Medische molen

Deze keer is het jongste zoontje die door de medische molen mag. Voor een compleet beeld zal ik mijn verhaal bij het begin, beginnen. Ik heb jongste 10 maanden lang borstvoeding gegeven. Omdat ik zelf koemelkvrij eet zat het niet in de borstvoeding. Op het moment dat ik met 10 maanden over ging op de flesvoeding begonnen de problemen. Zoontje werd extreem hangerig, hij wilde alleen nog maar liggen en niet meer spelen. Dat herkenden wij helemaal niet in hem. Want hij rende al rond in de woonkamer toen hij nog maar net 9 maanden oud was. Hij was daarvoor een zeer ondernemend mannetje. Mijn moeder gevoel zei dat het van de flesvoeding kwam en daar zijn we dan ook mee gestopt. Echt opknappen deed hij niet. Het diepte punt bereikte we toen hij nog net geen 14 maanden was. Hij kreeg de bmr vaccinatie en werd dezelfde avond nog opgenomen in het ziekenhuis. Aangesloten aan alle toeters en bellen. We vreesde voor z’n leven. De arts drukte ons op het hart altijd ons gevoel te volgen. We hadden de nacht ook niet moeten afwachten dan was zoontje er niet meer geweest. Zo vertelde dezelfde arts ons.

Na zijn ziekenhuisopname kwam hij onder begeleiding bij de kinderarts en diëtiste. Zoontje was als baby altijd een flinke knul geweest maar nu lag hij onder de onderste lijn. Hij was dus ondervoed. De kinderarts gaf zoontje de diagnose koemelkallergie en samen met de diëtiste zette we alles op alles om hem weer op een gezond gewicht te krijgen. Hij zou met een strikt koemelkvrij dieet ook weer snel moeten opknappen. Van een hangerig en duf ventje ging hij naar een vrolijk blij ventje. Maar zijn ontlasting veranderde niet. Het bleef waterdun. De kinderarts gooide dat op peuterdiarree het komt vaker voor en zou na de peuter leeftijd  vanzelf moeten verdwijnen.

Onze peuter werd kleuter en zijn ontlasting bleef waterdun. Daarbij kwam dat zijn slaapproblemen mij inmiddels tot wanhoop dreven en wij meerdere malen contact opnamen met de huisarts. We kregen daar steeds te horen dat hoe vervelend het ook is voor ons. Dat het echt vanzelf weer over zou gaan. Even leek het beter te gaan met het slapen toen hij een slaap steen kreeg. Echter kwamen wij er achter dat zoontje nog steeds wakker was snachts alleen ons niet meer wakker maakte. Ik heb toen met hem afgesproken dat hij ons altijd wakker mag maken. Hij loopt snachts uren te ijsberen over de boven verdieping.

Ongeveer twee maanden geleden viel mij op dat het eigenlijk helemaal niet zo goed ging met hem. Bij mij gingen er alarmbellen af toen ik op de weegschaal zag dat hij een ruime kilo kwijt was. Toch keek ik het nog een week of 2 aan. Misschien was hij erg actief geweest een periode. Zijn zwemlessen worden ook steeds intensiever. Nu het weer prachtig mooi weer is, speelt hij meer buiten. Zo bedacht ik nog meerdere voor mij logische verklaringen waarom hij afgevallen zou kunnen zijn. Na die twee weken was bij mij de schrik groot toen ik zag dat zoontje inmiddels 2.6 kilo was afgevallen. Die zelfde ochtend belde ik de huisarts en kregen wij een verwijzing voor een bloedonderzoek.

De uitslag van het bloedonderzoek liet een week op zich wachten. Toen we eindelijk de uitslag telefonisch kregen vertelde de assistente ons dat er niets gevonden was en dat daar mee de kous af was. Ik was het daar niet mee eens. Mijn gevoel zei me immers dat er iets mis is. De woorden van de arts in het ziekenhuis galmde door mijn hoofd. Volg altijd je gevoel! Dus ik vertelde de assistente dat ik een afspraak wilde maken bij de huisarts voor zoontje. Het kan namelijk zo zijn dat er niets uit het  bloedonderzoek is gekomen maar dat er wel iets aan de hand is. Hij heeft zeker 5x per dag waterdunne ontlasting en valt af! Ik zei misschien heeft hij last van een parasiet? Is een ontlasting onderzoek dan geen optie? Ze wimpelde alles af. Een afspraak vond ze echt niet nodig en wilde die dan ook niet maken. Er kwam niets uit het bloedonderzoek en daarmee is het klaar. Ik stond er op de huisarts te spreken en ze ging overstag met een telefonischconsult.

De huisarts belde ons op en vertelde dat zoontje per direct over moest op een glutenvrij dieet en dat hij een verwijzing naar de kinderarts zou regelen. De afspraak met de kinderarts staat. Over 2 weken kunnen we daar heen.

Inmiddels zijn we begonnen met een glutenvrij dieet. Omdat ik zelf ook glutenvrij eet is de omschakeling niet zo groot. Alleen op school is het soms lastig dat er extra gelet moet worden op hygiëne. Een keer extra handen wassen voor het eten en drinken bijvoorbeeld. Zoontje eet nu 3 weken glutenvrij en heeft sinds de 3e dag van zijn dieet geen waterdunne ontlasting meer gehad. Hij kwam de derde dag in paniek naar mij toe, na zijn toiletbezoek. Mama het glutenvrije eten is echt niet goed voor mij! Ik vroeg hem waarom het niet goed voor hem is? Nou, was zijn antwoord, ik poep nu een hele worst! Ik gaf hem een hele dikke knuffel en legde hem uit dat alle andere mensen ook worsten poepen. Hij kon zich er helemaal niets bij indenken.  Met de dag merkte we dat hij een stuk minder onrustig was in zijn slaap. Hij heeft de afgelopen week meerdere dagen door geslapen en hoewel we het eigenlijk niet meer durven hopen. Is die hoop er stiekem toch. En de weegschaal? Die gaf al weer 800 gram meer aan dan drie weken geleden. We zijn op de goede weg.

Nu is het afwachten wat de kinderarts gaat zeggen.

 

5 thoughts on “Medische molen

  1. Je zou die assistente toch door de telefoon trekken. Gelukkig nam de huisarts het wel serieus! Wat die gluten dan al kunnen doen, toch wel heel bijzonder dat er klachten verdwijnen die al zo lang spelen..

    Like

    • Het is elke keer wat als ik die assistente aan de telefoon heb. Heb me voorgenomen in het vervolg na een bloedonderzoek oid direct een telefonisch consult aan te vragen. Ik ben helaas niet de enige waarbij dit gebeurd. De huisarts is op de hoogte. Maar je eigen vrouw ontslaan is ook zo wat 😉.

      Blijkbaar kwam het slecht slapen door de buikpijn. Omdat hij altijd al buikpijn had wist hij niet wat het was. Het hoorde gewoon zo dacht hij. Het ijsberen van de pijn. Het huilen maar het niet kunnen aangeven. Ik vind het echt Zo zielig. Met de dag zien we meer kleine verbeteringen. Zijn huiduitslag/ eczeem is weg. Voor mij de bevestiging dat we Op de juiste weg zijn.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s