Hoe emotie onze keuze beïnvloed

De afgelopen week heb ik gemerkt dat je onder invloed van emoties, stress of verdriet hele andere keuzes maakt. Had je me vorige maand gevraagd wat ik zou doen. Dan had je een heel ander antwoord gekregen dan de keuze die we nu gemaakt hebben. Vorige maand zouden wij gekozen hebben voor een groeps crematie voor de hond. Het as laten uitstrooien op het veldje door het crematorium en daar zou de kous mee af zijn.

Nu we overspoeld zijn door intens verdriet voelt dat voor ons helemaal niet goed. Ik heb heel sterk het gevoel dat Turbo terug naar huis moet. Voorheen vond ik het altijd wat overdreven als mensen vertelde dat ze het as van hun hond/ dier in huis hadden. Nu ik er over nadenk vind ik het juist heel liefdevol.

Na het overlijden van Turbo voelde ik een enorme leegte, ik was mijn/ ons maatje voor altijd kwijt. Op het moment dat het crematorium contact met manlief op nam en de mogelijkheden besprak voelde ik een enorme drang dat ze terug naar huis moest. De enige mogelijkheid die dan overbleef was een individuele crematie. Manlief vroeg hoe wij dan zeker wisten dat Turbo dan ook inderdaad individueel gecremeerd zou worden. Het antwoord wat hij kreeg was, niet. Daar moet u dan maar op vertrouwen. O, zei manlief is er een manier dat we die zekerheid wel hebben? Er werd uitgelegd dat we tegen een meerprijs haar zelf kunnen begeleiden naar de oven. Dan zou er voorafgaand aan de crematie een opbaring zijn zodat we nog een laatste keer afscheid kunnen nemen. Na verder doorvragen bleek dat bij de opbaring ook kinderen welkom zijn. Soms is het juist fijn voor de rouwverwerking van kinderen dat ze nog een laatste keer afscheid kunnen nemen. Zelf weet ik niet of we daar wijs aan doen. Ik weet ook niet hoe ze er nu uit ziet. Toen we Turbo achter lieten bij de dierenarts zag ze er heel vredig uit. Maar tussen het overlijden en de crematie zit toch bijna een week. Iets om de komende dagen nog over na te denken.

Ik heb me de afgelopen dagen vooral verloren gevoeld. Nu we deze keuze gemaakt hebben, heb ik het gevoel dat ik de controle weer een beetje terug heb. Het geeft ook rust, het is goed zo. Daardoor kan ik ook weer oprecht genieten van onze vrolijke, energierijke pup. Want die verdient ook haar liefde en aandacht.

Aanstaande vrijdag zal de crematie plaats vinden. Zaterdag kunnen we haar as op halen en zal ze weer thuis zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s