Het verhaal met het staartje

Het leek allemaal zo voorspoedig te gaan. Maar helaas was het snelle herstel van pixel maar schijn. Pixel bleef last houden van diarree. Om de haverklap stonden we buiten met haar en we merkte dat ze echt niet lekker was. Een pup van een paar maanden oud vol in de groei en zo ziek. Daar moet je direct actie op ondernemen. Meerdere keren brachten we dan ook een bezoekje aan de dierenarts. Lichamelijk een hond in prima conditie. Prachtige bouw, ziet er goed uit. Op het oog niets aan te zien. De dierenarts wist het ook niet. De cocciodiose was bestreden dus dat was niet meer de boos doener.

Dus kwamen we overeen dat ze door de medische molen zou gaan om uit te zoeken wat er aan de hand was met haar. Eerst werden er foto’s genomen. Om te kijken of er misschien niet iets in haar maag/darm kanaal zat wat er niet thuis hoorde. Gelukkig konden ze niets vinden op de foto. Pixel kreeg medicatie mee naar huis om haar maag/darm stelsel mee tot rust te brengen en ons werd verzocht haar ontlasting 3 op een volgende dagen op te vangen.

Het ontlastingsmonster zou dan worden opgestuurd naar het labratorium voor een uitgebreid onderzoek om te kijken wat de oorzaak zou kunnen zijn van haar klachten. De uitslag liet een ruime week opzich wachten. De uitslag luide een gezonde hond waar behalve de diarree niets op aan te merken was.F233F02C-3C43-43D6-BF38-280703E91CB9

Onder tussen bleef pixel ziek. De dierenarts concludeerde dat de medicatie tegen de parasiet haar darm flora had aangetast en dat het tijd nodig zou hebben tot het volledig zou herstellen. Bij die bevindingen kon ik me wel vinden. Het advies was vooral geduld te hebben en niet van voeding te wisselen. We moesten er rekening mee houden dat het herstel toch wel weken of maanden zou gaan duren. En dat klopte. Het is inmiddels mei en nu kunnen we zeggen dat haar ontlasting voor zo’n 80% van de tijd in orde is.

Helaas was het niet alleen pixel die ons met gillende gympies naar de dierenarts liet gaan. Hoewel monster gelukkig geen last had van haar darmen bleek ze wel last te hebben van een cherry eye. De eerste keer dat ik het zag schrok ik er dan ook van. Ik wist niet zo goed hoe te handelen en omdat het derde ooglid best uitpuilde kon ze haar oogje niet meer sluiten met oog irritatie als gevolg. Oogdruppels en een operatie was het advies van de dierenarts. Echter was monster nog veel te jong om veilig onder narcose te gaan en wachten tot ze wat groter zou zijn was toch eigenlijk wel noodzakelijk. De operatie werd gepland voor eind februari. Omdat we een week voor de operatie nog een afspraak hadden staan voor de puppy prik hebben we na overleg met de dierenarts besloten om de operatie uit te stellen. De dierenarts die de operatie zou doen adviseerde om te wachten tot ze volgroeit is. De narcose zou te risico vol zijn.

D5C16197-67A2-4A33-91FA-BCF52F682F7A

Even bij komen na een wandeling

Inmiddels hebben we wel geleerd dat je het met een simpele beweging zo weg kunt masseren. Dit laat monster prima toe en binnen enkele seconde is haar derdeooglid weer op zijn plek. Tot nu toe loopt ze het elke keer op tijdens het stoeien met pixel. Zodra het gebeurd komt ze naar ons toe om het weg te masseren en gaat ze weer verder met stoeien. Wij hebben niet het idee dat ze er veel last van heeft. Dat heeft ons doen besluiten dat we het voorlopig nog aan kijken hoe het zich ontwikkelt. Het zou zelfs kunnen dat ze door de groei er overheen groeit. Daar duimen we voor.

B5CB6226-A645-4BF4-A0D1-AC3CE394757C

Een powernap samen met jongste😍

Verder is het een heerlijk stel bullen. We beginnen hun eigen karaktertjes steeds beter te leren kennen. Pixel is echt een wilde bras erg ondernemend en heel eigenwijs. Monster is heel voorzichtig en zoekt naar goedkeuring. Dat merken we buiten heel duidelijk. Als ze aan het spelen zijn op het speelveldje hoeven we monster maar aan te kijken en ze komt al naar je toe gerent. Pixel kunnen we roepen wat we willen maar die komt pas bij ons terug om aan te lijnen als zij vind dat het daar tijd voor is. Het gehoorzamen moeten we de komende maanden flink aan blijven werken bij pixel terwijl dat bij monster vanzelf lijkt te gaan.

26E123BD-D188-4CB8-88E4-6A58EEC4D72B

Het leuke aan het stel is dat waar de een gaat de ander ook te vinden is. Samen spelen en dan het liefst met het ding wat de ander heeft. Gelukkig zijn de wel goed in delen dus loopt eerst de een parmantig een rondje door de kamer met het speelgoed om vervolgens aan de ander aan te bieden zodat die ook een rondje kan paraderen. Dat over geven van speeltjes kunnen ze soms heel lang volhouden. Maar ook wilde spelletjes waarbij ze flink door de kamer rennen of met elkaar stoeien vinden ze leuk.  Ze kunnen ook zo heerlijk tegen elkaar aan kruipen om te gaan slapen. Waarbij ze regelmatig een pootje om elkaar heen slaan. Willen ze echt even alleen zijn, proberen ze zich te verstoppen achter het gordijn de ene keer met meer succes dan de andere keer. 

Het middag slaapje zit er inmiddels ook helemaal in. Tussen 1 en 3 lig ik meestal op de bank te rusten. Op het moment dat ik de deken te voorschijn haal en me op de bank wil nestelen kruipen ze gezellig bij me. Het is dan ook meer regel dan uitzondering dat we met zijn drie luid liggen te snurken. Al met al geniet ik ernorm van onze bulledames.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s