Het leven gaat door

Het is vandaag precies een jaar terug dat opi overleed. Het gekke is dat ik het idee heb dat hij sinds zijn overlijden een grote rol speelt in ons leven.

Voor beide jongens was het de eerste keer dat ze bewust hebben mee gemaakt dat er iemand die ze kennen en van houden dood ging. Jongste heeft het er nog steeds regelmatig over. Hij mist opi. Hij wil dan in de boekjes kijken met foto’s. Wij zijn zo dankbaar dat we die boekjes hebben. We gingen elke zomer een dagje weg met opi en omi en mijn moeder, haar vriend en mijn broertje. Tijdens die dagjes weg werden een hoop foto’s gemaakt. Elk jaar maakte mijn moeder een foto boekje en iedereen die mee ging kreeg een exemplaar. Wie had kunnen denken dat zoontje daar zo’n steun aan zou hebben.

Ook lenen we regelmatig de knuffel aap bij omi. Jongste gaf opi altijd de knuffel aap als we weg gingen. Dan was opi niet zo alleen en kon hij nog steeds knuffelen. Dan word hij vast beter! Als zoontje het moeilijk heeft vraagt hij om de aap. Dan zorgen wij dat we op korte termijn bij omi op visite gaan zodat de aap weer een tijdje kan komen logeren. Maar niet te lang want anders is omi zo alleen!

Zelf heb ik het verlies al snel een plekje kunnen geven. Het is goed zo. Opi was er ook heel duidelijk in ik wil geen behandeling. Geef mij maar pijnbestrijding ik ben wel klaar met mijn leven. Het enige moment wat me soms nog overvalt is als we bij omi op visite gaan en dan binnen stappen in een leeg huis. Omi maakt een kop koffie en dan is het stil. Normaal maakte opi dan een gekke opmerking of vertelde iets wat Op z’n hart lag. Dat zijn de momentjes dat het gemis naar boven komt.

Voor omi gaat het leven door. Hoe moeilijk dat ook is voor haar na zoveel jaren samen. Nu moet ze het alleen doen. Gelukkig heeft ze al snel na het overlijden van opi hulp gekregen in de huishouding en komt er meerdere keren per week iemand bij haar op visite. Inmiddels heeft ze weer een kat om voor te zorgen en tegen aan te kletsen en breekt dat de stilte een beetje in huis.

Toch blijft het een raar iets. Het leven gaat door alsof er niets gebeurd is. Word er iemand geboren of overlijd er iemand. Het leven gaat door. Is er aan de andere kant van de wereld een natuurramp, het leven gaat door.

6 thoughts on “Het leven gaat door

  1. Ik denk dat ook vaker en moet er ook niet te lang bij stilstaan. Het leven is zo vergankelijk. Je zou er bijna depressief van worden. Wel mooi om te zien hoe kinderen oplossingen zoeken voor “problemen”.
    Die aap heeft veel capaciteiten 🙂

    Like

    • Ik vind het heel mooi om te zien hoe zoontje er mee omgaat. Inderdaad moet je er soms niet te lang bij stil staan. Helemaal je ogen sluiten voor alle ellende is naar mijn idee de oplossing ook niet. Het laat mij namelijk ook beseffen hoe goed we het hebben ondanks die af en toe donkere dag. Dankjewel voor je reactie.

      Like

  2. Je omschrijft heel goed waar ik zelf regelmatig mee worstel. En wat Marion zegt klopt zeker (niet te lang bij stilstaan), maar lukt soms maar moeilijk. Het leven gaat inderdaad door ondanks alle ellende die er is. Wat voor de een de mooiste dag uit zijn of haar leven is, is voor de ander de donkerste. Ik loop vaak langs een kanaal bij ons in de stad en kan het soms relativeren door naar het water en de vogels te kijken. Het water stroomt wel, ondanks ellende en zal dat nog doen als ik al lang vergeten ben. Voor mij een verdrietige, maar ook relativerende gedachte.
    Ik heb bewondering voor mensen die zo intens en bij de dag kunnen leven, bij wie de positiviteit ingebakken is lijkt het wel. Vroeger dacht ik ook zo te zijn, maar laat me de laatste jaren steeds meer gebukt gaan onder negatieve gedachten. Tijd om te leren om dingen meer van me af te laten glijden, me minder te laten raken. Tijd om mijn eigen “knuffelaap” vorm te geven…

    Like

    • Jacqueline je reactie raakt me. Je gedachten van je af laten glijden is makkelijker gezegd dan gedaan. Voor mij werkt het om er over te schrijven en dan reacties ontvangen is een cadeautje! Heel veel succes met de zoektocht nar je eigen knuffelaap.

      Like

  3. Ook wij hebben ervaring met het verliezen van geliefde mensen uit onze familie en vriendenkring. Wij hebben ervaren dat door onze kinderen niet alleen te betrekken bij lief maar ook bij leed dat dat helpt om de leuke, fijne dingen in je hart te hebben zodat je de zware, moelijke dingen beter kunt dragen. En wat is dat dan mooi om te lezen hoe bij jullie zo’n knuffelaap een rol speelt voor zowel jullie zoontjes als voor Omi. Wat goed dat jullie tijd inruimen om bij Omi langs te gaan. Mijn ouders genoten altijd van contatc met de kleinkinderen en vonden het heerlijk als ze bewust betrokken werden bij het leven van de (klein)kinderen. Misschien doen jullie dat al, maar bijvoorbeeld het schrijven van een brief of het sturen van een tekening kan al zoveel betekenen.

    Like

    • Dankjewel voor je reactie.
      Wij betrekken omi inderdaad vaak bij ons leven. We verrassen haar met dagjes weg, nemen haar mee uit eten of halen haar een dagje op. Dan neemt ze deel aan een gewone dag uit ons leven. Bijvoorbeeld de kindjes uit school halen. Ze vind dat soort momentjes altijd super leuk. Dit deden we echter ook toen opi nog leefde. Ik heb altijd een speciale band gehad met beide.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s