zou moeten gaan regelen. Dat voelde als een klap in mijn gezicht.

Ik besloot eerst naar de apotheek te gaan en ondertussen het nieuws iets te laten bezinken. Ik apte een vriendin terwijl ik wachte bij de apotheek ze bood aan dat ik daar kon logeren met het gezin. Aangezien ze midden in een verbouwing zit was dit een super lief aanbod maar niet praktisch. Eenmaal weer thuis stond ik in de tuin. Wetende dat ik eigenlijk niet meer naar binnen mocht. Maar ook niet wetende wat nu te doen. Manlief was uit zijn werk gekomen en direct in bed gekropen. Hij lag heerlijk te slapen en had van dit alles niets mee gekregen. Ik besloot om toch maar naar binnen te gaan en manlief op de hoogte te stellen en de sleutel te halen van mijn schoonouders. Dan kon ik daar in huis wachten tot ik mijn plan meer af had.

Manlief nam contact op met het bedrijf wat de werkzaamheden had uitgevoerd. Hij wilde graag weten wat ze gebruikt hadden waar ik zo op reageer. Het bleek te gaan om een soort pur. Volgens het bedrijf kon je er niet allergisch op reageren en al helemaal niet als je er naast woont. Toch stuurde ze voor de zekerheid iemand langs om metingen te verrichten. En om te controleren of alles juist was uitgevoerd. Alles bleek gelukkig te kloppen en volgens protocol zijn verlopen. Daarmee was voor het bedrijf de kous af. Ook wel logisch natuurlijk. Maar ik was er niets mee opgeschoten ik zat nog altijd met het feit dat ik niet terug naar binnen kon. De rest van de ochtend bracht ik door in het huis van mijn schoonouders.

Ik besloot mijn moeder te bellen met de vraag of we in ieder geval het weekend konden komen logeren. Uhm ja geen probleem dan moeten we even het een en ander regelen maar dat komt wel goed! Ik haalde de jongens uit school met het nieuws dat we het weekend gaan logeren. Beide vonden het verre van vervelend dat ze een heel weekend bij opa en oma mochten door brengen. Vanuit school gingen we    Door naar de supermarkt, logeren betekend ook voor mij zorgen dat er voldoende producten zijn die we met onze allergieën kunnen eten. Ik kocht gelijk ook een lunch voor de jongens die ze in het huis van mijn schoonouders konden eten. Het is misschien wat overdreven maar ook de kinderen wilde ik absoluut niet meer naar binnen hebben. Waarschijnlijk onterecht maar het idee dat ze ook een allergische reactie zouden kunnen krijgen beangstigde mij toch wel.

Manlief pakte onze tassen in en bracht ons na de lunch naar mijn moeder. Het aanbod om hier te slapen sloeg hij af. Hij zei ik slaap wel thuis want ik heb nergens last van. Manlief ging richting huis en terug zijn bed in. Hij had immers nachtdienst gehad en moest weer terug de nachtdienst in. Zelf kreeg ik per uur meer en meer lucht. De medicijnen deden gelukkig hun werk. Het enige wat ik nu nog merk is dat mijn longen van binnen branderig voelen.

De nacht bracht ik samen met de jongens door in een bed, ik kan je vertellen dat het een nacht was van weinig slaap. Het was wat behelpen maar super fijn dat we in ieder geval een slaapplek hadden. Hoe het verder gaat lopen weet ik niet. Stiekem wil ik dol graag naar huis. Ik mis mijn eigen bed en eigen omgeving. Ergens wil ik het wel proberen of het goed gaat. Gaat het niet goed heb ik de medicatie bij de hand en kan ik altijd nog gaan logeren. Aan de andere kant wil ik de reactie niet nogmaals uitlokken het was verre van prettig.

Deze ochtend ga ik met de kindjes naar omi toe. Die woont hier in de buurt. Een extra bezoekje is voor haar een feestje. Dan hebben we gelijk een fijne wandeling en een doel voor vandaag.

Wat zouden jullie doen? Langer blijven op het logeeradres of terug naar huis?

 

2 thoughts on “Logeren

  1. Jeetje, wat rot zeg 😦 In principe is het zo dat een allergie zich vaak opbouwt. De eerste keer dat je ergens op reageert is het meestal mild, en hoe vaker je met een allergeen in aanraking komt, hoe heftiger je lichaam erop gaat reageren. 😦

    Is het nu dan zo dat die stof uiteindelijk weer weg zal trekken uit het huis?? Want dit lijkt me toch ook geen oplossing voor de lange termijn, toch?

    Like

    • Ja het trekt in Ons geval gelukkig weer weg. Als het niet goed was aangebracht was dat een heel ander verhaal. De dampen die vrijkomen bij het uitharden van de pur daar ben ik dus blijkbaar allergisch voor. Als het eenmaal allemaal is uitgehard en de dampen weg zijn is er niets meer aan de hand. Terug denkend ging ik ook altijd weg als manlief met pur aan de gang ging tijdens onze verbouwing. Hij moest dan een raam open zetten van mij omdat ik er zo benauwd van werd. Nog nooit heb ik hier een link mee gelegd met een allergie. Daarbij komt dat man natuurlijk kleine hoeveelheden gebruikte in vergelijking met een hele vloer. Het is in iedergeval wel iets om in de toekomst rekening mee te houden.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s