Belastingaangifte

De maand maart is niet alleen de maand van verjaardagen maar ook van de belastingpapieren invullen.

Gisteravond had manlief het goede idee om alvast de papieren bij elkaar te zoeken. Toen de papieren bij elkaar op tafel lagen wilde hij meteen door pakken. Hoewel we meestal een afspraak maken met onze financiële adviseur wilde manlief nu wel eens zien hoever hij zelf zou komen. De juiste papieren had hij immers allemaal bij de hand. Zo moeilijk zou het toch niet zijn?

Stap voor stap vulde manlief alles in, ik controleerde de gegevens een extra keer en voor we het door hadden was het klaar. We keken elkaar aan en vroegen ons af of dit echt alles was. Niets vergeten? Nogmaals alles nalopen en verzenden maar.

Nu is het wachten tot de belastingdienst alles heeft verwerkt en ons het bedrag overmaakt. Laat die geld boot maar komen, wij zijn er klaar voor!

Hebben jullie de belastingaangifte al gedaan? Doe je het zelf of laat je het invullen?

 

 

 

 

Dit bericht is geplaatst op 5 maart 2018. 6 reacties

Feest

Zaterdag was het de grote dag van zoontje. Bijna De hele nacht is hij wakker geweest. Om de paar minuten stond hij naast ons bed. Mama ik ben zo zenuwachtig! Mama ik heb kriebels in mijn buik. Mama, mama, mama! Helemaal hyper voor zijn verjaardag. Tegen vijf uur viel hij eindelijk in slaap. Om een uur of 7 was hij weer wakker. Hoog tijd voor cadeautjes op bed. Samen met oudste zongen we een verjaardagslied.

Aan oudste was het de eer om het eerste cadeautje te geven. Jongste had aan oudste een klein cadeautje gevraagd en aan ons een grote. Dat kwam mooi uit. Oudste gaf hem een pakje met een sleutelhanger met een sleutel er aan. Zoontje mocht dus opzoek naar zijn grote cadeau waar de sleutel bij hoorde. Een groot cadeau past immers niet in je bed. Vol verwachting stapte hij de woonkamer in, maar niets. Geen cadeau. Hoe kan dat nou? Nou, misschien moet je goed zoeken. Hij liep de keuken in en zag daar een kleed over iets. Yes, yes! Dat is een fiets, ik krijg een fiets. Nu hoef ik niet meer op de kabouterfiets! Zou je niet eens gaan kijken of er echt een fiets onder het kleed zit? Gelukkig het was echt een fiets!

Na de cadeaus was het tijd om ons aan te kleden, te ontbijten, de laatste dingen voor te bereiden en daarna om te wachten op de eerste visite. Stipt om 10 uur stonden schoonouders al voor de deur. Daarna was het een komen en gaan van visite tot savonds 8 uur.

Het was echt een soort van wisseling van de wacht. De ene visite er in de andere er weer uit. Daardoor hadden we wel fijn de tijd om met iedereen even bij te kletsen. Aan de andere kant hadden we daardoor geen enkel momentje van rust. Het was een leuke, gezellige maar zeer intensieve dag.

Wat is zoontje toch ontzettend verwend! En ik zelf ook. Omdat we geen cadeaus doen voor volwassene in de familie was ik totaal overdonderd. Iedereen was het er over eens dat je als je dertig word dat daar een cadeautje bij hoort. Zoontje heeft alles gekregen wat hij aan iedereen vroeg. Wat een bofkont! Met als nummer 1 een skateboard. Daar heeft hij vandaag de hele middag mee gespeeld.

5B293B96-C5A3-4086-A817-B93B21091A55

Jarig

Hieperdepiep hoera! Ik ben vandaag jarig en wat begon de dag toch super luxe. Manlief had samen met de jongens een ontbijtje gemaakt op bed. Een heerlijk kopje koffie en verse jus d’ orange mocht natuurlijk niet ontbreken.

8CBD23F8-1A40-4CE8-A60B-30F81AD8659D

Na het ontbijt werd ik verrast met prachtige cadeaus. Omdat ik dertig werd had manlief flink uitgepakt. Als eerst kreeg ik twee tickets voor de musical the lion king. Samen met manlief mag ik die binnen kort bezoeken. Super leuk!

BF8F6137-FB95-4762-80C1-F00B5DC41BDD

Van de jongens kreeg ik een enorme bos met dertig rozen! En prachtige tekeningen.

59AA9DDD-13C6-45D3-A6BA-B4F2EAB08537

Tot slot had manlief nog een cadeau. Ik maakte het open en wist niet zo goed wat ik moest zeggen. Er zaten namelijk speciale aquarel potloden in. In een prachtige houtenkist. Wauw! Wat een verwennerij zo op de vroege ochtend.

1EE253B7-4660-42EF-BF91-C8B3EAAB732B

Toen ik de woonkamer binnenstapte had manlief nog een verrassing. Hij had gister avond toen ik lag te slapen alles versierd! Zelfs de vlag hing uit. Echt super leuk. Ik voelde me vandaag echt op en top jarig.

8E5AAF41-E0F4-46C8-B08C-7A5BF2E07CCC

 

Ik wilde de potloden natuurlijk uit proberen. Ik tekende vakjes in mijn kleurenboek en vulde ze stuk voor stuk. Het viel me gelijk op hoe zacht de potloden zijn. Na het activeren met water worden de kleuren echt heel helder. Deze potloden zijn rijk gevuld met pigment. Ja daar ga ik nog veel plezier van hebben.

6B93E79D-C3C0-43FA-B8BC-4A1C02346C26

In de middag besloten we als gezin lekker op bed een filmpje te kijken. Echter ging na een kwartiertje al de deurbel. Schoonmoeder stond voor de deur en had wel trek in een kopje koffie. Van haar ( en schoonvader) kreeg ik een cadeaubon van mijn favoriete winkel.

Na de visite, gingen wij als gezin nog even naar de supermarkt. Daar mocht zoontje taarten uitkiezen voor de visite van morgen. Voor zichzelf koos hij indischecake ( melkvrij). Ook moesten we nog even bedenken wat het avond eten zou worden vandaag. Uiteindelijk kozen we voor pizza. Om het mezelf niet al te moeilijk te maken kochten we kant en klare (gluten en melkvrije) bodems. Thuis had ik in een hand om draai de pizza’s belegd en in de oven.

Na het eten keken we de film af die we in de middag gestart waren. Na de film kwam er alweer een einde aan mijn verjaardag. De jongens liggen inmiddels heerlijk te slapen en morgen… is het de grote dag van zoontje.

 

Dit bericht is geplaatst op 2 maart 2018. 10 reacties

Nog 1 nachtje

Morgen is het zover dan word ik 30! Ik moet bekennen dat ik het nogal een dingetje vind. 30! Het voelt zo volwassen. Hoewel ze je met 18 al als volwassen beschouwen heb ik dat nooit zo ervaren. Nu de dertig voor de deur staat word het toch wel serieus. Het neemt me in gedachten ook mee terug naar gebeurtenissen in mijn leven. Leuke dingen en minder leuke dingen en het laat me realiseren dat dit mij gevormd heeft tot wie ik ben. Dat dertig worden ook niet zo vanzelf sprekend is dan het lijkt. Helaas hebben wij al van meerdere mensen afscheid moeten nemen die de dertig niet mochten halen. Hoewel ik normaal mijn verjaardag liever stilletjes voorbij wil laten gaan. Wil ik het dit jaar wel vieren.

Die drang naar het vieren van m’n verjaardag maakt me zenuwachtig. Ik voel de zenuwen die ik ook ervaarde als zes jarige. Je telt de dagen af. Je hebt kriebels in je buik en je slaapt er slecht van. Je denkt aan de cadeautjes, kaarten en visite. Wat de dertig al niet te weeg kan brengen.

Het helpt ook niet mee dat jongste elke ochtend wakker word en dan roept mama nog zoveel nachtjes slapen! Jongste zoontje is zaterdag jarig. Dan word hij alweer zes! We vieren het samen. Het leuke daarvan is dat zoontje een heel duidelijk idee heeft wat hij wil. Hij wil heel graag dat de vlag uit gaat. Slingers in de kamer en heel veel ballonnen! Hij weet precies hoe hij zijn taart wil. Welke plaat er op moet, ondanks dat hij er zelf niet van mag eten. ( oeps! dat moet ik dus vandaag gaan regelen anders is er geen taart).

Van te voren had hij uitgedacht welk cadeau hij aan wie wilde vragen. Dus als wij een berichtje ontvingen met de vraag wat er op zijn wensenlijstje stond had hij zijn antwoord paraat. Hij heeft maar al te goed door dat hij aan opa en oma een iets groter cadeau kan vragen en schroomt dan ook niet om dit grotere cadeau te benoemen. Langzaam proberen we zoontje wel voor te bereiden dat als je iets vraagt je het soms niet krijgt. Misschien vind degene het cadeau niet leuk om te geven, of heeft de winkel het niet. Kunnen ze het cadeau niet vinden en krijg je dus wat anders. Dat als dat gebeurd dat hij daar ook blij en dankbaar voor mag zijn.

Familie die eigenlijk geen mogelijkheid zag om langs te komen (ivm werk) heeft zoontje zelf uitgenodigd om te komen eten. Hoewel we normaal de verjaardagen enkel in de middag vieren. Ivm het beperken/ reguleren van de prikkels bij oudste zoon maar ook voor mijn energie. Zaterdag krijgen wij dus visite nadat de rest al weg is. Dat voelt toch dubbel. Ik weet nu al dat ik daarmee over mijn grens zal gaan.

We zijn met zoontje uiteraard het gesprek aan gegaan dat het niet de bedoeling is dat hij zelf dingen gaat regelen. Dat wij bepaalde keuzes maken om bepaalde redenen. Ongeacht wat die reden is. Dat wij best begrijpen dat hij graag die personen ook op zijn verjaardag wil maar dat hij wel eerst met ons moet overleggen als hij een idee heeft. Dat snapte hij wel. Met familie hebben we duidelijk afgesproken dat we het simpel houden en dat manlief patatjes zal bakken. Maar vooral ook dat ze niet uren kunnen blijven plakken.

Aan manlief heb ik aangegeven dat ik wel graag een ontbijtje op bed zou willen op mijn verjaardag. Ik ben benieuwd of dat ook gaat lukken. Voor de rest verwacht ik morgen geen visite aangezien we het zaterdag vieren. Ik denk dat we het vooral rustig houden.

Dit bericht is geplaatst op 1 maart 2018. 2 reacties

Mijn ochtend

Rond een uur of zes staat jongste naast mijn bed. Mama ik ben nu echt wakker mag ik gaan spelen? Nee, lieverd ga je bed maar weer in het is nog geen tijd. Enkele minuten later staat ook oudste naast me. Goedemorgen mama! Roept hij in alle vrolijkheid. Goedemorgen schat ga je bed maar weer in het is nog geen tijd, de wekker is nog niet gegaan. Aaaww mag ik dan niet gaan spelen? Nee want het is nog nacht. De ochtend begint als de wekker gaat. Zachtjes hoor ik de jongens tegen elkaar praten. Al snel word dat steeds luider. Ja, ze zijn wakker dat is wel duidelijk. Jongens, als jullie heel zachtjes kunnen doen mogen jullie wel alvast jullie kleren aan gaan doen en beneden een ontbijtje maken. Het is pas kwart over zes. Tja het is duidelijk op de vroege ochtend ben ik net een weekdier.

Zelf kruip ik nog even terug mijn warme bed in. Wat zijn de dekens toch heerlijk zacht. Naast me ligt manlief nog te snurken. Wat een luxe, ik realiseer me dat ik voorgaande jaren altijd tegelijk met de jongens op moest om ze te helpen. Nu kan ik echt blijven liggen tot de wekker gaat. 6,35 oudste staat naast me en vraag heel zachtjes of hij televisie mag kijken? Ik vraag hem of hij alle taakjes gedaan heeft. Ja, o nee mama ik moet mijn bril nog poetsen. Als je dat klaar hebt mag je wel even televisie kijken. 6.40 mijn wekker gaat. Toch besluit ik nog even op snooze te drukken. De kinderen doen echt hun best om zachtjes te zijn en ik hoor af en toe hoe ze elkaar helpen.

Als de wekker nogmaals gaat besluit ik om op te staan. Op mijn gemakje was ik me, poets ik mijn tanden, borstel ik mijn haren en kleed ik me aan. Even voor 7 stap ik de woonkamer in. Jongste zit keurig achter aan tafel zijn ontbijtje te eten en oudste kijkt een filmpje op televisie. Er heerst vooral veel rust. Ik zet een pot koffie en geef de kinderen een knuffel. De hond draalt om me heen en wil duidelijk graag een rondje om. Dus trek ik mijn schoenen en jas aan en ga met de hond aan de wandel. Ik stap naar buiten en voel de koude winter wind in mijn gezicht. Het is frisser dan ik dacht. Misschien komt dat omdat het niet meer zo donker is sterker nog het is al bijna licht buiten. Het is rustig op straat en ik hoor de vogels uit volle borst hun goedemorgen lied Tjielpen. Het voorjaar zit in de lucht. Tenminste dat wil ik graag geloven. De weersvoorspellingen vertellen me echter heel wat anders.

Na het rondje met de hond stap ik ons heerlijke warme huis weer binnen. De geur van verse koffie komt me tegemoet. Inmiddels is jongste zoontje ook klaar met zijn ontbijtje en zit naast oudste het filmpje te kijken. Ik maak de schoolbekers voor de kinderen en schenk een kop koffie voor mezelf in. Ik pak de iPad erbij en lees wat blogjes onder het genot van het kopje koffie. Boven hoor ik al wat gerommel. Manlief is ook wakker. De jongens krijgen van mij de opdracht om hun schooltas in te pakken. Dat doen ze maar al te graag omdat ze dan zelf een koekje mogen kiezen.

Als manlief beneden komt schenkt hij nog een kop koffie voor me in. We bespreken de plannen voor de ochtend. Oorspronkelijk zou hij naar school gaan maar door een grote storing staat alles vast op de weg richting school. Uren vast staan op de weg heeft hij geen zin in dus word zijn plan geweizigd en gaat thuis aan de slag. Ik help de jongens nog even met hun tanden poetsen en daarna is het alweer tijd om schoenen aan te trekken voor school.

Nadat we de jongens naar school hebben gebracht begint manlief aan zijn huiswerk. De rest van de ochtend vul ik met het schrijven van dit berichtje en wat huishoudelijke taakjes.

Hoe ziet jullie ochtend eruit?

 

 

Dit bericht is geplaatst op 22 februari 2018. 6 reacties

Het leven gaat door

Het is vandaag precies een jaar terug dat opi overleed. Het gekke is dat ik het idee heb dat hij sinds zijn overlijden een grote rol speelt in ons leven.

Voor beide jongens was het de eerste keer dat ze bewust hebben mee gemaakt dat er iemand die ze kennen en van houden dood ging. Jongste heeft het er nog steeds regelmatig over. Hij mist opi. Hij wil dan in de boekjes kijken met foto’s. Wij zijn zo dankbaar dat we die boekjes hebben. We gingen elke zomer een dagje weg met opi en omi en mijn moeder, haar vriend en mijn broertje. Tijdens die dagjes weg werden een hoop foto’s gemaakt. Elk jaar maakte mijn moeder een foto boekje en iedereen die mee ging kreeg een exemplaar. Wie had kunnen denken dat zoontje daar zo’n steun aan zou hebben.

Ook lenen we regelmatig de knuffel aap bij omi. Jongste gaf opi altijd de knuffel aap als we weg gingen. Dan was opi niet zo alleen en kon hij nog steeds knuffelen. Dan word hij vast beter! Als zoontje het moeilijk heeft vraagt hij om de aap. Dan zorgen wij dat we op korte termijn bij omi op visite gaan zodat de aap weer een tijdje kan komen logeren. Maar niet te lang want anders is omi zo alleen!

Zelf heb ik het verlies al snel een plekje kunnen geven. Het is goed zo. Opi was er ook heel duidelijk in ik wil geen behandeling. Geef mij maar pijnbestrijding ik ben wel klaar met mijn leven. Het enige moment wat me soms nog overvalt is als we bij omi op visite gaan en dan binnen stappen in een leeg huis. Omi maakt een kop koffie en dan is het stil. Normaal maakte opi dan een gekke opmerking of vertelde iets wat Op z’n hart lag. Dat zijn de momentjes dat het gemis naar boven komt.

Voor omi gaat het leven door. Hoe moeilijk dat ook is voor haar na zoveel jaren samen. Nu moet ze het alleen doen. Gelukkig heeft ze al snel na het overlijden van opi hulp gekregen in de huishouding en komt er meerdere keren per week iemand bij haar op visite. Inmiddels heeft ze weer een kat om voor te zorgen en tegen aan te kletsen en breekt dat de stilte een beetje in huis.

Toch blijft het een raar iets. Het leven gaat door alsof er niets gebeurd is. Word er iemand geboren of overlijd er iemand. Het leven gaat door. Is er aan de andere kant van de wereld een natuurramp, het leven gaat door.

Dit bericht is geplaatst op 18 februari 2018. 6 reacties

onze week

Na een druk en vreemd weekend stond er de maandag ook het nodige op de planning. Om te beginnen een berg was. Gedurende de dag draaide ik wat wasjes weg en dat ging allemaal prima. Ook hadden we een afspraak in de agenda staan met de dakkapel bouwers. Er zit een onderdeel nogal los die gaat klapperen als er veel wind op staar. Kan gebeuren natuurlijk. Toch moet het gemaakt worden ik moet er niet aan denken dat het los komt en bij iemand op zijn hoofd terecht komt. Wij wachten en wachten maar rond 4 uur was er nog steeds geen spoor te bekennen van de werkmannen. Manlief belde het bedrijf op en met schaamrood op de kaken moesten ze bekennen dat ze in een andere woonplaats bij een andere familie met de zelfde achternaam voor de deur hadden gestaan en vreemd genoeg niet werden binnen gelaten. Dat deze mensen ook niet wilde tekenen dat ze langs geweest waren vonden de mannen toch wel erg vreemd maar verdere actie werd niet ondernomen. Een nieuwe afspraak word wederom gemaakt 12 maart moet het dan gebeuren. 3 maal is scheepsrecht dus moet het goed komen.

Dinsdag, de kinderen hebben carnaval op school. De voorbereidingen hadden nogal wat voeten in aarde want oudste zoontje had bedacht dat hij wel als prinses naar school toe wilde. Nadat wij er zeker van waren dat hij het echt wilde zijn wij op zoek gegaan naar een jurk. Jammer genoeg konden wij deze nergens meer in zijn maat vinden. Nadat hij over de teleurstelling heen was zag hij een politiepak hangen wat hij wel aan wilde als pilotenpak. Nou helemaal prima. Kind blij dus wij blij. Ook vandaag stond er weer een afspraak in de agena met een werkman. Onze gasmeter die enige tijd geleden is vervangen blijkt een productie fout te bevatten en moet dus weer vervangen worden. De vorige monteur was hier echter uren mee bezig. Deze meneer zwaaide na 20 minuten al af. Fijn als het zo voorspoedig verloopt!

Woensdag, studiedag, kleurdag en zwemlesdag. Elke woensdag ochtend spreek ik af met een vriendin om samen te kleuren. De ene keer bij haar dan weer bij ons. We kletsen gezellig over technieken kleur materialen enz. Onder het genot van een kopje koffie met wat lekkers vermaken we ons dan prima. Als ik een keer moet afzeggen van wegen mijn ziek zijn is dat geen enkel probleem is dat een paar weken achter elkaar is dat ook goed. Het is zo fijn als die flexibiliteit er is in een vriendschap! Omdat de kinderen ook studiedag hadden dacht ik dat onze ochtend niet door zou gaan. Maar nee de jongens konden natuurlijk gezellig mee komen! Samen met haar dochter hebben de jongens zich prima vermaakt en de ochtend vloog dan ook voorbij. De middag stonden de zwemlessen weer op het programma. Oudste zoontje gaat als een speer. Jongste tja, die neemt zijn tijd. Ik vermoed dan ook dat de zwemlessen de komende tijd nog tot ons woensdagmiddag programma behoren.

Donderdag, voor manlief een zeer lange dag. In de ochtend werd hij weer voor wat lesuurtjes op school verwacht. Die lesuren zijn zelfstudie uren. Je gaat zitten aan een tafel maakt je opdrachten en zorgt dat je de minimale tijd aanwezig bent. Vanuit school moest hij gelijk weer door naar zijn werk. Wat er in resulteerde dat hij al smorgens om 8 uur de deur uit ging en pas savonds na 11 uur binnen stapte. Die schooldagen hakken er best wel in. Ik hoop dat we er onze draai wel in gaan vinden want dit zal de komende 3 jaar wekelijks aan de orde zijn.

Vrijdag, rustdag. Na de drukte van de week doopte ik de vrijdag om tot rust dag. Ik was dan ook niet meer vooruit te branden. Manlief ging echter smorgens in de tuin aan de slag. De tegels ‘even’ mosvrij maken met de hogedruk en de plantenbakken even na lopen. Zelf kroop ik op de bank onder een dekentje en keek de Netflix serie riverdale. Smiddags waren de kinderen vrij van school en vertrok manlief weer naar zijn werk. De hele middag heb ik eigenlijk niets gedaan. De kinderen speelde buiten en binnen en fladderde van het een naar het ander. Heerlijk.

Zaterdag. Vandaag we wachten op de tuinmannen die in de ochtend reparatiewerkzaamheden zullen komen uitvoeren. Al vanaf dat de tegels in de tuin zijn gelegd hebben wij last van roestvlekken en tegels die breken. Nu lijkt er dan eindelijk een oplossing te komen. Ook is er een deel van de gemetselde planten bak gescheurd. Stenen zijn gebroken en deze worden vervangen en de bak weer opgemetseld. Alhoewel we hadden afgesproken dat ze er om 8 uur zouden zijn is er nog geen spoor van ze te bekennen. We houden hoop het moet toch een keer volgens plan lopen…

Hoe was jullie week?