Archief | april 2018

Een dag vol…

April wat ga je snel! De dagen vliegen op het moment voorbij. Er gebeurd en speelt op het moment zoveel in ons leven. Vooral leuke dingen gelukkig maar helaas ook minder leuke dingen.

De jongens mochten afgelopen week op schoolreis. Daar hebben ze ontzettend van genoten. Ik vind dat als moeder zijnde altijd wel een dingetje, mijn genieten begint altijd pas als ze weer veilig thuis zijn en honderd uit vertellen over hun belevenissen.

Omdat manlief weet dat ik het een dingetje vind had hij een vrije dag opgenomen. Dan konden we samen op stap. Shoppen stond er op planning. Ik houd daar helemaal niet van en stel dat het liefst zo lang mogelijk uit. Maar aangezien mijn moeder in de mei vakantie gaat trouwen werd het toch wel tijd. Binnen no time waren we geslaagd voor manlief. Niet alleen voor kleding voor de bruiloft maar ook de nodige zomerkleding. Fijn! Want het was hoog nodig. Voor de jongens hadden we ook al snel iets gevonden. Omdat ze perse geen overhemd aan willen dachten we het op te lossen door een twee in een shirt te kopen. Een T-shirt met een overhemd kraagje er aan. Volgens beide jongens was het zo kinderachtig dat kon toch echt niet! Ja misschien leuk voor iemand die 5 is zei zoon. Maar ik ben al 7 en ik moet wel over 30 jaar nog steeds naar die foto’s kijken van het trouwen! Dat snapt u toch wel mam! Dat word volgende week met beide jongens maar terug zodat ze zelf iets kunnen kiezen. Voor mezelf moet ik ook nog op pad. Hoewel we snel geslaagd waren voor manlief was mijn energie op.

We liepen terug naar de parkeergarage en daar zagen we dat er iemand problemen had gehad met het juist inparkeren. Deze persoon had zijn of haar auto deels in de onze geparkeerd. Helaas was er geen spoor meer te vinden van diegene. Geen briefje  niets, nou ja niets… de schade natuurlijk wel. Het is wat het is, je kunt er niets aan veranderen. Manlief bekeek de schade eens goed en zag dat het alleen om de kappen en bumper ging die stuk zijn. Dus konden we gelukkig veilig onze weg richting huis vervolgen.

Het was een uur of 12 toen we weer de straat in reden. Manlief bedacht dat we wel even langs de supermarkt konden gaan voor een lekkere lunch. Daar kocht hij lekkere broodjes en verse jus d’orange. We hadden nog maar net onze lunch op toen de tuinman op de stoep stond.

We zijn nu al ruime tijd bezig met een klacht. Roest vorming in de tegels. Ik schreef er hier en hier ook al over. Tot op heden is er nog geen oplossing. Het word steeds vooruit geschoven, we worden afgewimpeld. En voelen ons zeker niet serieus genomen. We hebben inmiddels advies ingewonnen bij onze rechtsbijstandsverzekering en een officiële brief verzonden. Vandaar het bezoekje van de tuinman. De beste man kwam aanzetten met twee opties en heeft beide opties toe gepast op een aantal tegels. De ene is een soort van verf/ impregneer waarmee hij de tegels donker verft. Wat wij geen gezicht vinden. Het vlekt enorm. Daarbij roept het bij mij gelijk vragen op of het slijt vast is? Of krijgen wij in de loop van de jaren slijtage op de veel belopen tegels? Daar had hij geen antwoord op. De andere optie is om een soort van roestweg op de plekken te smeren. Het is helaas een tijdelijke oplossing want na een flinke regenbui zie je de roest puntjes weer terug komen. Het middel bijt ook nog eens enorm uit dus zie je witten vlekken op de plek waar hij het heeft ingesmeerd.

Beide oplossingen zijn voor ons geen optie. We vinden het simpel weg niet mooi. De tuinman wil het liefst een nieuwe partij tegels leggen. Maar dan wel betaald worden door de fabriek. Van wat ik begrijp ligt daar het probleem. De fabriek wil best nieuwe tegels leveren maar ziet er niets in de uren/ vakmanschap te betalen. Onder tussen zijn wij als klanten de dupe van hun conflict. Wat voor mij weer de nodige spanningen met zich mee brengt en onnodig energie vreet. Ik ben bang dat we hierin nog een lange adem nodig hebben.

Dit bericht is geplaatst op 26 april 2018. 2 reacties

Landgoed Hoenderdaell

Gister ochtend dronk ik samen met manlief een heerlijk kopje koffie op bed. Ik voelde me goed. Goed genoeg om een paar uurtjes op stap te gaan. In plaats van mijn energie op maken met het verder opruimen en schoonmaken besloten we dat we daadwerkelijk op stap zouden gaan. Maar wat gaan we dan doen? We bedachten wat uitjes bekeken de prijzen en namen een beslissing.

Eenmaal uit bed was het eerst tijd voor een ontbijtje. Bij de supermarkt werden gratis afbak bolletjes uitgedeeld in de vorm van haasjes. Iets wat ik zelf niet zou kopen maar tegen gratis broodjes zeg ik geen nee. Gelukkig bleek er geen melk in te zitten dus konden de kindjes heerlijk mee smullen. Voor mezelf had ik nog wat afbak broodjes in de vriezer. Zo zaten wij op een gewone zondag aan een luxe ontbijt.

Na het ontbijt nog even een korte wandeling met de hond. Daarna de tas pakken. Een flesje water voor iedereen en een lekker koekje. De jongens sprongen een gat in de lucht toen ze door kregen wat we van plan waren. Gaan we op avontuur? Ja jongens we gaan op avontuur. Waar naar toe dan? Waar de auto ons heen brengt. Nou dan weet papa al wat we gaan doen, want de auto kan niet sturen zonder papa. Je hebt gelijk.

In de auto hadden manlief en ik nog een knoop door te hakken. We hadden online gezien dat we voor bijna 50 euro eenmalige toegangstickets konden kopen en voor 75 euro een gezinsjaarkaart. Is dit een uitje voor een keer of zullen we later dit jaar nogmaals die kant op gaan? Wat is er allemaal te doen? Na een korte gedachte wisseling hakte we de knoop door en besloten we dat we voor de gezinsjaarkaart zouden gaan. Nu maar hopen dat we daar een juiste keus mee hebben gemaakt.

Manlief heeft van het uitstapje een filmpje gemaakt. Kijken jullie gezellig mee?

 

 

 

 

Dit bericht is geplaatst op 9 april 2018. 8 reacties

Social media

Social media, ik houd mij er altijd afzijdig van. Voor mij geen gezichtenboek, een kwetterend vogeltje of noem maar op. Het enige wat ik tot nu toe de wijde wereld in slingerde was via mijn eigen website/blog. Tot nu toe..

Ik ben overstag gegaan en heb een Instagram account gemaakt. Omdat ik vaak in livestreams te vinden ben en op die manier contacten heb met mensen over de hele wereld. Die maar al te graag mijn creaties willen zien. Maar toch verwijs ik die liever niet door naar mijn website, waar ze dan eerst door maanden van mijn persoonlijke leventje moeten scrollen voordat ze een kleurplaat tegen komen. Een instagram account leek mij dan een fijne oplossing. Zo kan ik af en toe een foto online plaatsen van mijn projectje waar ik mee bezig ben of mee kijken met andere.

Aan de ene kant is het een fijne manier van delen. Aan de andere kant staat het mij ook tegen. Ik merk dat ik nu na enkele dagen soms zo maar een half uur aan het klikken en scrollen ben. Dat was precies de reden waarom ik er niet aan wilde beginnen. Wat een aantrekkingskracht heeft social media.

Wil je graag met me mee kijken? Op instagram ben ik te vinden als Amandjuh88.

Hebben jullie social media accounts? Wat vinden jullie het grootste voordeel en nadeel?

Dit bericht is geplaatst op 6 april 2018. 2 reacties

Chaos in huis, chaos in mijn lijf.

Nu ik ben overgeschakeld naar standje rust merk ik dat ons huis langzaam veranderd. Het word rommeliger om mij heen. Er vormt een laag stof op de vensterbanken. De was stapelt zich op. Was die ik wel gewassen en opgevouwen heb staat al dagen in manden te wachten op de overloop tot ik het in de kasten opberg. Er verschijnen vette vinger en handafdrukken op de raampjes van de deur in de woonkamer. Het toilet kan eigenlijk wel een sop beurt gebruiken. De bedden zou ik eigenlijk ook weer moeten verschonen, het beddengoed ligt er nu een week op. Maar ja dat betekend nog meer was. Om nog maar te zwijgen over de keuken. De vaatwasser staat nog vol met schone vaat. Op het aanrecht stapelt ondertussen de vuile vaat zich op. Over het gasfornuis is ook al een aantal dagen geen sopje gehaald.  Ik merk dat ik er onrustig van word.

Nu wil ik niet zeggen dat ons huis altijd super opgeruimd en schoon is. Nou ja, meestal is dat wel het geval. Ik voel me simpel weg een stuk fijner in een opgeruimd huis. Ik word er kriegelig van als spullen op plekken staan waar ze niet thuis horen. Het liefst zou ik nu alles tegelijk opruimen en schoonmaken. Maar ik weet ook dat daar mijn valkuil zit. Op momenten als deze weet ik dat een kastje per dag methode het beste werkt om overzicht te krijgen zonder dat mijn lijf in stort.

Om nu de meeste rust te krijgen kies ik een taak uit per dag en dat is het. Als ik me letterlijk aan de een kastje per dag methode zou houden. Zou dat betekenen dat ik elke dag een kastje, lade, plank oid helemaal grondig opruim en schoonmaak. Omdat het voor mij nu veel te chaotisch is kies ik er voor om bijvoorbeeld het toilet te soppen en een wasje aan te zetten. Als ik me goed genoeg voel in de middag stop ik de was nog in de droger en thats it. Dan blijft er energie over om de volgende dag bijvoorbeeld het gasfornuis te soppen en dan weer terug te schakelen naar standje rust voor de rest van de dag. Laat de energie het toe dan kies ik een klusje uit die hoog op het lijstje staat. Heb ik een dag geen energie dan is het niet anders en doe ik niets.

Ondertussen spoor ik de kinderen aan om zoveel mogelijk hun eigen spullen op de juiste plekken terug opruimen. Dat scheelt al een berg aan dingetjes die overal rond zwerven.